ΟΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ μια αναγκαία κριτική...

Με αφορμή και όχι αιτία τις φοιτητικές εκλογές είναι αναγκαία μια κριτική στις φοιτητικές παρατάξεις, τόσο όσον αφορά τη δράση τους και την πολιτική τους για το κίνημα, όσο και για τη συμπεριφορά τους απέναντι στο φοιτητικό σύλλογο και τις διαδικασίες του. Μια κριτική που στόχο έχει την αναβάθμιση της πολιτικής κουβέντας στον ίδιο το σύλλογο, αλλά και τη διεξαγωγή συμπερασμάτων…

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ή αλλιώς «η υπεύθυνη δύναμη» των φοιτητών είναι ο επίσημος εκφραστής της κυβέρνησης μέσα στα πανεπιστήμια και ο πιο ένθερμος υποστηρικτής των μεταρρυθμίσεων της ΝΔ. Πάντα πιστή στην πολιτική του κομματικού της φορέα για την εκπαίδευση, υποστηρίζει ένα πανεπιστήμιο υποταγμένο στις ανάγκες της αγοράς, ένα πανεπιστήμιο χωρίς δωρεάν βιβλία, χωρίς κρατική χρηματοδότηση, υπό την επιτήρηση ενός manager και κάτω από τον έλεγχο του ιδιωτικού κεφαλαίου. Ένα πανεπιστήμιο όπου οι φοιτητές θα βρίσκονται σε ένα συνεχές κυνήγι δεξιοτήτων και επανακαταρτίσεων, ακολουθώντας τον ατομικό δρόμο και ενισχύοντας τον ανταγωνισμό. Ένα πανεπιστήμιο αυταρχικό, με πειθαρχικά συμβούλια φοιτητών, με διαγραφές, εντατικοποιημένο, που κλείνει τα μάτια στην καθηγητική αυθαιρεσία -γιατί τα δικά της συμφέροντα εκφράζει- και που επιζητά την εφαρμογή του αντιδραστικού νέου Νόμου Πλαίσιο, που επιζητά την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων και τη δημιουργία κολεγίων και ΚΕΣ. Προτείνει ένα πανεπιστήμιο μακριά από τους κοινωνικούς αγώνες, χωρίς άσυλο, χωρίς διενέργεια πολιτικού διαλόγου στο εσωτερικό του, με απονεκρωμένες τις συλλογικές διαδικασίες. Είναι αυτή η παράταξη που προσπαθεί με κάθε τρόπο να εμποδίσει τη λήψη αγωνιστικών αποφάσεων στις γενικές συνελεύσεις, γι' αυτό και τις σαμποτάρει και στέκεται μακριά και ενάντια στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Και αυτό το πετυχαίνει είτε μη συμμετέχοντας σε αυτές, είτε, όταν τα αγωνιστικά μπλοκ μαζικοποιούνται, επιστρατεύοντας όλη την τρομοκρατία για το χάσιμο εξεταστικών-εξαμήνων-μαθημάτων, χωρίς πολιτική αντιπαράθεση, μιας και δεν μπορεί να πείσει πάνω στις επιλογές της κυβέρνησής, καλώντας τους φοιτητές να ψηφίσουν πλαίσιο «Ανοιχτής σχολής» και μόνο! Παρά την πρώτη θέση της εκλογικά μέσα στα πανεπιστήμια, η ΔΑΠ ΝΔΦΚ ηττήθηκε πολιτικά στην πλειοψηφία των γενικών συνελεύσεων κατά τα 2 χρόνια φοιτητικού κινήματος ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που αυτή υποστηρίζει. Στην εξέγερση του Δεκέμβρη ήταν εκείνη η παράταξη που στην κρατική δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου υποστήριξε την κυβέρνηση των δολοφόνων, και την καταστολή που δέχτηκαν χιλιάδες φοιτητές και μαθητές κατά τη διάρκεια της, ενώ μετά τη δολοφονία του Αλέξη δεν ερχόταν στις Γενικές Συνελεύσεις, αλλά καλούσε τους φοιτητές σε ταξίδια στην Αράχωβα και σε πάρτυ.

Η ΠΑΣΠ ή αλλιώς «δύναμη ανατροπής» (!?), είναι αυτή που προσπαθεί να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη! Δεν υπάρχουν αυταπάτες για την πολιτική και τις θέσεις της ΠΑΣΠ στην εκπαίδευση, καθώς ο πολιτικός της φορέας, το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που πρωτοστάτησε στην προώθηση της αναδιάρθρωσης στο χώρο της εκπαίδευσης και το οποίο ως κυβέρνηση παλαιότερα, αλλά και σήμερα ως αντιπολίτευση, εναρμονίζεται πλήρως με τις επιθέσεις του κεφαλαίου ενάντια στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Σε μια περίοδο που η δυσαρέσκεια του κόσμου απέναντι στη ΝΔ εντείνεται, δεν υπάρχει κόστος για το ΠΑΣΟΚ να ασκήσει αντιπολίτευση και να καρπωθεί τη συσσωρευμένη αγανάκτηση. Το ΠΑΣΟΚ, είναι αυτό που πρώτο ξεκίνησε την κουβέντα για την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων, που πρώτο ξεκίνησε την πολιτική της λιτότητας και της ανεργίας. Η ΠΑΣΠ από τη μια υπερασπίζεται διακηρυκτικά το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης και από την άλλη προσπαθεί να διαχειριστεί πρώτη τις όποιες πτυχές εφαρμόζονται, όπως η “καλύτερη λειτουργία” της λίστας συγγραμμάτων. Είναι εκείνη η παράταξη που οραματίζεται ένα πανεπιστήμιο-κάτεργο για τους φοιτητές με συνεχείς προόδους και εργασίες. Είναι η παράταξη που συνομιλώντας μόνο με τη Μιμίκου και ορισμένους καθηγητές έφερε το θέμα της πρακτικής άσκησης, κατηγοριοποιώντας τους φοιτητές και καλώντας τους να δουλεύουνε ανασφάλιστοι, χωρίς μισθό, παίρνοντας θέσεις εργασίας από άλλους, ερχόμενη κόντρα στις αποφάσεις του φοιτητικού συλλόγου. Είναι εκείνη η παράταξη που στο μεγαλειώδες φοιτητικό κίνημα του 2006-2007 και στην εξέγερση του Δεκέμβρη άνοιγε τις σχολές μαζί με τη ΔΑΠ, καταγγέλλοντας τις καταλήψεις. Είναι εκείνη η παράταξη που μέλη του πολιτικού της φορέα, έσπευσαν να καταγγείλουν την εξεγερμένη νεολαία του Δεκέμβρη και ήταν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εκείνος που καλούσε τους μαθητές και τους φοιτητές να γυρίσουν στα μαθήματά τους και να μην κατεβαίνουν στο δρόμο.

Αναλογιζόμενοι το πόσο κρίσιμη είναι η σημερινή περίοδος, και πόσο αναγκαίο είναι να ορθωθούν συλλογικές αντιστάσεις, καθ’ όλη τη διάρκεια και της φετινής χρονιάς προέκυψε μια ακόμα παράδοξη ‘αντίπαλος’ στην προσπάθεια για διεξαγωγή συλλογικών διαδικασιών και υποστήριξης αγωνιστικών κινητοποιήσεων, η ΠΚΣ.

