ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 10/6

Για άλλη μια χρονιά, βλέπουμε ότι όσο πλησιάζει το τέλος του εαρινού εξαμήνου το ενδιαφέρον της πλειοψηφίας των φοιτητών επικεντρώνεται –όπως είναι φυσικό –στην προετοιμασία για τις επερχόμενες εξετάσεις. Το γεγονός αυτό έχει σαν άμεση συνέπεια τη μείωση του ενδιαφέροντος για τις εξελίξεις που συντελούνται τόσο εντός της σχολής όσο και συνολικά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Με βάση αυτό , δεν είναι τυχαίο ότι κάθε χρόνο είναι αυτή η περίοδος όπου το Υπουργείο Παιδείας σε συνεργασία με μια σειρά από συμμάχους του ( προέδρους, πρυτάνεις κ.α ) επιλέγει την προώθηση μιας σειράς αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων , εκμεταλλευόμενο την υπολειτουργία των φοιτητικών συλλόγων. ‘Οπως και πέρυσι (αναγνώριση των ΚΕΣ ως εκπαιδευτικά ιδρύματα ) έτσι και φέτος προβαίνει σε ανάλογες κινήσεις :

α) Εξελίξεις στο ΤΕΕ : επιδιώκεται η σκλήρυνση των εξετάσεων για τη λήψη άδειας άσκησης επαγγέλματος από τους απόφοιτους του τεχνικού κλάδου. Οι εξετάσεις από 30λεπτες γίνονται 3ωρες, το κατώτατο όριο επιτυχίας γίνεται το 6, ενώ η εξεταστέα ύλη ξεφεύγει από τον κύκλο σπουδών, κάτι που δεν ίσχυε πρίν όπου το αντικείμενο εξέτασης αφορούσε μόνο τη διπλωματική εργασία του κάθε φοιτητή. Κάτι τέτοιο αποσκοπεί σε μια διαρκή αποσύνδεση του πτυχίου από τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Επίσης, είναι δεδομένο ότι κάτι τέτοιο θα εντείνει τον ανταγωνισμό μεταξύ των χιλιάδων αποφοίτων οι οποίοι πέρα από το ήδη υπάρχον αβέβαιο εργασιακό μέλλον θα βρεθούν αντιμέτωποι και με επιπλέον εξεταστικούς φραγμούς. Συνεπώς, για όλους τους αποφοίτους θα είναι χειρότεροι οι όροι με τους οποίους θα ενταχθούν στην αγορά εργασίας, πολύ περισσότερο για αυτούς που θα αποτυγχάνουν στις εξετάσεις οι οποίοι θα εργάζονται χωρίς καν επαγγελματικά δικαιώματα. Με βάση τα παραπάνω, δεν είναι τυχαίο ότι η συζήτηση του παραπάνω θέματος μεταφέρθηκε στην αντιπροσωπεία του ΤΕΕ στις 4-5 Ιουλίου (μέσα στην εξεταστική ) στη Θεσσαλονίκη.

β) Προεδρικές Εκλογές : φέτος στη σχολή μας θα διεξαχθούν για πρώτη φορά οι προεδρικές εκλογές σύμφωνα με το νέο νόμο-Πλαίσιο. Η συγκεκριμένη διάταξη προβλέπει τη συμμετοχή ολόκληρου του φοιτητικού σώματος στη διαδικασία της ψηφοφορίας και όχι μόνο των εκπροσώπων των φοιτητικών παρατάξεων όπως ίσχυε με τον προηγούμενο νόμο. Όλο αυτό , μπορεί να μοιάζει πιο δημοκρατικό, όμως δεν είναι τυχαίο ότι αποσκοπεί να προσδώσει μια περαιτέρω νομιμοποίηση στον πρόεδρο κάθε σχολής ο οποίος εκμεταλλευόμενος το επιχείρημα της διευρυμένης συμμετοχής των φοιτητών θα προχωράει στην εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Πολύ περισσότερο, κάτι τέτοιο αναμένεται να συμβεί στο επόμενο χρονικό διάστημα όπου οι εξουσίες των προέδρων και πρυτάνεων είναι ιδιαίτερα αυξημένες (άρση ασύλου, συγκρότηση πειθαρχικών συμβουλίων κ.α ). Παράλληλα, προωθούνται ακόμα περισσότερο οι πελατειακές σχέσεις μεταξύ παρατάξεων – υποψηφίων-φοιτητών, ακριβώς γιατί οι περισσότεροι φοιτητές δεν γνωρίζουν τους υποψήφιους συνεπώς για την εκλογή τους είναι αναγκαία η ενεργοποίηση των εκλογικών μηχανισμών των κυβερνητικών παρατάξεων. Εμείς , ως ΕΑΑΚ , επιλέγουμε και προτάσουμε την αποχή από αυτές τις διαδικασίες (τόσο με τον παλιό όσο και με τον καινούριο νόμο Πλαίσιο ) αποσκοπώντας η διαδικασία λήψης των αποφάσεων για τα ζητήματα της σχολής να γίνεται από όλους τους φοιτητές μέσω των γενικών συνελεύσεων .

