Κάλεσμα σε γενική συνέλευση την Πέμπτη 4/12

Το κίνημα δεν είπε την τελευταία λεξη...

Την Τρίτη 25/11 ο φοιτητικός σύλλογος Πολιτικών Μηχανικών συνεδρίασε με άξονα τις αλλαγές στο πρόγραμμα Σπουδών, την πανεκπαιδευτική κινητοποίηση της Τετάρτης και τον κόμβο της απεργίας την Πέμπτη. Ύστερα από δύο συνεχόμενες μαζικές γενικές συνελεύσεις, οι οποίες έβαλαν το σύλλογο σε τροχιά αγωνιστικών κινητοποιήσεων και σε ένα δρόμο διεκδίκησης των συμφερόντων μας, υπερψηφίστηκε το πλαίσιο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, βάζοντας προσωρινά ταφόπλακα στις διαθέσεις του συλλόγου να βγει στο προσκήνιο και να ορίσει τις εξελίξεις με κάθε τρόπο.  Έχει όμως σημασία να σταθούμε με μια λίγο πιο αναλυτική ματιά στα συμπεράσματα που αφήνει η διαδικασία της Τρίτης:

 Σε μια κρίσιμη καμπή τόσο για το φοιτητικό σύλλογο όσο και για το σύνολο της νεολαίας, ο σύλλογος, όλοι εμείς, κάναμε για ακόμη μια φορά φανερές τις διαθέσεις μας. Εκεί που ο κανόνας ήταν οι άμαζες γενικές συνελεύσεις, εκεί που το γνώριμο ερέθισμα ήταν η απουσία συλλογικών διαδικασιών και η απάθεια, η τρίτη σερί μαζική γενική συνέλευση ήρθε να ταράξει τα νερά, ήρθε να δηλώσει με μαζικό και ξεκάθαρο τρόπο πως ο σύλλογος θέλει να συνεδριάζει και να παίρνει θέση για όσα μας αφορούν. Σε μια συγκυρία όπου οι αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών και η εισαγωγή πιστωτικών μονάδων έρχονται να λειτουργήσουν σε μια κατεύθυνση διάσπασης του πτυχίου και των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων. Σε μια συγκυρία όπου οι αποφάσεις από Πρυτανείες και Κοσμητείες παίρνονται χωρίς καμιά διαφάνεια, με  αυταρχικό τρόπο. Σε μια συγκυρία όπου η κυβέρνηση και οι Πρυτάνεις απαντάνε με χημικά, ΜΑΤ και ξύλο στις κινητοποιήσεις των φοιτητών. Σε μια συγκυρία όπου η απεργία και η πανεκπαιδευτική κινητοποίηση σηματοδοτούν ακόμα ένα κόμβο στη διαρκή μάχη της νεολαίας να μη γίνουμε η γενιά που θα πληρώσει την κρίση τους, δηλώσαμε παρών στις συλλογικές μας διαδικασίες, αφήσαμε ένα δυναμικό στίγμα, μια παρακαταθήκη για όλους μας.

Την παρακαταθήκη ότι ο σύλλογος θα συνεδριάζει για όσα τον αφορούν κόντρα στις διαθέσεις των κομματικών επιτελείων της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, κόντρα στην απαξίωση, την απάθεια, την αδράνεια και την προπαγάνδα των λαμόγιων της κυβέρνησης. Είναι η ίδια ΔΑΠ-ΝΔΦΚ που επανειλημμένα προσπαθεί να σαμποτάρει κάθε απόπειρα για διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης, μιλώντας στο πλαίσιο της για κάλεσμα νέας ΓΣ μέσα από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίο, στο οποίο αν δεν συμφωνήσει αυτή δεν περνάει τίποτα(!?). Χαρακτηριστικό είναι ότι επανειλημμένα αρνούνται να επικυρώσουν τις υπογραφές που μαζεύονται για τη διεξαγωγή ΓΣ. Χαρακτηριστικό είναι, ότι στην περασμένη συνέλευση η ΔΑΠ αρνούταν να  φύγει η σφραγίδα από τα χέρια της, όπως αποφάσισε ο φοιτητικός σύλλογος με ψήφισμα, λέγοντας μας εμμέσως ότι θεωρούν το σύλλογο τσιφλίκι τους, και οι φοιτητές θα πρέπει να ρωτάνε τους τσιφλικάδες της ΔΑΠ κάθε φορά που πρέπει να συνεδριάσει ο σύλλογος.

 Η μάχη της Τρίτης λοιπόν δόθηκε από όλους μας με κάθε τρόπο. Μάχη γιατί δεν είναι τυχαίο πως όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότερο συνειδητοποιούμε ότι μέσα στο πανεπιστήμιο, στη μικρογραφία αυτής της κοινωνίας, μεταφέρεται ο πόλεμος που διεξάγεται μεταξύ δύο στρατοπέδων, αυτό των συμφερόντων της μικρής ελίτ και αυτό των συμφερόντων των πολλών. Σε αυτό της μικρής ελίτ βρίσκονται οι δυνάμεις του Κεφαλαίου, των κυβερνήσεων, της ΕΕ και των αυταρχικών διοικήσεων τους που με μια σειρά οδηγιών και νομοσχεδίων προσπαθούν εδώ και χρόνια να επιβάλλουν ένα νέο Πανεπιστήμιο, φτιαγμένο στα μέτρα και τα συμφέροντα τους. Καθόλου τυχαίο λοιπόν που η δράση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δίνει διαπιστευτήρια σε όλους αυτούς.

Με το πλαίσιο της να μοιράζει ξεκάθαρα σε part-time και full-time τους φοιτητές, να αναγνωρίζει ως θετικό βήμα τις αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών στην κατεύθυνση διάσπασης και εξειδίκευσης και να μας μιλάει και για ειδικό σώμα φύλαξης των Πανεπιστημίων ενώ οι ίδιοι έχουν ξεπουλήσει τη φύλαξη απολύοντας του φύλακες. Να μας μιλάει για απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών και μόνο ανάγκη ύπαρξης εκπροσώπων να μιλάνε εκ μέρους μας. Να μας λένε ευθαρσώς πως το πανεπιστήμιο πρέπει να συνεχίσει να είναι τσιφλίκι του κομματικού τους μηχανισμού, προβαίνοντας ακόμα μια φορά σε απείρου κάλους ενέργειες. Συγκεκριμένα λίγα λεπτά πριν το πέρας της διαδικασίας κουβάλησαν με κάθε τρόπο τον κομματικό τους στρατό, που χωρίς να έχει παρακολουθήσει τη διαδικασία ήρθε για να στηρίξει ακόμα μια φορά το πλαίσιο υποταγής στο μεσαίωνα που μας επιβάλουν, το πλαίσιο απάθειας και αδιαφορίας, το πλαίσιο διάλυσης των επαγγελματικών δικαιωμάτων μας.