Η ΠΚΣ, έχοντας επιλέξει, ιδίως μετά τα νικηφόρα φοιτητικά κινήματα του ’06 και ’07, το δρόμο της αυτοαναφορικότητας και της ολοκληρωτικής οριοθέτησης από κάθε τι διαφορετικό απ’ αυτήν, έφτασε το τελευταίο χρονικό διάστημα να διαφωνεί όχι απλά με ένα διαφορετικό σχεδιασμό για το φοιτητικό κίνημα που μπορεί να έχουν τα ΕΑΑΚ, αλλά και να μη στηρίζει τις προσπάθειες που γίνονται για την αναζωογόνηση των συλλογικών αντιστάσεων και διαδικασιών. Από την αρχή της χρονιάς είναι υπερβολικά πολλές οι φορές που δε στήριξε τη διεξαγωγή Γενικών Συνελεύσεων, με τη δικαιολογία ότι στο πλαίσιο των δ.σ. πρέπει να μπαίνει η πολιτική της ανάλυση, ενώ η αντίθεσή της απέναντι στην εφαρμογή διατάξεων του Ν.Πλαίσιο (λίστες συγγραμμάτων) ήταν ανύπαρκτη. Η λογική της που χαρακτηρίζεται από την αδράνεια και την ηττοπάθεια, οδηγεί με τη σειρά της στην απουσία λήψης πρωτοβουλιών που να μπορούν να δίνουν στους αγώνες και τα κινήματα νικηφόρα προοπτική. Συνεχίζοντας να κυνηγάει φαντάσματα και να μιλά για συνωμοσιολογίες ενάντια στο μοναδικό αγωνιστικό Κ.Κ.Ε. και ΠΑΜΕ, δεν έκανε τίποτα άλλο αυτή τη χρονιά από κομματική προπαγάνδα. Ακολουθώντας, το γνωστό και περιχαρακωμένο δρόμο, δε μίλησε για κανέναν σχεδιασμό για το φοιτητικό κίνημα που να έχει προοπτικές νίκης το επόμενο διάστημα και αρκέστηκε στο να προπαγανδίζει μόνο τις κινητοποιήσεις του κομματικού της φορέα. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που διαφαίνεται αυτή η λογική, του ΚΚΕ και της ΠΚΣ και η θέση ότι προϋπόθεση για τη νίκη των κινημάτων είναι η εκλογική τους ενδυνάμωση (ισχυρό ΚΚΕ, ισχυρή ΠΚΣ). Αξιοσημείωτη ήταν και η στάση της ΠΚΣ κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη όπου στην πλειοψηφία των σχολών πανελλαδικά, και όπου μπορούσε, επέλεξε να μην μπει καν στις Γενικές Συνελεύσεις (μαζί με τη ΔΑΠ και τη ΠΑΣΠ), ενώ δε δίστασε να κρατήσει ίσες αποστάσεις απέναντι στους «προβοκάτορες κουκουλοφόρους» και τις δυνάμεις καταστολής.

Ο ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ-ΑΡΕΝ είναι η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στο πανεπιστήμιο και όχι κάποιο Δίκτυο σχημάτων. Είναι η αριστερά που κοντοθωρίζει τη διαχείριση και την κίνηση κυρίως μέσα από θεσμικά πλαίσια έναντι των κινηματικών πρακτικών, η αριστερά που τελικά προτείνει μια αδιέξοδη “εναλλακτική” διαχειριστική λύση, η αριστερά που δε διστάζει να ψηφίζει προέδρους σχολών (Μιμίκου), η αριστερά που προβάλλει ένα κινηματικό προφίλ (αλλά πουλάει κινηματικά αιτήματα...) για να εισπράττει την εκλογική ενίσχυση και εξαργύρωση των αγώνων (ψήφος στα 16). Αν και έχει μια συμμετοχή στα κινήματα, ποτέ δεν έχει καταφέρει αλλά ούτε και επιχειρήσει να πρωτοστατήσει σε αυτά, να στηρίξει έμπρακτα και με την παρουσία της μορφές πάλης όπως οι καταλήψεις, κέντρα αγώνα, παρά αρκείται, εξαιτίας και της πολιτικής και οργανωτικής της αδυναμίας, να κρατά ένα ρόλο παρατηρητή. Εκτός από αυτό η ΑΡΕΝ δε διστάζει να υποστηρίζει τις επιλογές του κομματικού της φορέα, ακόμα και αν αυτές δε συνάδουν με την αριστερά. Εκτός από τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ στη ΓΣΕΕ (Αυτόνομη Παρέμβαση) και στην ΠΟΣΔΕΠ όπου οι συνδικαλιστικές του ηγεσίες συνεργάζονται με τη ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ και δεν τα βρίσκουν ούτε μεταξύ τους (ανανεωτική-αριστερή πτέρυγα), είναι ακόμα χειρότερη η στάση του στο ΤΕΕ, όπου συναινεί και επικροτεί την σκλήρυνση των εξετάσεων για την άδεια άσκησης επαγγέλματος για τους μηχανικούς σε μια κατεύθυνση αποστοίχισης των επαγγελματικών δικαιωμάτων από το πτυχίο, προετοιμάζοντας ένα μαύρο καθεστώς για τους μηχανικούς. Την ίδια στιγμή στη Γενική Συνέλευση ο ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ αρνιόταν ότι υπάρχει τέτοια συζήτηση. Ακόμα, ο ΣΥΡΙΖΑ ματαίωσε την κινητοποίηση στις 10 Δεκέμβρη συμπράττοντας με τη ΓΣΕΕ και την ίδια ώρα στελέχη του κατήγγειλαν τις συγκρουσιακές πρακτικές του Δεκέμβρη και έκαναν δηλώσεις νομιμοφροσύνης συμπράττοντας στην στοχοποίηση του ασύλου. Το ίδιο και στην Πρωτομαγιά ακολούθησε τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, κάλεσε στην Κλαυθμώνος σε μια κατεύθυνση εκδηλώσεων, που θέλουν την Πρωτομαγιά να μετατραπεί από απεργία σε επίσημη αργία.

2008-2009 ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Σεπτέμβριος 2008


Έναρξη Επαναληπτικής Εξεταστικής
Απέναντι στην προσπάθεια για χάσιμο της εξεταστικής από μεριάς καθηγητών, με μια έννοια τιμωρίας των μεγαλειωδών φοιτητικών κινημάτων ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και στον εκφοβισμό των φοιτητών από πλευράς της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, η παρέμβαση των φοιτητών στο τμήμα καθηγητών και η απόφαση του φοιτητικού συλλόγου διασφαλίζουν την κανονική διάρκεια της εξεταστικής...