γ) Μουσειοποίηση του Πολυτεχνείου Πατησίων : φέτος για πρώτη φορά η εαρινή εξεταστική θα διεξαχθεί στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου και όχι στο κτίριο Γκίνη. Το επιχείρημα που έθεσε τόσο η πρόεδρος της σχολής κα Μιμίκου όσο και η πρυτανεία του ΕΜΠ ήταν η ανάθεση εργολαβίας για πραγματοποίηση επισκευών στο κτίριο. Στη σύγκλητο του ΕΜΠ που διεξήχθη πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκε οτι κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ. Ουσιαστικά λοιπόν αποδεικνύεται ότι υπάρχει μια σαφής στόχευση για απονέκρωση των εκπαιδευτικών διαδικασιών στο κτίριο Γκίνη. Παράλληλα ,δεν είναι τυχαίο ότι το γεγονός αυτό έρχεται σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση αποσκοπεί στο να μετατραπεί το Πολυτεχνείο Πατησίων σε μουσείο εθνικής αντίστασης. Μια τέτοια κίνηση έρχεται να χτυπήσει χώρους ασύλου οι οποίοι βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, ακριβώς γιατί όλα τα προηγούμενα χρόνια λειτούργησαν ως χώροι διεαξαγωγής κινηματικών διεργασιών κατά τη διάρκεια των φοιτητικών και ευρύτερα κοινωνικών κινημάτων.

Με βάση αυτά , διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια σειρά από ζητήματα για τα οποία αν δεν διεξαχθεί ο απαραίτητος διάλογος μέσα στη σχολή , οι εξελίξεις θα είναι σύντομα δυσάρεστες. Συνεπώς , κόντρα στην προσπάθεια του Υπουργείου και των καθεστωτικών παρατάξεων να εκμεταλλευτούν την υπολειτουργία του συλλόγου προκειμένου να εφαρμοστούν τα παραπάνω, είναι σημαντικό να δοθεί απάντηση μέσα από τη διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης.





ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 10/6
ΣΤΙΣ 12:30 ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ 1,2.

ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ = ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Στα τέλη Ιούνη έχει οριστεί για τη σχολή μας η ημερομηνία των προεδρικών εκλογών, που θα διεξαχθούν με το μέτρο της καθολικής ψηφοφορίας, σύμφωνα με το γράμμα του νέου νόμου πλαισίου.

Η περίοδος που επιλέγεται να εφαρμοστεί αυτή η πτυχή του νέου Νόμου Πλαίσιο δεν είναι τυχαία. Είναι μια περίοδος εν μέσω εξεταστικής, που βρίσκει το φοιτητικό σύλλογο ανενεργό χωρίς τη δυνατότητα διεξαγωγής συλλογικών διαδικασιών. Αυτή η προσπάθεια να παρακαμφτεί ο φοιτητικός σύλλογος εντέχνως και να αποκρυφτεί η εναντίωσή του στο νέο νόμο πλαίσιο, που έχει εκφραστεί τα τελευταία χρόνια με τις γενικές του συνελεύσεις και με τη συμμετοχή του στα φοιτητικά κινήματα ενάντια στο Νόμο Πλαίσιο, καταρρίπτουν περίτρανα τον όποιο δημοκρατικό χαρακτήρα θέλουν να προσδώσουν σε αυτήν τη διαδικασία.

Οι πρυτανικές και οι προεδρικές εκλογές ένα χρόνο τώρα, αποτέλεσαν ένα στοίχημα για την Κυβέρνηση και μια εκ των πραγμάτων πρώτη κεντρική προσπάθεια εφαρμογής του νέου νόμου στις σχολές. Απέναντι στο ασφυκτικό κλίμα που επιχειρήθηκε να διαμορφωθεί (ενεργοποίηση παρακράτους, κατασυκοφάντηση από τα ΜΜΕ) οι φοιτητικοί σύλλογοι όλο το προηγούμενο διάστημα προχώρησαν μέσα από τις αποφάσεις τους στο ουσιαστικό και συμβολικό μπλοκάρισμα αυτής της διαδικασίας, πετυχαίνοντας την αναβολή τους σε πολλές σχολές, ασκώντας έτσι πολιτική πίεση στην κυβέρνηση και στέλνοντας ηχηρό μήνυμα προς αυτήν.