 Το ίδιο στρατόπεδο άθελα τους και μέσα στην ειλικρινή διάθεση τους να προσφέρουν, αλλά με στρεβλό τρόπο, υπηρέτησε τελικά και η στάση των δυνάμεων την Αριστερής Ενότητας. Μέσα σε μια ατελείωτη αγωνία να τραβήξουν με κάθε τρόπο διαχωριστικές γραμμές, κατέθεσαν και προπαγάνδιζαν ένα κείμενο συμβολής-πλαίσιο που  επέλεγε να μην στηρίξει την πανεκπαιδευτική κινητοποίηση της Τετάρτης. Έτσι υπερασπίζονταν από την αρχή της συνέλευσης μια απομονωτική λογική που έλεγε πως οι φοιτητικοί σύλλογοι που καλούν από την προηγούμενη βδομάδα σε πανεκπαιδευτική κινητοποίηση, τα δεκάδες κατειλημμένα σχολεία και μαθητικά συντονιστικά περιοχών, οι υπόλοιπο φοιτητικοί σύλλογοι καθώς και η ομοσπονδία των διοικητικών υπαλλήλων που πήραν απόφαση συμμετοχής την Τρίτη 25/11, όλοι αυτοί είναι καθοδηγούμενοι από τις δυνάμεις των ΕΑΑΚ και θέλουν να κάνουν μια δική τους πορεία για να σαμποτάρουν την απεργία της Πέμπτης. Έμμεσα μας είπαν πως όλα αυτά τα κομμάτια της εκπαίδευσης δεν έχουν υποστεί πολλά για να αξίζουν την στήριξη μας, για να βρεθούμε στο δρόμο πλάι τους ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως θα κάνουμε το δύσκολο βήμα της κατάληψης. Πως όλα όσα έχουν τραβήξει μαθητές φοιτητές, αδιόριστοι καθηγητές και διοικητικοί είναι μικρά και λίγα μπροστά στην βολεψιά και τη ζεστασιά του Αμφιθεάτρου και του μαθήματος μας. Έμμεσα μας είπανε πως προκειμένου να ευθυγραμιστούν με τις εξαγγελίες ΣΥΡΙΖΑ για μια νεολαία που δε στηρίζει καταλήψεις και δυναμικές κινητοποιήσεις, προκειμένου να δώσουν κομματικά διαπιστευτήρια στην Κουμουνδούρου, δε θα βρεθούν στο πλάι της νεολαίας που μάχεται να μην είναι η χαμένη γενιά του συστήματος από το Λύκειο μέχρι τα Πανεπιστήμια, για να ζήσει ελεύθερα και με αξιοπρέπεια.

Με χυδαίο τρόπο όμως μας είπανε πως στο συντονιστικό μετά την κινητοποίηση θα πάρουν μέρος. Ενώ δεν έχουν στηρίξει την κινητοποίηση, θα πάνε να κουνήσουν το χεράκι σε μαθητές, φοιτητές και διοικητικούς, να τους νουθετήσουν κατά πως προστάζει ο κυβερνητισμός. Και μέσα σε αυτό το κλίμα μας παραδώσανε και μαθήματα ενότητας, αλτρουισμού και ανωτερότητας για να κερδίσουν τις εντυπώσεις κάνοντας τάχα πίσω και συμμετέχοντας στην κινητοποίηση. Βήμα πίσω από έναν σχεδιασμό που δεν υπήρχε καν για να κάνεις πίσω, βήμα πίσω με θράσος τη στιγμή που παίζονται ακόμα και ζωές συναδέλφων φοιτητών και οι τύχες χιλιάδων μαθητών, βήμα πίσω για να χτυπήσουμε από κοινού τις δυνάμεις της ΔΑΠ. Ενώ σε όλη τη συνέλευση αναπαρήγαγαν μια διασπαστική και κομματική λογική, μια λογική άκρατης επιθετικότητας και χυδαίου συνδικαλισμού προς τις δυνάμεις του αγώνα ρίχνοντας νερό στο μύλο της ΔΑΠ.

...αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη!

Οι δυνάμεις του συντηρητισμού στο πανεπιστήμιο μπορεί να καταφέραν να πετύχουν εικονική νίκη στην προηγούμενη Γενική Συνέλευση, ξέρουν όμως πολύ καλά ότι δεν θα μπορέσουν εύκολα να καταπνίξουν πλήρως τη φωνή τόσο της νεολαίας, όσο και του συλλόγου μας,  που μπορεί να μην έχει καταφέρει να το φωνάξει ακόμη, αλλά ψελλίζει διαρκώς:

Πως δεν θα ανεχτεί να γίνει γρανάζι στα σχέδια τους, πως δεν θα αντέξει  να γίνει η γενιά της ανεργίας και της επισφάλειας, πως θα είναι εκείνη που με συλλογικούς ανυποχώρητους αγώνες θα βγει στην αντεπίθεση, πως θα είναι τελικά η νεολαία που θα ζήσει ελεύθερα.

Με ακριβώς αυτόν τον τόνο η νεολαία, πλάι στους εργάτες, ντόπιους και μετανάστες, εξεγέρθηκε  6 χρόνια πρίν, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Κορκονέα. Εξεγέρθηκε βροντοφωνάζοντας και όχι ψελλίζοντας αυτή τη φορά τα αιτήματα της, εξεγέρθηκε ππροκαλώνταςμια κατάσταση απόλυτου πανικού στον κρατικό μηχανισμό, εξεγέρθηκε δημιουργώντας στο δρόμο μία εικόνα από το μέλλον, εικόνες από τις εξεγέρσεις της νέας εποχής που θα ακολουθήσουν, εικόνες από μια άλλη κοινωνία. Έτσι η πορεία στις 6/12 κάθε άλλο παρα επετειακή είναι, ο Δεκέμβρης είναι συνέχεια και παιδί της εξέγερσης του Νοέμβρη του '73, είναι παιδί της ανάγκης όλων των καταπιεσμένων για ζωή με αξιοπρέπεια, είναι παιδί της οργής απέναντι σε έναν νέο ολοκληρωτισμό που ορθώνεται μπροστά μας, απέναντι στην άγρια καταστολή και τη φασιστική απειλή που συνεχίζουμε να βιώνουμε.

Είναι επιτακτικό να πιάσουμε το νήμα του Δεκέμβρη απο εκεί που το αφήσαμε, να βγούμε πάλι μαζικά στο δρόμο, στους χώρους εργασίας και στα αμφιθέατρα, εκεί όπου διεξάγεται ένας διαρκής πόλεμος απέναντι στον κόσμο της εργασίας. Να βροντοφωνάξουυμε ότι δεν θα περιμένουμε από κανέναν κοινοβουλευτικό σωτήρα να μας λύσει τα προβλήματα. Να τους ξεκαθαρίσουμε μια και καλή ότι είμαστε αυτοί που δεν έχουμε τίποτα και ερχόμαστε να πάρουμε τα πάντα!