Οκτώβριος 2008

Εφαρμόζεται για πρώτη φορά η λίστα συγγραμμάτων
Ενάντια στις αποφάσεις του φοιτητικού συλλόγου και αντιπαραθετικά με το φοιτητικό κίνημα εφαρμόζεται μια “μεταβατική” κατάσταση της λίστας συγγραμμάτων. Ένα χάος για το πότε και από που παίρνουμε βιβλία κατακλύζει τη σχολή. Η διάσπαση και ο κατακερματισμός των φοιτητών-τριών είναι γεγονός, οι πανεπιστημιακές εκδόσεις συνεχίζουν να υπάρχουν, αλλά παράνομα, σύμφωνα με το νέο Νόμο Πλαίσιο, οι δυσκολίες για την εξεταστική ύλη του μαθήματος αρχίζουν να διαφαίνονται, αφού καθένας έχει άλλο βιβλίο και κανένα από τα προτεινόμενα βιβλία δεν καλύπτει εξ' ολοκλήρου την ύλη, καθώς δεν είναι υποχρεωτικό σύμφωνα με το νέο Νόμο Πλαίσιο.

Νοέμβριος 2008

Γενική Συνέλευση Πολυτεχνείου
Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ κερδίζει τη συνέλευση, εφόσον πρώτα έχει κατατρομοκρατήσει για χάσιμο εξεταστικών και εξαμήνων... Η απάντηση όμως δε θα αργήσει να δοθεί στους δρόμους...

Δεκέμβριος 2008

2/12 Γενική Συνέλευση
Η νοθεία από πλευράς της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και η άρνησή της για επανακαταμέτρηση μας βρίσκει ξανά απέναντί της. Ο φοιτητικό σύλλογος αποφασίζει κατάληψη της σχολής, η οποία και πραγματοποιείται ενάντια στους τραμπουκισμούς της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.

6/12 Κρατική δολοφονία μαθητή, το ποτήρι ξεχείλισε
Μετά τη γνωστοποίηση της δολοφονίας ακολουθεί μεγάλη κινητοποίηση στο κέντρο της Αθήνας. Οι συγκρούσεις με την αστυνομία διαρκούν για περίπου 12 μέρες. Η δολοφονία του μαθητή αποτέλεσε τη θρυαλλίδα μιας εξέγερσης που τα αίτια της τα βρίσκουμε στο αβέβαιο μέλλον που μας ετοιμάζουν, στους όλο και πιο πολύ σκληρούς όρους διαβίωσης, στην προσπάθεια αναδιάρθρωσης όχι μόνο των πανεπιστημίων, αλλά και ολόκληρων των ζωών μας.

9/12 Πανπολυτεχνειακή Συνέλευση
Η δολοφονία του 15χρονου αποτελεί τομή για την κοινωνία, η άμεση ανάγκη απαντήσεων είναι γεγονός. Η απουσία των δυνάμεων της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΠΚΣ δημιουργεί πρόβλημα, αλλά οι δρόμοι μας περιμένουν... 200+ φοιτητές και φοιτήτριες από τη σχολή μας δίνουν το παρόν στην πανπολυτεχνειακή συνέλευση, η οποία αποφασίζει κατάληψη των σχολών του Πολυτεχνείου και συνέχιση των κινητοποιήσεων...

15/12 Γενική Συνέλευση... Ο αγώνας συνεχίζεται
Το πλαίσιο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, μακριά από την πολιτική της ευθύνη πρότεινε απλά “ανοιχτή σχολή”. Η μαζικότερη συνέλευση της χρονιάς καταδικάζει την πολιτική που δολοφονεί, απαιτεί την παραίτηση των δολοφόνων και συνεχίζει τις καταλήψεις και τις κινητοποιήσεις...

Ιανουάριος 2008


Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ υποστηρίζει ένα πλαίσιο που ζητά μόνο “ανοιχτή σχολή”, αλλά αυτό δεν την εμποδίζει να αυτοονομάζεται οδηγός του συλλόγου, λέγοντας μετά ότι είναι πλαίσιο της ΔΑΠ. Δυστυχώς η σχολή μας μπαίνει ξανά σε ένα κλίμα κανονικότητας, αλλά κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τα γεγονότα του Δεκέμβρη...

Φεβρουάριος 2008

Οι “καταληψίες” και οι “τρομοκράτες του Δεκέμβρη” εξασφαλίζουν μέσα από τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων ότι η χειμερινή εξεταστική θα γίνει κανονικά.

Μάρτιος 2008

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ξεπερνάει κάθε όριο, αφού οργανώνει σεμινάριο -σε συνεργασία με καθηγητές- , όπου στο τέλος μοιράζεται πιστοποιητικό παρακολούθησης, υπογεγραμμένο από τον πρύτανη του Πολυτεχνείου Κ.Μουτζούρη... Οι προσπάθειες κατάλυσης του δημόσιου χαρακτήρα της 3βάθμιας εκπαίδευσης και η κατηγοριοποίηση των φοιτητών, θα βρει απέναντί της και εμάς και το φοιτητικό κίνημα...

Απρίλιος 2009


Αξιολόγηση από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ
Στην προσπάθειά της να περάσει την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ξεκινάει μια διαδικασία αξιολόγησης, ξεχνώντας ότι είναι φοιτητική παράταξη και όχι η διοίκηση της σχολής... Απαξιώνει για τις αποφάσεις του φοιτητικού κινήματος και του συλλόγου που 2 και πλέον χρόνια πάλευε ενάντια στην αξιολόγηση και οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή του νέου Νόμου Πλαίσιο...



Ξανά σεμινάριο...
Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ παίζει το ρόλο του καθηγητή και ξαναοργανώνει σεμινάριο...Η απάντηση δε θα αργήσει να έρθει... Και κάποιοι αρχίζουν να κρύβουν τα έγγραφά τους, στο φόβο μήπως τα πάρει κάποιος μη ΔΑΠ-ίτης...

Μάιος 2009

Ξανά σεμινάριο...
Μετά την παρέμβασή μας στο σεμινάριο, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αρνείται ότι θα μοιράσει πιστοποιητικά... Οι λογαριασμοί μας όμως παραμένουν ανοιχτοί...

13 Μάη: Φοιτητικές εκλογές...

Λέμε όχι στους μεταρρυθμιστές δολοφόνους της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, λέμε όχι στην προσπάθεια εφαρμογής οποιασδήποτε πτυχής της εκπαιδευτικής αντι-μεταρρύθμισης είτε από τη ΔΑΠ είτε από την ΠΑΣΠ... Λέμε όχι στην αριστερά της ενσωμάτωσης της ΠΚΣ και της ΑΡΕΝ... Με την Αριστερά της ρήξης, ανατρέπουμε τα σχέδιά τους.. Για τους νικηφόρους αγώνες της επόμενης μέρας...


ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ...
Η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΗΣ ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ...

ΚΡΑΤΟΣ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ: ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Το Σάββατο 9 Μαΐου η σεσημασμένη νεοναζιστική τραμπούκικη συμμορία της Χρυσής Αυγής πραγματοποίησε συγκέντρωση στο κέντρο της Αθήνας, στην πλατεία Ομονοίας. Οι νεοναζιστές προσπάθησαν να καλύψουν τον ξεκάθαρα φασιστικό χαρακτήρα της συγκέντρωσης, παρουσιάζοντας την σαν συγκέντρωση “Επιτροπών Κατοίκων ενάντια στη λαθρομετανάστευση”, ανεξάρτητη και ακομμάτιστη. Στην πραγματικότητα, το μόνο που κατάφεραν ήταν μια περιθωριακή παρέλαση μίσους στην οποία συμμετείχαν το πολύ 300 άτομα, ενώ και η προγραμματισμένη πορεία τους ακυρώθηκε, χάρη στην μαζική κινητοποίηση μεταναστευτικών και αντιρατσιστικών οργανώσεων, συνδικάτων, φοιτητικών συλλόγων και οργανώσεων της ριζοσπαστικής αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου, που ματαίωσαν τα σχέδια των νοσταλγών του Χίτλερ.


Αυτό που έγινε πάντως φανερό ήταν ότι η Αστυνομία για μια ακόμα φορά συνεργάστηκε άψογα με τους νεοναζιστές. Συγκεκριμένα, αν και δεν κατάφερε να εξασφαλίσει ότι θα έκαναν πορεία, όταν οι Χρυσαυγίτες κινήθηκαν προς το παλιό Εφετείο, που είναι κάτω απ' την Ομόνοια και ακριβώς απέναντι από τα γραφεία τους και στο οποίο στεγάζονται υπό άθλιες συνθήκες εκατοντάδες μετανάστες, οι αστυνομικές δυνάμεις συνέπραξαν ξεκάθαρα μαζί τους, όπως άλλωστε δείχνει κι η φωτογραφία. Είναι γνωστή η σύμπνοια και η ανοχή με την οποία η Αστυνομία, αντιμετωπίζει ανέκαθεν τις φασιστικές και παρακρατικές ομάδες. Αυτή τη φορά όμως, ήταν κάτι παραπάνω από προκλητική η στάση της , αφού δε δίστασε να χρησιμοποιήσει γκλομπς και χημικά (παλιά μου τέχνη κόσκινο) απέναντι στις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης για τους μετανάστες.

Η αναζωπύρωση των ξενόφοβων, εθνικιστικών και ρατσιστικών αισθημάτων είναι κάτι το οποίο θα μας απασχολήσει ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα. Εν μέσω οικονομικής κρίσης, είναι πολύ πιο εύκολο να έχει απήχηση η προπαγάνδα, η οποία στοχοποιεί τους μετανάστες, το πιο καταπιεσμένο στην ουσία κομμάτι των εργαζομένων, ως αιτία για τα οικονομικά προβλήματα και αποπροσανατολίζει από την πραγματική αιτία, που είναι το ίδιο το οικονομικό σύστημα. Είναι υπόθεση όλων των φοιτητών και εργαζομένων να δώσουμε ηχηρή και δυναμική απάντηση απέναντι σ' αυτά τα φαινόμενα. Ηχηρή απάντηση καταδίκης των παρακρατικών φασιστικών ομάδων που σπέρνουν το μίσος και τη ρατσιστική βία. Αλλά και καταδίκης των κυβερνήσεων-και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που ακολούθησε την ίδια και απαράλλαχτη πολιτική-, που δε διστάζουν να δίνουν εντολές στις δυνάμεις καταστολής να συμπράττει με τέτοιες ομάδες ενάντια σε μετανάστες, φοιτητές κι εργαζόμενους.

ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΜΗΝΥΜΑ ΡΗΞΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές πραγματοποιούνται σε μια πολύ κρίσιμη πολιτική περίοδο. Γίνονται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ο βάρβαρος χαρακτήρας της κάνει εμφανή την παρουσία του σε κάθε πτυχή της ζωής μας, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση και το κεφάλαιο εξαπολύει νέα επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Απ’ την άλλη οι κοινωνικοί αγώνες του προηγούμενου διαστήματος και κυρίως ο εκρηκτικός Δεκέμβρης της νεολαίας έφερε στην επιφάνεια την κοινωνική οργή και αγανάκτηση που καιρό τώρα υπόβοσκε ως αποτέλεσμα της εντεινόμενης εκμετάλλευσης και της φτώχειας, της ανεργίας και της ελαστικής απασχόλησης, του κοινωνικού αποκλεισμού και του κατασταλτικού οργίου. Σε αυτήν την κρίσιμη πολιτική περίοδο οι φετινές φοιτητικές εκλογές αποκτούν μια ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Κάθε επιλογή αποτελεί στράτευση σε διαφορετικά πολιτικά σχέδια με βαρύνουσα σημασία για την σπουδάζουσα νεολαία και το μέλλον μας.

Στα σχέδια τους, να τους γυρίσουμε την πλάτη…

Σε αυτή λοιπόν την έντονη πολιτικά περίοδο περισσότερο από κάθε άλλη φορά πρέπει να γίνεται σαφές τι σημαίνει ψήφος σε κάθε παράταξη:

Ψήφος στη ΔΑΠ: σημαίνει ψήφος στην κυβέρνηση των δολοφόνων ,ψήφος στήριξης της επίθεσης σε παιδεία –εργασία –δημοκρατικά δικαιώματα .Η ΔΑΠ είναι ο επίσημος εκφραστής της ΝΔ στα πανεπιστήμια ,και με τον πιο συνεπή τρόπο πρεσβεύει την πολιτική του κεφαλαίου που απρόκλητα μετακυλύει τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων και της νεολαίας ,την ίδια στιγμή που χαρίζει 28 δις στις τράπεζες .Η ΔΑΠ δεν αποτελεί μόνο το φερέφωνο της κυβέρνησης αλλά και εχέγγυο για την προώθηση των κατευθύνσεών της μέσα στις σχολές ..Ψήφος στη ΔΑΠ μεταφράζεται ως στήριξη στην εφαρμογή του Πρότυπου Εσωτερικού Κανονισμού και του Νόμου πλαίσιο ,ως πράσινο φως για την αναγνώριση των ΚΕΣ , την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων ,την Αξιολόγηση. Συνώνυμη με την κατάργηση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων για όλη τη νεολαία ,με την υποταγή κάθε εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας στους κανόνες της αγοράς και των επιχειρήσεων, με την εγκαθίδρυση ενός αυταρχικού πλαισίου λειτουργίας για τα πανεπιστήμια. Είναι εκείνη η παράταξη που προτάσσει τον ατομικό δρόμο ,που σαμποτάρει τις γενικές συνελεύσεις ,την ίδια στιγμή που αναπτύσσει με κάθε μέσο πελατειακές σχέσεις με τους φοιτητές .Με κάθε τρόπο προωθεί την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ ετοιμάζοντας για τη θιγόμενη πλειοψηφία το νέο μοντέλο του φθηνού, ελαστικού και ανασφάλιστου εργαζόμενου. Ακόμα είναι ψήφος που ισοδυναμεί με στήριγμα στην λυσσαλέα προσπάθεια για την κατάργηση των δημοκρατικών ελευθεριών .Αποτελεί στήριξη στην ένταση της καταστολής που φτάνει σε σημείο να δολοφονήσει έναν μαθητή, αλλά και στην ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας που απρόκλητα επιτίθεται σε μια συνδικαλίστρια καθαρίστρια .Ψήφος στην κυβερνητική παράταξη σημαίνει κατάργηση του ασύλου , συκοφάντηση και ποινικοποίηση των αγώνων των φοιτητών και των εργαζομένων με εκατοντάδες συλλήψεις, εκδίκαση μαθητών με τον τρομονόμο. Ψήφος στη ΔΑΠ είναι εν λευκώ επιταγή στην κυβέρνηση που σφυροκοπά τη νεολαία και τους εργαζομένους, που βυθίζει την πλειοψηφία στη λιτότητα ,τη φτώχεια και την ανεργία τη στιγμή που δις χαρίζονται στις επιχειρήσεις και στο κάθε Βατοπαίδι.