Η φλόγα της εξέγερσης του Δεκέμβρη καίει ακόμα!

Όλοι/ες στη Γενική Συνέλευση την Πέμπτη 4/12, αμφ. 1,2 13:00

Όλοι/ες στην αντικατασταλτική/αντικρατική πορεία στις 6 Δεκέμβρη

Απόφαση του Συντονιστικού των Φοιτητικών Συλλόγων

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΔΕΝ ΣΚΥΒΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ, Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ ’08 ΕΜΠΝΕΕΙ ΑΚΟΜΑ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!

Πολυτεχνείο, 07/12/2009

Χαιρετίζουμε τους δεκάδες χιλιάδες μαθητές, φοιτητές, σπουδαστές, εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους που και διαδήλωσαν μαχητικά χθες και σήμερα, αψηφώντας τον ασφυκτικό τρομοκρατικό κλοιό που προσπάθησαν να επιβάλουν η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της. Η μηδενική ανοχή, η «προληπτική» καταστολή, οι επιθέσεις της αστυνομίας με τις εκατοντάδες αναίτιες προσαγωγές και συλλήψεις δε στάθηκαν αρκετά για να εμποδίσουν και να διαλύσουν τις μαζικές κινητοποιήσεις – διαδηλώσεις, ενάντια στην πολιτική που πριν ένα χρόνο είχε δολοφονήσει τον Αλέξη, στην πολιτική που υποθηκεύει το παρόν και το μέλλον ολόκληρης της κοινωνίας. Καταγγέλλουμε δυναμικά και αποφασιστικά τη σκληρή επίθεση καταστολής και συκοφάντησης του κινήματος, την επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες που στόχο έχουν όχι μόνο τη ματαίωση των σημερινών κινητοποιήσεων αλλά και το τσάκισμα οποιασδήποτε δυνατότητας για δυναμική επανεμφάνιση του μαθητικού, φοιτητικού, εργατικού και λαϊκού κινήματος απέναντι στα νέα μέτρα που προωθούνται από την πολιτική της κυβέρνησης, της ΝΔ και τις κατευθύνσεις της ΕΕ σε εκπαίδευση και εργασία.. Γιατί η νέα κυβέρνηση έρχεται ως οδοστρωτήρας των δημοκρατικών ελευθεριών να δώσει παραδείγματα καταστολής και τρομοκράτησης. Δημιουργώντας ένα κλίμα φόβου και τρομο-υστερίας προσπαθεί να κάμψει τις κοινωνικές αντιδράσεις που ξέρει ότι θα υπάρξουν και θα αποτελέσουν εμπόδιο απέναντί στη πολιτική της – χαρακτηριστικά σημειώνουμε τις δίκες των μαθητών που καταλαμβάνουν τα σχολεία, τις 300 αναίτιες προσαγωγές στην πορεία της 17ης Νοέμβρη, τις 600 των τελευταίων κινητοποιήσεων. Η δε προκλητική, αυταρχική και δολοφονική στάση της αστυνομίας (που στιγματίστηκε και από τον επιθετικό τραυματισμό διαδηλώτριας από μοτοσικλετιστή της ομάδας Δ) στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν χθες 6 και 7 Δεκέμβρη έρχονται ακριβώς να επιβεβαιώσουν την παραπάνω διαπίστωση. Φοβούνται τους αγώνες της νεολαίας, τους αγώνες που καλούν το σύνολο της κοινωνίας να αντισταθεί στην πολιτική του κυβέρνησης, στην πολιτική που θέλει την κρίση να περνάει πάνω από τα δικαιώματα και τις ανάγκες της νεολαίας και των εργαζομένων.

Ταυτόχρονα, καταγγέλλουμε την κατάπτυστη στάση της πρυτανείας του ΕΚΠΑ, που μετά από απόφαση των τριών αντιπρυτάνεων – σε ανοιχτή επικοινωνία προφανώς με το Υπουργείου «καταστολής» του πολίτη –προβαίνει σε επί της ουσίας κατάργηση του ασύλου, απαγορεύοντας την είσοδο στους χώρους της Νομικής και της Πρυτανείας της μαζικής πορείας των φοιτητών, μαθητών κα εκπαιδευτικών, παρατάσσοντας τις δυνάμεις καταστολής έξω από τα εν λόγω κτίρια. Η συγκεκριμένη ενέργεια ήταν απροκάλυπτη και σαφής κατάλυση του πανεπιστημιακού ασύλου, όπως συνέβη και στο ΑΠΘ, στο οποίο μάλιστα υπήρξαν και συλλήψεις εντός του ασύλου. Ενάντια στην συντονισμένη επίθεση που δέχεται το άσυλο θα παλέψουμε μαζί με το μαζικό κίνημα να το προασπίσουμε.
Η εν ψυχρώ δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου το βράδυ της 6/12/2008 από ένστολο ειδικό φρουρό της ΕΛ.ΑΣ., ξεχείλισε το ποτήρι της οργής και η νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη του ’08 σημάδεψε τα δρώμενα της ελληνικής και όχι μόνο κοινωνίας. Η πρώτη μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης εξέγερση της νεολαίας άφησε βαθιά τα σημάδια της τόσο στην κυρίαρχη πολιτική όσο και στα κοινωνικά κινήματα. Η γενιά μας, μια γενιά που έχει μπει στο στόχαστρο της κυβερνητικής πολιτικής των τελευταίων χρόνων και των κατευθύνσεων της ΕΕ (ΚΕΣ, ελαστασφάλεια κλπ), μια γενιά που θα είναι η πρώτη όπως λένε που θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς της εξεγέρθηκε όχι μόνο απέναντι στην κατάπτυστη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη αλλά και απέναντι στην καθημερινή πραγματικότητα που βιώνει, απέναντι στο μέλλον που της ετοιμάζουν. Η νεολαία λοιπόν, έχοντας την πιο «προνομιακή σχέση» με το μέλλον δε θα μπορούσε παρά να είναι πρωταγωνιστής αυτής της έκρηξης που έφερε βέβαια, στο ίδιο μετερίζι του αγώνα πολλές κοινωνικές ομάδες, τους φοιτητές, τους μαθητές, τους νέους εργαζόμενους που βιώνουν την καταβαράθρωση των εργασιακών τους δικαιωμάτων αλλά και σκληρά εκμεταλλευόμενα στρώματα όπως οι μετανάστες. Η νεολαία με τα μαζικά συλλαλητήρια τα οποία διεξήγαγε έδειξαν ότι η 6η του Δεκέμβρη δεν είναι για εκείνη μια επέτειος-μνημόσυνο.