Αλλά δεν πρέπει να υπάρχει καμία αυταπάτη ότι και η ΠΑΣΠ ως έκφραση του ΠΑΣΟΚ μέσα στα πανεπιστήμια υπηρετεί την ίδια πολιτική με τη ΝΔ για αυτό και συναινεί με κάθε τρόπο στην επίθεση που εξαπολύεται σε βάρος των εργαζομένων και της νεολαίας .Ψήφος στην ΠΑΣΠ αποτελεί ψήφο στον δίδυμο πυλώνα της αστικής πολιτικής ,που έμπρακτα στηρίζει τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις .Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΝΔ έρχεται ως συνεχιστής μιας πολιτικής που χρόνια τώρα υπηρετεί το ΠΑΣΟΚ: είναι εκείνο που ξεκίνησε πρώτο την πολιτική της λιτότητας ,την καταπάτηση κάθε κοινωνικού δικαιώματος , την καταλήστευση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων (βλέπε νόμο Ρέππα ),που πρώτο προώθησε τις ιδιωτικοποιήσεις. Και το ΠΑΣΟΚ στηρίζει την επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα ,υποστηρίζει την κατάργηση του ασύλου ,ψήφισε τους τρομονόμους της κυβέρνησης μαζί με την ΝΔ .Και στηρίζει την πολιτική αυτή με κάθε τρόπο ,όπως φαίνεται και από τον απεργοσπαστικό και υπονομευτικό για τους αγώνες ρόλο που έχουν οι δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ στο εργατικό κίνημα και στη ΓΣΕΕ. Δεν είναι τυχαίο ότι οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΠ για την παιδεία κινούνται στην ίδια κατεύθυνση με την αναδιάρθρωση και την πολιτική της ΕΕ ,προτάσσουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ,τα εξατομικευμένα πτυχία ,τις πιστωτικές μονάδες ,τα επιχειρηματικά κριτήρια ,την αξιολόγηση .Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν ότι η ΠΑΣΠ συντάσσεται επί τοις ουσίας με τη ΔΑΠ σε κάθε προσπάθεια εφαρμογής του Νόμου Πλαίσιο και ότι προωθεί την θέσπιση πρακτικής άσκησης στις σχολές, που ουσιαστικά σημαίνει ότι θα δουλεύουμε με τους χειρότερους όρους για τις εκάστοτε επιχειρήσεις . Παρά την προσπάθεια να πείσει τους φοιτητές ότι διαφέρει από τη ΔΑΠ ,επί της ουσίας και η ΠΑΣΠ υπηρετεί τα ίδια συμφέροντα .πράγμα που φαίνεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις κρίσιμες στιγμές του κινήματος .Γι άλλη μία φορά το είδαμε και το Δεκέμβρη όταν την ώρα που η οργή χιλιάδων μαθητών ,φοιτητών και εργαζομένων ξεχυνόταν στο δρόμο, εκείνη πρότεινε ανοιχτά σχολεία και σχολές και επιστροφή στην ομαλότητα. Μάλιστα σε πολλές σχολές δε δίστασε να συναινέσει με τη ΔΑΠ σε κοινά πλαίσια σε μια συστρατευμένη προσπάθεια να αποτραπεί η κλιμάκωση του φοιτητικού κινήματος τον Ιανουάριο.

Για να ανατραπεί η αντεργατική επίθεση είναι αναγκαία η κλιμάκωση των αγώνων. Αγώνων ανατρεπτικών και μαχητικών, που θα διεκδικούν τα σύγχρονα δικαιώματα σε εκπαίδευση , εργασία , δημοκρατικά δικαιώματα.. Αγώνων ανεξάρτητων, που θα στηρίζονται στις γενικές συνελεύσεις και τον κόσμο του αγώνα, που θα συγκρούονται με ΝΔ – ΠΑΣΟΚ- ΕΕ και κεφάλαιο και θα συνεχίζουν ανυποχώρητα και με διάρκεια μέχρι τη νίκη. Η επίσημη Αριστερά δεν μπορεί να συμβάλλει σε αυτή την κατεύθυνση, δεν μπορεί να δώσει διέξοδο στην αγανάκτηση και την οργή της νεολαίας και των εργαζομένων, αλλά την καθηλώνει στην ήττα.


Η Αριστερά της ενσωμάτωσης και της υποταγής…


Ψήφος στην ΠΚΣ αποτελεί ψήφο στην αριστερά της διαμαρτυρίας ,η οποία αδυνατεί να αποκτήσει ανατρεπτική πολιτική λογική . Σημαίνει στήριξη της αριστεράς που αδυνατεί να δώσει διέξοδο μέσα από τους μαζικούς κοινωνικούς αγώνες, αλλά προάγει ως μόνη την εκλογική ενδυνάμωση και τη λογική της αλλαγής των κοινοβουλευτικών συσχετισμών. Μιας αριστεράς που δεν μπορεί να εκφράσει ένα κίνημα διαρκείας ,αλλά κρατά επιφυλακτική στάση σε κάθε αγωνιστικό ξέσπασμα που δεν ελέγχει. Επιμένει στην τελματική λογική των ελεγχόμενων κινητοποιήσεων και δεν επιδιώκει τη σύνδεσή της με τις ευρύτερες αγωνιστικές διαθέσεις. Αυτό διαφάνηκε με τον πιο έντονο τρόπο στο κίνημα του Δεκέμβρη που κράτησε στάση υπονομευτική απέναντι στους αγώνες των φοιτητών και των μαθητών ,απέχοντας από την κοινωνική έκρηξη της νεολαίας . Στο εργατικό κίνημα το ΠΑΜΕ αν και διαχωρίζεται διακηρυχτικά από τη ΓΣΕΕ, δεν συμβάλλει στην πράξη στην ανάπτυξη και την ενδυνάμωση των εργατικών αγώνων . Η ΠΚΣ όλο το προηγούμενο διάστημα δεν συνέβαλε στο μπλοκάρισμα της εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης , Στις Πρυτανικές εκλογές καλούσε τους φοιτητές σε αποχή, στην λογική της μη εφαρμογής και απονομιμοποίησης των νόμων, και παραιτήθηκε από οποιαδήποτε προσπάθεια μπλοκαρίσματος του νόμου. Ήταν απούσα από την δυναμική εμφάνιση του φοιτητικού κινήματος στην εξέγερση του Δεκέμβρη ,κρατώντας στάση που επί της ουσίας στήριζε την κυβέρνηση. Xαρακτηριστικό είναι πως σε πολλές σχολές (Πάντειος, Φιλοσοφική, ΤΕΙ Πειραιά), η ΠΚΣ επέλεξε να κλείσει τις σχολές με αποφάσεις του ΚΣ ΚΝΕ, απαγορεύοντας στην ουσία να πραγματοποιηθούν οι ΓΣ των σχολών. Μετά τον Δεκέμβρη, στήριξε και αυτή την επιστροφή στην ομαλότητα, συμμετέχοντας κατά περιπτώσεις σε ένα ιδιότυπο μπλοκ αντί-κατάληψης, ενώ με κάθε τρόπο επιχειρεί να οριοθετήσει το κίνημα ,εγκλωβίζοντας το στα όρια της αστικής νομιμότητας .