Ένα χρόνο αργότερα και ενώ μεθοδευμένα η κοινωνική έκρηξη του 2008 σπιλώθηκε και κατασυκοφαντήθηκε από το αστικό μπλοκ εξουσίας και τα μακριά του χέρια με ποικίλους τρόπους – στοιχείο που κορυφώθηκε τις τελευταίες μέρες πριν αλλά και κατά τη διάρκεια των συλλαλητηρίων –, όσο και αν θέλουν να πειθαρχήσουν και να καθυποτάξουν την νεολαία τα αιτήματα, οι στόχοι, τα μηνύματα της εξέγερσης του Δεκέμβρη παραμένουν ανολοκλήρωτα και ζωντανά! Γιατί μπορεί η κυβέρνηση να άλλαξε, η πολιτική όμως που εφαρμόζει είναι η ίδια με την προηγούμενη σε όλα τα επίπεδα. Γιατί το ΠΑΣΟΚ εμπαίζει την εργαζόμενη νεολαία στο θέμα των stage, ενώ παράλληλα με τις απολύσεις και την ανεργία να διευρύνονται φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή τον πιο ταξικό προϋπολογισμό της μεταπολίτευσης ετοιμάζοντας βαριά φορολογία για μισθωτούς και συνταξιούχους (οι οποίοι πληρώνουν βέβαια την μερίδα του λέοντος της φορολογίας). Γιατί μας καλούν να πληρώσουμε τα σπασμένα της κρίσης που το ίδιο το σύστημα δημιούργησε μετά από δεκαετίες σκληρής εκμετάλλευσης, λιτότητας και ανεργίας. Γιατί στην εκπαίδευση ανασυντάσσονται για να διαλύσουν το φοιτητικό κίνημα που αποτέλεσε εμπόδιο για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, νόμου-πλαίσιο της αυταρχικής και επιχειρηματικής λειτουργίας, της αξιολόγησης, της ιδιωτικής εκπαίδευσης και των ΚΕΣ (δηλαδή των πολιτικών κατευθύνσεων της Μπολόνια), της διάλυσης των ενιαίων πτυχίων που κι οι ίδιοι θέλουν να προωθήσουν. Γιατί με το νέο εξεταστικό σύστημα, δεν θα απαλλάξουν τους μαθητές από το σχολείο-εξεταστικό κάτεργο, αντίθετα εντείνουν την υπάρχουσα κατάσταση μεταφέροντας το βάρος σε όλες τις τάξεις του Λυκείου.

Παράλληλα η κυβέρνηση της «προστασίας του πολίτη» συνεχίζοντας στο ίδιο μήκος κύματος με την προηγούμενη εβδομάδα (που είχαμε αποκλεισμούς των ιδρυμάτων ώστε να μην καταφέρουν να κάνουν Γενικές Συνελεύσεις οι φοιτητές) προσπάθησε με κάθε μέσο, φτάνοντας ακόμη και στην στυγνή καταπάτηση του ασύλου να σταματήσει τις μαζικότερες κινητοποιήσεις της χρονιάς. Με λογικές τύπου «λοκ άουτ» και αποκλεισμό των σχολών από τις δυνάμεις καταστολής ακόμα και όταν μετά την πορεία οι Σύλλογοι απαιτούσαν να εισέλθουν στα ιδρύματα προσπαθούν να σπείρουν τον φόβο και την τρομοκρατία στο αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα, προσπαθούν να καταργήσουν (χέρι χέρι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) το αιματοβαμμένο πανεπιστημιακό άσυλο (όπως έγινε λίγες μέρες πριν έξω από την ΑΣΟΕΕ και στις 7/12 έξω από την Νομική και την Πρυτανεία του ΕΚΠΑ) που αποτελεί ορμητήριο έκφρασης της λαϊκής οργής και των κοινωνικών κινημάτων.

Η νεολαία και οι εργαζόμενοι πρέπει να αψηφήσουν μαχητικά τον κατασταλτικό κλοιό που πάνε να δημιουργήσουν απέναντι στις αντιστάσεις και τους αγώνες τους. Η φετινή 6η Δεκέμβρη και οι κινητοποιήσεις της 7 Δεκέμβρη έδειξαν ότι υπάρχει εκρηκτική δυναμική, έδειξαν ότι μαζικές κινητοποιήσεις σαν και αυτές μπορούν να αψηφήσουν την καταστολή, μπορούν να δημιουργήσουν όρους ανατροπής. Αυτό που πραγματικά φοβούνται είναι η αναζωπύρωση των κοινωνικών κινημάτων, η ανάφλεξη των αγώνων νεολαίας και εργαζομένων, η μαζική, παλλαϊκή κινητοποίηση τους και στις 17/12. Αυτό που φοβούνται είναι αγώνες που θα ανατρέπουν τα σχέδια τους για την καταστρατήγηση των όρων σπουδών, των όρων δουλειάς και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Το φοιτητικό κίνημα με συντεταγμένο τρόπο κλιμάκωσης και σε συμπόρευση με το εργατικό και μαθητικό κίνημα πρέπει να ορθώσει μαχητική αντιπολίτευση απέναντι τους.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ, ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!

Ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, τη σύμπραξη της ΝΔ και τις κατευθύνσεις της ΕΕ

Δε μοιραστήκαμε τα κέρδη τους, Δε θα πληρώσουμε την κρίση τους!