Από την άλλη ψήφος στην ΑΡΕΝ σημαίνει ψήφος στην αριστερά της διαχείρισης ,στην αριστερά που δεν μάχεται για την ανατροπή του συστήματος ,αλλά αποσκοπεί στην ενσωμάτωση του κινήματος για την επίτευξη μίας εναλλακτικής αδιέξοδης κυβερνητικής λύσης . Οι δυνάμεις της ΑΡΕΝ και του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρούν να ενισχύσουν την επιρροή τους στον κόσμο των κινημάτων ώστε να τον αξιοποιήσουν εκλογικά ,εγκλωβίζοντας τον στην αυταπάτη μιας καλύτερης διαχείρισης του καπιταλισμού . Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη η πρόταση για ψήφο στα δεκάξι την στιγμή που χιλιάδες μαθητές βρίσκονταν στο δρόμο του αγώνα το Δεκέμβρη .Η στήριξη του ΣΥΝ στην ΕΕ, δείχνει την απροθυμία του να συγκρουστεί με όλους τους πυλώνες της αστικής πολιτικής και με τις επιλογές του κεφαλαίου, δίνοντας άλλοθι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, στη Μπολόνια και στην αντεργατική πολιτική της ΕΕ. Παρότι ευαγγελίζεται το κίνημα ,συχνά αναγορεύεται ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ,στις πιο κρίσιμες φάσεις φαίνεται η ταλάντευσή του και λειτουργεί εκτονωτικά . Έτσι συμπράττοντας μαζί με τη ΓΣΕΕ δέχτηκε να ματαιωθεί η απεργιακή κινητοποίηση στις 10 Δεκέμβρη.. Την ίδια ώρα, στελέχη του κατήγγειλαν τις συγκρουσιακές πρακτικές που υιοθετήθηκαν από τους διαδηλωτές τον Δεκέμβρη και έκαναν δηλώσεις νομιμοφροσύνης συμπράττοντας στην στοχοποίηση του ασύλου . Το ίδιο και τώρα στην πορεία της Πρωτομαγιάς ακολουθώντας την συνδικαλιστική γραφειοκρατία καλεί στη συγκέντρωση στην Κλαυθμώνος σε μια κατεύθυνση εκδηλώσεων που θέλουν την Πρωτομαγιά να μετατραπεί από απεργία σε επίσημη αργία Ως διαχειριστική δύναμη προτάσσει βελτιωτικές λύσεις στα σχέδια της κυβέρνησης (βελτιωμένος νόμος πλαίσιο ,πρόταση για εξεταστικό σύστημα ) που είναι πλήρως ενσωματώσιμες και αξιοποιήσιμες εις βάρος των πραγματικών αναγκών της πληττόμενης πλειοψηφίας . Χαρακτηριστική είναι η στάση που κρατούν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ ,οι οποίες προωθούν την σκλήρυνση των εξετάσεων για την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος για τους μηχανικούς σε μια κατεύθυνση αποστοίχησης των επαγγελματικών δικαιωμάτων από το πτυχίο που προετοιμάζει ένα μαύρο καθεστώς εργασίας για τους μηχανικούς . Όλο το προηγούμενο διάστημα οι δυνάμεις της ΑΡΕΝ στις σχολές απουσίαζαν από την έμπρακτη προσπάθεια κατάργησης του Πρότυπου Εσωτερικού Κανονισμού και των διατάξεων του ,ενώ το περιεχόμενο που προτάσσουν στο κίνημα αδυνατεί να του δώσει τα επιθετικά χαρακτηριστικά που θα μπορέσουν να φέρουν και υλικές νίκες .


Αν το άκυρο-λευκό-αποχή άλλαζε τον κόσμο, θα ήταν παράνομο…
Ιδιαίτερα φέτος, το ρεύμα απαξίωσης των εκλογών ως μιας διαδικασίας αντιπαραθετικής προς το κίνημα, έρχεται ξανά στο προσκήνιο. Με βάση τη λογική αυτή, παραβλέπεται το ότι η καταδίκη των δυνάμεων που συνέβαλαν καθοριστικά για την πυροδότηση κινηματικών διεργασιών αποτελεί πισωγύρισμα και για το ίδιο το κίνημα. Παράλληλα, στην πρακτική απόληξη της συμψηφίζεται με την αποχή της αδιαφορίας και του εφησυχασμού...

Όσον αφορά στον αναρχικό χώρο ,η λογική που προτάσσει υποτιμά τη μαζική οργανωμένη συλλογική πάλη ,την συγκρότηση κινημάτων με βάθος και διάρκεια ,τον εμπλουτισμό τους με στόχους και πολιτικές διεκδικήσεις που θα τα κάνουν νικηφόρα και πολιτικά επικίνδυνα .Αντίθετα εμμένει συχνά σε λογικές τυφλής βίας , απαξιώνοντας τον πολιτικό αγώνα .Σε επίπεδο πρακτικής η γραμμική αντίληψη που έχει για την βία (οξυμένες μορφές ανεξαρτήτου συγκυρίας-κατάστασης του κινήματος) καταλήγει στην αποθέωση, αλλά ταυτόχρονα στη δυσφήμιση, την απομόνωση και τον ευτελισμό των μορφών αντίδρασης του κόσμου του αγώνα.
Θα πρέπει ακόμα να γίνεται ξεκάθαρο ότι η επιλογή του άκυρου –λευκού σημαίνει αποχή από πολιτική θέση και ότι στηρίζει επί της ουσίας τις κυβερνητικές παρατάξεις. Όπως και η στάση της αποχής υποτιμά την πολιτική μάχη των εκλογών και τα πολιτικά συμπεράσματα που διεξάγονται από αυτή ,αφήνοντας το πεδίο στις κυβερνητικές παρατάξεις και τους μηχανισμούς τους .Η αντίληψη ότι οι φοιτητικές εκλογές αφορούν μόνο τις παρατάξεις και όχι το σύνολο των φοιτητών οδηγεί σε μια λογική ανάθεσης που επιτρέπει στην ΠΑΣΠ και τη ΔΑΠ να προωθούν την αντιδραστική πολιτική μέσα στα πανεπιστήμια δυσχεραίνοντας την καθημερινότητα μας μέσα στις σχολές αλλά και το εργασιακό μας μέλλον.


ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ..ΤΩΝ ΝΙΚΗΦΟΡΩΝ ΑΓΩΝΩΝ


Σε αυτή λοιπόν τη φάση ψήφος στην ΕΑΑΚ αποτελεί την πιο έμπρακτη και σκληρή καταδίκη της κυβέρνησης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ,των παρατάξεων τους ΔΑΠ και ΠΑΣΠ και της πολιτικής που καθημερινά δολοφονεί τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας .Σημαίνει μαχητική σύγκρουση ενάντια στην επίθεση που εξαπολύεται σε παιδεία –εργασία – δημοκρατικά δικαιώματα . Για εμάς οι φοιτητικές εκλογές δεν πρέπει να είναι ένα πανυγηράκι των παρατάξεων. Επιδιώκουμε να είναι μια πολιτική διαδικασία στην οποία θα πάρει σάρκα και οστά αυτή η νέα ριζοσπαστικοποίηση που γεννήθηκε μέσα από τους αγώνες του φοιτητικού κινήματος αλλά και του Δεκέμβρη. Στήριξη της ΕΑΑΚ είναι στήριξη στους αγώνες της επόμενης μέρας ,για ένα ριζοσπαστικό ,ανατρεπτικό φοιτητικό κίνημα που θα μπορεί να είναι και νικηφόρο .Για την ενδυνάμωση του αγώνα διαρκείας ως μοναδική απάντηση στο νόμο πλαίσιο, τον Πρότυπο Εσωτερικό Κανονισμό ,την αναγνώριση των ΚΕΣ ,την αξιολόγηση ,στην εντεινόμενη επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου .Για ένα φοιτητικό κίνημα που θα συνενώνει την νεολαία με βάση την εργασιακή της προοπτική και δεν θα τη διασπά με συντεχνιακές λογικές . Για μαχητικό αγώνα που θα μπορεί να αναπτύσσεται μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες ,με όλη την εξουσία στις Γενικές Συνελεύσεις προτάσσοντας τις μορφές αυτό οργάνωσης . Ψήφος στην ΕΑΑΚ για να ενισχυθεί η ριζοσπαστική , αντικαπιταλιστική αριστερά στις μεγάλες κοινωνικές μάχες που έρχονται . Εκείνη η αριστερά που βλέπει ότι η διέξοδος βρίσκεται μέσα από την πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας ,μέσα από τα μαζικά κοινωνικά κινήματα για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της πολιτικής που σήμερα προωθούν η ΝΔ ,το ΠΑΣΟΚ και η ΕΕ.. Μια αριστερά που θα προβάλει την αγωνιστική ,ταξική ενότητα των εργαζομένων και τον αμεσοδημοκρατικό συντονισμό τους .Που θα συγκρούεται με το σύνολο της κυρίαρχης πολιτικής και τον αστικό συνασπισμό εξουσίας και δεν θα τρέφει αυταπάτες για μια καλύτερη διαχείριση του σημερινού βάρβαρου συστήματος εκμετάλλευσης ,αλλά θα μάχεται για την ανατροπή του .Που θα προτάσσει το να πέσει η κυβέρνηση και κάθε επίδοξος διαχειριστής της ίδιας πολιτικής ,και θα απαιτεί να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο και όχι οι εργαζόμενοι και η νεολαία .Αυτή η αριστερά που δεν θα μένει μόνο στην αναγκαιότητα αλλά θα μπορεί να καλλιεργεί τη δυνατότητα και να ανοίγει και τους δρόμους για τις επαναστάσεις της νέας εποχής ...


ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΣΟΥΜΕ…
…ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΟΧΗ

Ρεμπέτικο γλέντι 8/5

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ: αργία ή ΑΠΕΡΓΙΑ;;;

Πέρασαν 123 χρόνια από τη ματωμένη 1η Μάη του εργατικού ξεσηκωμού του Σικάγο αλλά ο αγώνας και το νόημά της συνεχίζεται. Ο καπιταλισμός βρίσκεται όλη αυτή την περίοδο αντιμέτωπος με μια βαθιά δομική κρίση η οποία παρέσυρε ταχύτατα όλες τις χώρες διαψεύδοντας όσους μιλάγανε για δήθεν προστατευμένες οικονομίες (χώρες Ε.Ε.-Ελλάδα). Η καπιταλιστική κρίση επηρεάζοντας και την Ελλάδα οδήγησε την κυβέρνηση όπως και τις υπόλοιπες κυβερνήσεις ανά τον κόσμο να προβούν στη θέσπιση αντιδραστικών μέτρων απεμπλοκής.

Την απάντηση σε αυτά τα νέα δεδομένα έρχεται να δώσει η εξέγερση του Δεκέμβρη αλλά και οι νέοι αγώνες που θα ακολουθήσουν. Μια κοινωνική έκρηξη που αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα σημεία καμπής στην κοινωνική και πολιτική πάλη στη χώρα μας στη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Θρυαλλίδα της αποτέλεσε η δολοφονία ενός μαθητή και η αναβάθμιση των κατασταλτικών μηχανισμών, αλλά τα αίτιά της ήταν βαθύτερα. Σημαντικό κομμάτι αυτής της εξέγερσης ήταν η νεολαία (μαθητές, φοιτητές, νεολαία εργασιακής περιπλάνησης) που αντιλαμβανόμενη τη μελλοντική αλλά και την άμεση ένταξή της στις νέες συνθήκες μαύρης εργασίας σε συνδυασμό με την αυξανόμενη εντατικοποίηση των ρυθμών μάθησης και φοίτησης, έδωσε μια βροντερή απάντηση στο νέο καθεστώς που τείνει να καθιερωθεί στο χώρο εργασίας.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, θεωρούμε ότι αιτήματα μεγάλων εργατικών αγώνων του παρελθόντος-όπως η Πρωτομαγιά- επικαιροποιούνται διαρκώς καθώς εντείνεται η επίθεση στα δικαιώματα και τα κεκτημένα των εργαζομένων. Πιο συγκεκριμένα, το ελληνικό-όπως και το παγκόσμιο-κεφάλαιο προτάσσοντας το σύνθημα-πρόγραμμα: κοινωνικοποίηση των ζημιών και ιδιωτικοποίηση των κερδών έχει ξεκινήσει ένα νέο γύρο επίθεσης στον κόσμο της εργασίας. Οι περσινές αλλαγές στο ασφαλιστικό (ενοποίηση ταμείων προς τα κάτω, αύξηση εργασιακών εισφορών, αύξηση- ισοτίμηση ορίων συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών κ.ά.) φαντάζουν κάτι μικρό μπροστά στις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που προωθούνται αυτή τη στιγμή από την Ε.Ε. Η κυβέρνηση με πλήρη συναίνεση της ξεπουλημένης, γραφειοκρατικής και ανήμπορης να ξεκινήσει νικηφόρους αγώνες ηγεσίας της ΓΣΕΕ προωθεί τα εξής:
α)μείωση των μισθών, β)ελαστικοποίηση σχέσεων εργασίας(απολύσεις ,επαναπρόσληψη με νέες συνθήκες εργασίας, εξαναγκασμός αποδοχής των χειρότερων όρων εργασίας κάτω από το φόβο της απόλυσης, αλλαγή χρόνου εργασίας των εργαζομένων με ταυτόχρονη μείωση των απολαβών),γ)μη τήρηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, δ)"δουλεμπόριο" εργαζομένων (δανεισμός εργαζομένων μεταξύ των επιχειρήσεων).