Παλεύουμε για – Απαιτούμε:
• Άμεση απόσυρση όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων! Του νέου νόμου – πλαίσιο, του νόμου για τα ΤΕΙ, του νόμου για τα ΚΕΣ, της αξιολόγησης, της βάσης του 10. Όχι στη νέα πρόταση για αλλαγή του εξεταστικού συστήματος πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
• Απεμπλοκή από τη διαδικασία της Μπολόνια και του Κοινού Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης και όλων των κατευθύνσεων της ΕΕ για την εκπαίδευση.
• Να μην περάσει η ιδιωτική εκπαίδευση! Καμία ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05, όχι στην αναγνώριση των επιχειρηματικών κολεγίων! Καμία αναθεώρηση του άρθρου 16 και συνολικά του Συντάγματος. Κατάργηση των ΚΕΣ – ΙΕΚ – ΚΕΚ – ΤΕΙ. Όχι στον πολυκατακερματισμό της εκπαίδευσης, όχι στους αποφοίτους πολλών ταχυτήτων.
• Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση, δημόσια και δωρεάν για όλους. Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά – εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτό. Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο με ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια. Όχι στην περιστολή της φοιτητικής μέριμνας. Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγκοινωνίες.
• Κατάργηση της ελαστικής εργασίας και της ωρομισθίας των εκπαιδευτικών. Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Άμεσες και μαζικές προσλήψεις εκπαιδευτικών με μόνιμη και σταθερή εργασία, με βάση τις ανάγκες.
• Να μην κατατεθεί – ψηφιστεί ο νέος ταξικός προϋπολογισμός. Κατάργηση των νόμων Σιούφα – Ρέππα και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Όχι στις νέες αντεργατικές ρυθμίσεις που προετοιμάζει η κυβέρνηση.
• Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά, δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. 1400 ευρώ βασικός μισθός για όλους!
Άμεση καταδίκη των φυσικών και ηθικών αυτουργών της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
• Αφοπλισμό της αστυνομίας, κατάργηση της χρήσης χημικών και δακρυγόνων. Κατάργηση των ειδικών μονάδων καταστολής. Να φύγουν οι δυνάμεις καταστολής από τον περίγυρο των Πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, από τις γειτονιές από το κέντρο της Αθήνας.
• Να καταργηθούν οι τρομονόμοι –ευρωτρομονόμοι, τα ιδιώνυμα για την κουκούλα, οι κάμερες παρακολούθησης.
• ΤΟ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΟΥ. Απαιτούμε δημόσια καταγγελία όλων των φορέων των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της επαίσχυντης κατάργησης του ασύλου στο ΕΚΠΑ κα στο ΑΠΘ.
• Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων των κινητοποιήσεων της 6ης και 7ης Δεκέμβρη. Άμεση ανάκληση όλων των σκευωριών που στήνονται ως κατηγορητήρια απέναντι στους προσαχθέντες διαδηλωτές.
 Καλούμε σε πανεκπαιδευτική Πορεία την Πέμπτη 10/12, 12:00 στα Προπύλαια.
 Καταγγέλλουμε τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ για τη μη προκήρυξη απεργίας για τις 17/12, ημέρα κατάθεσης του προϋπολογισμού στη Βουλή. Καλούμε και στηρίζουμε τα Σωματεία και τα Συνδικάτα των εργαζομένων και τις δυνάμεις που κινούνται σε αγωνιστική ταξική κατεύθυνση σε προκήρυξη απεργίας στις 17/12.. Στήριξη των προσπαθειών για απεργιακή κινητοποίηση όλων των εργαζομένων.
Στηρίζουμε την απεργία στις 17/12. Συμμετέχουμε στην απεργιακές κινητοποιήσεις
Συνεχίζουμε με Αγώνα Διαρκείας - Κλιμακώνουμε τις κινητοποιήσεις !

ΜΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΑΠΕΡΓΙΕΣ!

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΟΝ Α.ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ, 

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ '08

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!

Η εν ψυχρώ δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου το βράδυ της 6/12/2008 από ένστολο ειδικό φρουρό της ΕΛ.ΑΣ., ξεχείλισε το ποτήρι της οργής και η νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη του '08 σημάδεψε τα δρώμενα της ελληνικής και όχι μόνο κοινωνίας. Η πρώτη μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης εξέγερση της νεολαίας άφησε βαθιά τα σημάδια της τόσο στην κυρίαρχη πολιτική όσο και στα κοινωνικά κινήματα. Η γενιά μας, μια γενιά που έχει μπει στο στόχαστρο της κυβερνητικής πολιτικής των τελευταίων χρόνων και των κατευθύνσεων της ΕΕ (ΚΕΣ, ελαστασφάλεια κλπ), μια γενιά που θα είναι η πρώτη όπως λένε που θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς της εξεγέρθηκε όχι μόνο απέναντι στην κατάπτυστη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη αλλά και απέναντι στην καθημερινή πραγματικότητα που βιώνει, απέναντι στο μέλλον που της ετοιμάζουν. Η νεολαία λοιπόν, έχοντας την πιο «προνομιακή σχέση» με το μέλλον δε θα μπορούσε παρά να είναι πρωταγωνιστής αυτής της έκρηξης που έφερε βέβαια, στο ίδιο μετερίζι του αγώνα πολλές κοινωνικές ομάδες, τους φοιτητές, τους μαθητές, τους νέους εργαζόμενους που βιώνουν την καταβαράθρωση των εργασιακών τους δικαιωμάτων αλλά και σκληρά εκμεταλλευόμενα στρώματα όπως οι μετανάστες.

Ένα χρόνο αργότερα και ενώ μεθοδευμένα η κοινωνική έκρηξη του 2008 σπιλώθηκε και κατασυκοφαντήθηκε από το αστικό μπλοκ εξουσίας και τα μακριά του χέρια με ποικίλους τρόπους, όσο και αν θέλουν να πειθαρχήσουν και να καθυποτάξουν την νεολαία τα αιτήματα, οι στόχοι, τα μηνύματα της εξέγερσης του Δεκέμβρη παραμένουν ανολοκλήρωτα και ζωντανά! Γιατί μπορεί η κυβέρνηση να άλλαξε, η πολιτική όμως που εφαρμόζει είναι η ίδια με την προηγούμενη σε όλα τα επίπεδα. Γιατί το ΠΑΣΟΚ εμπαίζει την εργαζόμενη νεολαία στο θέμα των stage, ενώ παράλληλα με τις απολύσεις και την ανεργία να διευρύνονται φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή τον πιο ταξικό προϋπολογισμό της μεταπολίτευσης ετοιμάζοντας βαριά φορολογία για μισθωτούς και συνταξιούχους (οι οποίοι πληρώνουν βέβαια την μερίδα του λέοντος της φορολογίας). Γιατί στην εκπαίδευση ανασυντάσσονται για να διαλύσουν το φοιτητικό κίνημα που αποτέλεσε εμπόδιο για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, του αυταρχικού, επιχειρηματικού νόμου-πλαίσιο, της αξιολόγησης, της ιδιωτικής εκπαίδευσης και των ΚΕΣ (δηλαδή των πολιτικών κατευθύνσεων της Μπολόνια) που κι οι ίδιοι θέλουν να προωθήσουν. Γιατί με το νέο εξεταστικό σύστημα, δεν θα απαλλάξουν τους μαθητές από το σχολείο-εξεταστικό κάτεργο, αντίθετα εντείνουν την υπάρχουσα κατάσταση μεταφέροντας το βάρος σε όλες τις τάξεις του Λυκείου. Γιατί η νέα κυβέρνηση έρχεται ως οδοστρωτήρας των δημοκρατικών ελευθεριών να δώσει παραδείγματα καταστολής και τρομοκράτησης. Δημιουργώντας ένα κλίμα φόβου και τρομουστερίας προσπαθεί να κάμψει τις κοινωνικές αντιδράσεις που ξέρει ότι θα υπάρξουν και θα αποτελέσουν εμπόδιο απέναντί στη πολιτική της - χαρακτηριστικά σημειώνουμε τις δίκες των μαθητών που καταλαμβάνουν τα σχολεία, τις 300 αναίτιες προσαγωγές στην πορεία της 17ης Νοέμβρη καθώς και το «στρατοκρατούμενο» από τις δυνάμεις καταστολής κέντρο της Αθήνας.

Παράλληλα η κυβέρνηση της «προστασίας του πολίτη» απέκλειε τις κεντρικές σχολές την εβδομάδα που ήταν προγραμματισμένες Γενικές Συνελεύσεις των φοιτητών για το Πολυτεχνείο, καταστρατηγώντας κατάφορα το θεσμό του Ασύλου. Με λογικές τύπου «λοκ άουτ» και αποκλεισμό των σχολών από τις δυνάμεις καταστολής προσπαθούν να σπείρουν τον φόβο και την τρομοκρατία στο αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα, προσπαθούν να καταργήσουν το αιματοβαμμένο πανεπιστημιακό άσυλο (όπως έγινε λίγες μέρες πριν έξω από την ΑΣΟΕΕ) που αποτελεί ορμητήριο έκφρασης της λαϊκής οργής και των κοινωνικών κινημάτων.

Η νεολαία και οι εργαζόμενοι πρέπει να αψηφήσουν μαχητικά τον κατασταλτικό κλοιό που πάνε να δημιουργήσουν απέναντι στις αντιστάσεις και τους αγώνες τους. Η φετινή 6η Δεκέμβρη δεν μπορεί να έχει το χαρακτήρα επετείου και σιωπηλού μνημόσυνου που θέλουν να της προσδώσουν οι από πάνω, πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο για το ξέσπασμα καινούριων αγώνων των φοιτητών ,των μαθητών, των εργαζομένων. Σε αυτή την περίοδο που η νέα κυβέρνηση εξαπολύει σφοδρή επίθεση σε όλα τα μέτωπα η νεολαία δεν μπορεί να περιμένει, αλλά πρέπει να φέρει ανατρεπτικά ξανά στο προσκήνιο τα αιτήματα και το πνεύμα του Δεκέμβρη, εμπλουτίζοντας τα με τα επίδικα του σήμερα, και τελικά συγκροτώντας ένα μαζικό κίνημα μαχητικής αντιπολίτευσης στην πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, τη σύμπλευση της ΝΔ και τις κατευθύνσεις ΕΕ και ανατροπής των μέτρων που έρχονται να συντρίψουν τα δικαιώματα μας σε εργασία και εκπαίδευση και να καταπατήσει τις δημοκρατικές ελευθερίες.

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΕΡΕΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 13:30 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 7 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΑΘΗΝΑΣ

(ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΜΗΧ. - ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧ. - ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧ. , ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧ. - ΧΗΜΙΚΩΝ ΜΗΧ. - ΤΟΠΟΓΡΑΦΩΝ ΜΗΧ. - ΝΑΥΠΗΓΩΝ ΜΗΧ.- ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧ. - ΣΕΜΦΕ - ΙΑΤΡΙΚΗΣ - ΦΥΣΙΚΟΥ - ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ)

ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΝ ΔΕΙΧΝΕΙ Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ…

Ο περσινός Δεκέμβρης ήταν για την σύγχρονη κοινωνία κάτι πρωτόγνωρο, κάτι που καιρό πριν γίνει υπήρχε στο μυαλό όλων μας. Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε ένα ήδη γεμάτο ποτήρι. Η ωμή κρατική βία έβγαλε στο δρόμο εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που διαμαρτύρονταν όχι μόνο για τον κατασταλτικό μηχανισμό της αστυνομίας, αλλά και για όλα όσα τους πλήττουν.

Ο Δεκέμβρης ήταν διαφορετικός από τα άλλα κοινωνικά κινήματα της μεταπολίτευσης;
• … γιατί η πανεθνική του εμβέλεια δεν σταμάτησε στις μεγάλες πόλεις, αλλά σε όλες τις πόλεις ακόμα και στα χωριά είχαμε διαδηλώσεις στα αστυνομικά τμήματα
• … γιατί συμμετείχαν πολλές κοινωνικές ομάδες μαζί και για διαφορετικούς λόγους. Μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, μετανάστες έδωσαν το παρόν στους φλεγόμενους δρόμους της εξέγερσης
• … γιατί όλη η κοινωνία ήταν με το μέρος αυτών που εξεγείρονται για το δίκιο τους και όχι με αυτών που υποτάσσονται
• … γιατί η διάρκειά του ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και κάθε προσδοκία, αφού ξεπέρασε τις δύο βδομάδες διαδηλώσεων και συγκρούσεων
• … γιατί έβαλε αιτήματα προωθημένα, όπως η διάλυση των ΜΑΤ και τα πάλεψε μέχρι το τέλος
• … γιατί μια ολόκληρη γενιά πολιτικοποιήθηκε στο δρόμο και ριζοσπαστικοποιήθηκε
• … γιατί οι συμμετέχοντες σε αυτόν πάλεψαν ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία των αφεντικών και έδειξαν την έμπρακτη αλληλεγγύη τους στην Κωνσταντίνα Κούνεβα
• … γιατί έφερε την άρχουσα τάξη σε πολύ δύσκολη θέση
• … γιατί μας έδειξε ότι ο ατομικός δρόμος δεν είναι λύση
• … γιατί μας έδειξε ότι οι «από κάτω» όταν παλεύουν όλοι μαζί και βγαίνουν στο δρόμο μπορούν να αγχώσουν και να νικήσουν τους «από πάνω»


Πρέπει να ξανακατέβουμε στο δρόμο
 Επειδή οι κυβερνήσεις μπορεί να αλλάζουν, αλλά οι πολιτικές ακόμα μας πλήττουν
 Επειδή το αίτημα για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση παραμένει επίκαιρο
 Επειδή ο εργασιακός μεσαίωνας αφορά εμάς, που θα δουλεύουμε ανασφάλιστοι για 700€
 Επειδή τα δικαιώματά μας καταστρατηγούνται μέρα με τη μέρα
 Επειδή όλοι μας θεωρούμαστε ύποπτοι και οι μπάτσοι μας «περιμένουν» έξω από το άσυλο
 Επειδή δε χωράμε στο μέλλον που μας ετοιμάζουν και θέλουμε να το φτιάξουμε μόνοι μας
 Επειδή την οικονομική κρίση δε θέλουμε να την πληρώσουμε εμείς, αλλά αυτοί που τη δημιούργησαν
 Επειδή ο θάνατος του μετανάστη από ξυλοδαρμό μπάτσων αποδεικνύει ότι τίποτα δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό
 Επειδή η εργοδοτική τρομοκρατία των αφεντικών ξαναχτύπησε την καθαρίστρια Βενετία Μανωλοπούλου και προσπαθεί να την κάνει να σταματήσει να αγωνίζεται
 Επειδή τίποτα δε χαρίζεται, όλα κερδίζονται στους δρόμους του αγώνα