Με βάση τα παραπάνω, η φετινή Πρωτομαγιά πρέπει να αποτελέσει κινηματικό κόμβο για το εργατικό κίνημα. Είναι αναγκαίο να μην αποκτήσει χαρακτήρα επετειακό, όπως επιδιώκεται χρόνια τώρα από τους εργατοπατέρες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ(οι οποίοι δεν καλούν σε πορεία αλλά σε μια απλή προσυγκέντρωση στην Κλαυθμώνος), αλλά να λάβει χαρακτηριστικά γενικής απεργίας και όχι αργίας. Πολύ περισσότερο πρέπει να είναι η απαρχή απεργιακών αγώνων ανατροπής απέναντι στην προαναφερθείσα αντεργατική πολιτική. Να αποτελέσει ένα εφαλτήριο νέων κοινωνικών αγώνων, διεκδικήσεων αλλά και χάραξης στόχων για το εργατικό κίνημα.

Σε σύνδεση με τις παραπάνω μεταρρυθμίσεις, γίνεται αναγκαίο να διευρυνθεί η κουβέντα για την επαγγελματική και εργασιακή μας προοπτική και μέσα στις σχολές . Ακόμα περισσότερο επειδή βλέπουμε την προσπάθεια να υποβαθμιστούν τα πτυχία των αποφοίτων ευρύτερα, αλλά και συγκεκριμένων κλάδων όπως των μηχανικών. Πιο συγκεκριμένα το τελευταίο διάστημα, επιχειρείται στο ΤΕΕ-με τη σύμπραξη των παρατάξεων ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚΕ και του προέδρου του ΤΕΕ Αλαβάνου( που εκπροσωπεί την παράταξη του Συνασπισμού)- η προσπάθεια για σκλήρυνση των εξετάσεων που δίνουν οι απόφοιτοι μηχανικοί για να αποκτήσουν άδεια άσκησης επαγγέλματος (3ωρες εξετάσεις αντί για 30λεπτες που ισχύει μέχρι σήμερα, αύξηση του κατώτατου βαθμού πρόσβασης και διεύρυνση του περιεχομένου των εξετάσεων πέρα από το γνωστικό μας αντικείμενο). Η προσπάθεια αυτή αποσκοπεί στην υποβάθμιση της αξίας των πτυχίων και στην αποσύνδεσή τους από το επάγγελμα.

Έχοντας αυτά κατά νου οι τελευταίες εξελίξεις στο ΤΕΕ συνδέονται άμεσα με τη στόχευση της κυβέρνησης και του υπουργείου για χιλιάδες απόφοιτους εξειδεικευμένους, συνεχώς επανακαταρτίσημους και μάλιστα διαφορετικών ταχυτήτων ( ΑΕΙ, ΤΕΙ, ΚΕΣ), με στόχο την κοινή επίθεση στα δικαιώματα όλων των αποφοίτων. Ουσιαστικά, αναγκάζει τους αποφοίτους αυτούς να αποδέχονται τους χειρότερους εργασιακούς όρους υπό το βάρος του αβέβαιου εργασιακού τους μέλλοντος και επίσης οξύνει τον μεταξύ τους ανταγωνισμό για εύρεση κοινών θέσεων, κάτι που οδηγεί στον ατομικό δρόμο διαπραγμάτευσης και όχι στις συλλογικές διεκδικήσεις. Παράλληλα επιχειρείται μέσω των εξετάσεων αυτών και η εισαγωγή του μοντέλου ΑΣΕΠ και στον τεχνικό κλάδο, καθώς είναι πιθανόν οι υποψήφιοι των τεχνικών ειδικοτήτων να οδηγηθούν σε φροντιστήρια όπου ανάλογα και με την οικονομική τους επιφάνεια θα έχουμε και φαινόμενα αποκλεισμού από τη διαδικασία για απόκτηση άδειας επαγγέλματος. Επίσης δεν αποκλείεται πολλοί απόφοιτοι να δουλεύουνε για κάποια χρόνια χωρίς την ιδιότητα του μηχανικού με τους χειρότερους όρους. Με βάση τα παραπάνω απαιτούμε το πτυχίο να απαιτεί το μοναδικό εχέγγυο για δουλειά χωρίς την ύπαρξη εξεταστικών φραγμών.

Στις παραπάνω κατευθύνσεις κινείται και η αλλαγή του προγράμματος σπουδών τα τελευταία 2 χρόνια στη σχολή μας που χαρακτηρίζεται από περαιτέρω εξειδίκευση, επιβάρυνση των εξαμήνων και εντατικοποίησης των ρυθμών φοίτησης. Επίσης η έμφαση που δίνεται στα μαθήματα των κατευθύνσεων έρχεται να αμφισβητήσει τον ενιαίο 5ετή χαρακτήρα του πτυχίου και ευνοεί τη στόχευση για διάσπαση των σπουδών σε 2 κύκλους σύμφωνα με τη συνθήκη της Μπολόνια. Στα ίδια μήκη κύματος κινούνται οι προτάσεις καθηγητών της σχολής για περαιτέρω συμπτύξεις μαθημάτων, εισαγωγή πιστωτικών μονάδων, αύξηση των εβδομάδων διδασκαλίας σε 14 από 13 κλπ. Δεν είναι τυχαίο ότι η προσπάθεια για την εισαγωγή πρακτικής άσκησης στη σχολή μας έρχεται σε μία περίοδο όπου εντείνονται οι προσπάθειες για φτηνό εργατικό δυναμικό σε συνδυασμό με το στόχο για συνεργασία των πανεπιστημίων με επιχειρήσεις, κάτι που θα διευκολύνει και την περαιτέρω μείωση των δαπανών για τη φοιτητική μέριμνα, στην κατεύθυνση υποταγής του πανεπιστημίου στις ανάγκες της αγοράς. Σύμφωνα με τα παραπάνω ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης των αντεργατικών και των αντιεκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων είναι οι συλλογικοί αγώνες και τα ριζοσπαστικά μέσα πάλης. Με βάση αυτό δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση φοβούμενη την όξυνση της κοινωνικής διεκδικητικότητας επιδιώκει σε συνεργασία με μια σειρά από μηχανισμούς την κατασυκοφάντηση του κεκτημένου του ασύλου και συνεπώς τη νομιμοποίηση για την άρση του. Πρόκειται για ένα κεκτημένο κοινωνικών αγώνων τόσο του φοιτητικού όσο και του εργατικού κινήματος, επομένως η προσπάθεια να συνδεθεί μόνο με χώρους διδασκαλίας και έρευνας(νόμος Πλαίσιο) στοχεύει στην απονέκρωση των κινηματικών διεργασιών εντός των χώρων του ασύλου και στην ποινικοποίηση μέσων πάλης όπως συνελεύσεις, καταλήψεις, απεργίες. Μόνη απάντηση είναι η διαφύλαξή του αλλά και η διεύρυνσή του και σε εργασιακούς χώρους.

Τέλος ως φοιτητές και αυριανοί εργαζόμενοι θεωρούμε επιτακτικό να αποτελέσει η φετινή πρωτομαγιά αφορμή για κινητοποίηση των σωματείων αλλά και των φοιτητικών συλλόγων. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να παρθούν επιθετικές αποφάσεις απέναντι στον υποταγμένο συνδικαλισμό ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και κυρίως να βγούνε στο προσκήνιο αιτήματα αγωνιστικά που θα συμβάλλουν στην επαφή μεγαλύτερου ποσοστού εργαζομένων με τις συλλογικές διεκδικήσεις και συνεπώς στην μαζικοποίηση των σωματείων και στη λειτουργία τους με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.




ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 29/4 12:30