Ο Δεκέμβρης για εμάς δεν ήταν απλά κάτι που έγινε και τελείωσε. Ο Δεκέμβρης για εμάς δεν εκπλήρωσε τα αιτήματά του. Ο Δεκέμβρης για εμάς είναι εικόνα από το μέλλον.
Ο Δεκέμβρης για εμάς συνεχίζεται…

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 3/12, στις 12.30
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
Κυριακή 13.30 και Δευτέρα 12.30 στα Προπύλαια

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ, ΗΤΑΝ Η ΕΡΩΤΗΣΗ…

Σε λίγες μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την κρατική δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τα πρωτοφανή κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα της εξέγερσης του Δεκέμβρη. Ταυτόχρονα βλέπουμε ότι συνεχίζεται και από τη νέα κυβέρνηση η προώθηση αντιδραστικών πολιτικών σε εκπαίδευση και εργασία, στις κατευθύνσεις που κινήθηκε και η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ. Από αυτή τη σκοπιά είναι ένα διακύβευμα το κατά πόσο το φετινό Δεκέμβρη θα αναδειχτούν τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις που βγήκαν στο προσκήνιο συνολικά στους κοινωνικούς αγώνες των προηγούμενων χρόνων. Συνεπώς οι μέρες που ακολουθούν θα αποτελέσουν μια σφυγμομέτρηση για το σύνολο των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που έλαβαν μέρος σε αυτούς τους αγώνες.

Η μεγάλη ήττα της Ν.Δ. ήρθε ως αποτέλεσμα της συσσωρευμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας που προκάλεσαν οι επιθετικές πολιτικές της και η προσπάθεια για αμφισβήτηση ακόμα και στοιχειωδών κεκτημένων του λαϊκού κινήματος. Η εμφανής της αδυναμία να πείσει για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων είχε ως αποτέλεσμα σε περιόδους κινηματικής έξαρσης – όπου οι κοινωνικοί της σύμμαχοι ήταν ελάχιστοι - η μόνη της απάντηση ήταν η καταστολή και η χρήση ωμής βίας και δακρυγόνων. Στα ίδια βήματα κινείται και η νέα κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που παρόλες τις προεκλογικές εξαγγελίες για οικοδόμηση ενός νέου κοινωνικού κράτους, ευθυγραμμίζεται πλήρως με τη λογική της προηγούμενης κυβέρνησης, όπως αποδεικνύεται από την αστυνομοκρατία στα Εξάρχεια, την προσπάθεια για ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά, το πάγωμα των μισθών κ.α. Επίσης, με κύριο σύμμαχο τα ΜΜΕ, επιδιώκει να εξωτερικεύσει ένα προφίλ ηπιότερης διακυβέρνησης προκειμένου να δημιουργήσει την ευρύτερη δυνατή κοινωνική συναίνεση και να ενσωματώσει κοινωνικές αντιδράσεις ώστε να προωθήσει στο άμεσο επόμενο διάστημα μεταρρυθμίσεις κομμένες και ραμμένες στα μέτρα του κεφαλαίου.

Υπό αυτό το πρίσμα, έχει ένα νόημα να θυμηθούμε κάποια συγκεκριμένα στοιχεία του περσινού Δεκέμβρη, και κυρίως να δούμε πώς αυτά παραμένουν ακόμα επίκαιρα. Η κοινωνική εξέγερση που ζήσαμε ένα χρόνο πριν, δεν ήρθε ξαφνικά και απρόσμενα εξαιτίας της δολοφονίας του 16χρονου Αλέξη από τον ειδικό φρουρό. Αυτή ήταν μόνο η αφορμή. Η πραγματική αιτία της έκρηξης ήταν πολύ πιο βαθιά και αποτελούσε την συμπύκνωση κοινωνικών διεργασιών που ήταν για καιρό σε εξέλιξη. Με αυτήν την έννοια, η δυναμική της εξέγερσης αποτυπώθηκε αφ’ ενός στο γεγονός ότι είχε πανελλαδική εμβέλεια, κάτι το οποίο δεν είχε παρατηρηθεί ακόμα και σε τεράστιες εξεγέρσεις όπως του Πολυτεχνείου του ’73, αφ’ ετέρου στο ότι κατάφερε να εμπλέξει ένα ευρύτερο φάσμα κοινωνικών στρωμάτων που για χρόνια βίωναν την καταπίεση των μηχανισμών του αστικού κράτους και που μέχρι τότε βρισκόντουσαν σε κινηματικό λήθαργο, όπως μαθητές, μετανάστες, νέοι εργαζόμενοι κτλ. Είναι δεδομένο ότι ο Δεκέμβρης έχει ήδη καταχωρηθεί στην ιστορική λίστα των μεγάλων κοινωνικών αγώνων που μπόρεσαν να δημιουργήσουν τριγμούς στα αστικά επιτελεία και να αμφισβητήσουν το μονοπώλιο της βίας του κράτους ως τη μοναδική του απάντηση όταν τελειώνουν τα πολιτικά επιχειρήματα. Από την στιγμή που ενέπλεξε μια μεγάλη μάζα του κοινωνικού συνόλου, η οποία εξέφρασε με έντονο τρόπο τη συσσωρευμένη οργή προς την πολιτική των κυβερνήσεων όλου του προηγούμενου διαστήματος και τα προβλήματα που τους μετέφερε(αύξηση ανεργίας, εργασιακή ανασφάλεια, εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις κ.ά.), είναι δεδομένο ότι θα αποτελεί ένα ορόσημο που πάντα θα φοβίζει τον όποιο διαχειριστή του συστήματος όταν θέλει να συνεχίσει αντίστοιχες πολιτικές.

Από τη δική μας πλευρά ως σχήμα της Ε.Α.Α.Κ., θεωρούμε ότι το μεγάλο ζητούμενο για το Δεκέμβρη του 2009, είναι το κατά πόσο θα αναδειχτεί ότι οι αιτίες που οδήγησαν στην τεράστια κοινωνική έκρηξη της προηγούμενης χρονιάς εξακολουθούν να ισχύουν στο σήμερα και να είναι πιο επίκαιρες από ποτέ, όπως επίσης να τονιστεί ότι τα αιτήματα που συνόδευσαν την έκρηξη αυτή δεν πρέπει να μείνουν απλά στα χαρτιά αλλά να έρθουν ξανά στο προσκήνιο και να αποτελέσουν εφαλτήριο για νέες διεκδικήσεις. Συνεπώς, δε θέλουμε οι μέρες που ακολουθούν να είναι μία επέτειος που θα μετατραπεί σε μνημόσυνο τόσο για το παιδί που δολοφονήθηκε όσο και για την περσινή εξέγερση, αλλά ένας κινηματικός κόμβος που θα ενεργοποιήσει τα αγωνιστικά αντανακλαστικά ενός ευρύτερου κομματιού τόσο της νεολαίας όσο και των ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων.

Προκύπτει λοιπόν ένα μεγάλο στοίχημα για τις δυνάμεις του κινήματος, απέναντι όχι μόνο στο κράτος αλλά και σε άλλα πολιτικά σχέδια στο εσωτερικό της Αριστεράς, σχετικά με το κατά πόσο η πρώτη επέτειος από τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου αλλά και η πρώτη επέτειος της εξέγερσης του Δεκέμβρη θα καταφέρει να επαναφέρει με τον ίδιο δυναμικό τρόπο το πολιτικό στίγμα των μαζικών κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων ενάντια στην πολιτική της λιτότητας, της ανεργίας και της καταστολής.

Σε αυτό το σημείο, πρέπει να τονίσουμε ότι και τα δύο κόμματα της επίσημης αριστεράς δεν στέκονται στο ύψος των περιστάσεων. Από τη μία, το ΚΚΕ αποσιωπά τόσο την κρατική δολοφονία όσο και τον ίδιο το Δεκέμβρη ακριβώς γιατί η πολιτική του τοποθέτηση για την εξέγερση έφτανε ακόμα και στην καταγγελία και αυτό διότι παραδοσιακά ως κόμμα αντιλαμβάνεται τις κοινωνικές συγκρούσεις ως προωθητικές μόνο όταν μπορεί να τις ελέγχει. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ καταθέτει προτάσεις για διεξαγωγή πορείας στις 4 Δεκέμβρη ενσωματώνοντας τις πιέσεις των κρατικών μηχανισμών που τροφοδοτούν σενάρια περί τρομοκρατίας και ό,τι μπορεί να βάλει ο ανθρώπινος νους. Ουσιαστικά, και τα δύο κόμματα αντιτίθενται στην ουδετεροποίηση της επετείου μόνο διακηρυκτικά, σε καμία περίπτωση όμως δεν προτείνουν ένα σχέδιο αντιπαραθετικό με τη νομιμοφροσύνη που προτάσσει το κράτος.

Τα ΕΑΑΚ με την παρέμβασή τους στο φοιτητικό κίνημα οφείλουν να ωθήσουν αυτή τη διαδικασία. Οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει απαντήσουν μέσα από τις Γενικές τους Συνελεύσεις όπου θα καλέσουν σε μαζικές πορείες στις 6 και 7 Δεκέμβρη και θα επιδιώξουν τον συντονισμό με άλλα μαχόμενα κομμάτια διαφόρων εκπαιδευτικών βαθμίδων που συμμετείχαν ενεργά στην περσινή εξέγερση (μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές κ.ά.). Πρέπει στο πολιτικό έδαφος των κινητοποιήσεων ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση να αμφισβητήσουν το σχέδιο της νέας κυβέρνησης για επίθεση στα κεκτημένα του φοιτητικού κινήματος. Ακόμη περισσότερο, αυτό πρέπει να ισχύσει σε μια περίοδο όπου το άσυλο κατασυκοφαντείται με το χειρότερο δυνατό τρόπο και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. συγκροτεί ισχυρές συμμαχίες γύρω από αυτό το ζήτημα. Απειλές για λοκ-αουτ σε ιδρύματα δίνουν και παίρνουν από πρυτάνεις-φερέφωνα της κυβέρνησης ενώ είδαμε και ξεκάθαρα φαινόμενα παραβίασης του ασύλου κατά το τριήμερο του Πολυτεχνείου όπου - με το πρόσχημα των επεισοδίων - έκλεισαν μια σειρά από πανεπιστήμια στο κέντρο της πόλης.

Προκύπτουν λοιπόν μια σειρά από διακυβεύματα για τους φοιτητικούς συλλόγους το επόμενο διάστημα. Ήδη σε χώρες της Ευρώπης(Αυστρία, Γερμανία) οι φοιτητές κινητοποιούνται ενάντια στην προσπάθεια απαξίωσης των πτυχίων τους και της εργασιακής τους προοπτικής. Σε αυτήν την κατεύθυνση, δεν είναι τυχαίο ότι - ανά περιόδους - ξεσπούν φοιτητικές εξεγέρσεις σε πολλές χώρες της Ευρώπης ακριβώς γιατί υπάρχουν μια σειρά από κοινές κατευθύνσεις των αστικών κυβερνήσεων. Επίσης, πρέπει να τονίσουμε ότι συχνά οι κοινωνικοί αγώνες σε μια χώρα έχουν τροφοδοτήσει με κινηματικές δράσεις άλλες πόλεις και χώρες διεθνώς. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της περσινής εξέγερσης του Δεκέμβρη σε πολλές πόλεις της Ευρώπης διεξήχθησαν πορείες αλληλεγγύης οι οποίες στηρίχτηκαν από μεγάλο πλήθος κόσμου και οδήγησαν ακόμα και στην απόσυρση νομοσχεδίων(π.χ. Στη Γαλλία με την απόσυρση του νομοσχεδίου για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση).

Κλείνοντας, αυτό που θέλουμε να τονίσουμε είναι ότι ο χαρακτήρας της επετείου μιας κρατικής δολοφονίας και κυρίως μιας εξέγερσης είναι ένα μεγάλο διακύβευμα μεταξύ του κράτους και των δυνάμεων του κινήματος. Από αυτήν την οπτική γωνία, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το βάρος που πέφτει σε όλους όσοι θεωρούμε το Δεκέμβρη του 2008 μια εικόνα από το μέλλον, να μην επιτρέψουμε η πρώτη επέτειος της εξέγερσης να είναι και η τελευταία. Απέναντι στα σχέδια της κοινοβουλευτικής αριστεράς για ενσωμάτωση πρέπει οι φοιτητικοί σύλλογοι, οι μαθητές και το σύνολο των καταπιεζόμενων κοινωνικών στρωμάτων να αποτελέσουν το πολιτικό νεύρο μιας κινηματικής επετείου που θα διατυπώνει περίτρανα τη δίκαιη ανάγκη των μαζών να βγαίνουν στους δρόμους και να εξεγείρονται. Συνεπώς, ο πρώτος σταθμός για το φοιτητικό μας σύλλογο πρέπει να είναι η ερχόμενη Γενική Συνέλευση που θα πρέπει μέσα από αυτήν να αναδειχτούν όλα τα παραπάνω ζητήματα και να παρθεί αγωνιστική απόφαση που να επικαιροποιεί τα αιτήματα της εξέγερσης του Δεκέμβρη, όπως συνέβη στην αντίστοιχη Συνέλευση του Πολυτεχνείου.

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 3/12

ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ 1,2 ΣΤΙΣ 12:30