☻ Ο στόχος αυτής της πτυχής:

Σημείο κλειδί τόσο για την εφαρμογή του νέου νόμου όσο και για την προώθηση της αναδιάρθρωσης σε κάθε σχολή, αποτελεί η αναβάθμιση των εξουσιών των διοικητικών αρχών του κάθε ιδρύματος. Χρειάζονται «σιδερένιες» διοικήσεις στις σχολές οι οποίες να μπορούν να συγκρουστούν με τους φοιτητές, στο βαθμό που η πολιτική της κυβέρνησης αν δεν έχει στηρίγματα μέσα στο πανεπιστήμιο, δεν μπορεί να υλοποιηθεί. Γι' αυτό το λόγο η κυβέρνηση ενισχύει μονοπρόσωπα όργανα όπως ο πρύτανης και ο πρόεδρος, όργανα που ΠΟΤΕ δεν εξέφρασαν τη βούληση και τις αποφάσεις των φοιτητών, αλλά αντίθετα αποτέλεσαν τους πιο κοντινούς συμμάχους του υπουργείου. Γι' αυτό δίνει αρμοδιότητες στον πρύτανη και το συμβούλιό του να καταλύουν το άσυλο, γι' αυτό δίνει στον πρόεδρο κάθε σχολής τη δικαιοδοσία να συγκροτεί πειθαρχικά, γι' αυτό έχει καταστήσει τη σύνοδο των πρυτάνεων τον πιο αξιόπιστο συνομιλητή της μέσα στα πανεπιστήμια.

Υπό αυτήν την έννοια, το μέτρο της «καθολικής ψηφοφορίας» ούτε ήταν ποτέ αίτημα του φοιτητικού κινήματος, ούτε αποτελεί κάποιου είδους γιορτή της δημοκρατίας, όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα τηλεοπτικά παράθυρα και οι παρατάξεις.

Στοχεύει, όχι στην περαιτέρω παρέμβαση των φοιτητών στη λήψη των αποφάσεων, αλλά στην «καθολική» νομιμοποίηση από όλους τους φοιτητές των εξουσιών που έχει ο πρύτανης ή ο πρόεδρος σε ένα ίδρυμα και του ρόλου που καλείται πλέον να παίξει.

☻ Πάταξη της διαπλοκής; Το γεγονός ότι συνεχίζονται να παρατηρούνται φαινόμενα συνδιαλλαγής μεταξύ των υποψηφίων και των καθεστωτικών παρατάξεων ΔΑΠ-ΠΑΣΠ, καταρρίπτει κάθε επιχείρημα που παρουσιάζει το μέτρο της καθολικής ψηφοφορίας ως πανάκεια για την πάταξη της διαπλοκής φοιτητικών παρατάξεων-καθηγητών. Αντίθετα αποδεικνύεται ότι οι σχέσεις συνδιαλλαγής πολλαπλασιάζονται και διεξάγονται με έναν αδιαφανή και υπόγειο τρόπο, όταν οι καθεστωτικές παρατάξεις διατίθενται να κινητοποιήσουν την εκλογική τους πελατεία για τη στήριξη συγκεκριμένων υποψηφίων. Κάτω από το πέπλο αυτής της «μυστικότητας» καθίσταται η όλη αυτή διαδικασία θωρακισμένη απέναντι στην άσκηση πολιτικής κριτικής η οποία μπορεί να τους επιφέρει πολιτικό κόστος.

Αλήθεια ποιοι είναι αυτοί που επιμένουν στην εκλογή τους και ζητούν την ψήφο μας με το νέο νόμο πλαίσιο σε αυτή τη συγκυρία;

Καταρχήν, δεν είναι τυχαίο ότι οι υποψήφιοι αυτοί κατά κανόνα συσπειρώνουν και εκφράζουν μέσω της τοποθέτησής τους εκείνο το αντιδραστικό κομμάτι των καθηγητών που συστηματικά τάχθηκε και τάσσεται ενάντια στις φοιτητικές διεκδικήσεις και στηρίζουν την κυβερνητική πολιτική.

Είναι αυτοί (πρυτάνεις-πρόεδροι) που:

· Αποτελούν συμμάχους του υπουργείου στο εσωτερικό των σχολών. Καταρτίζουν εσωτερικούς κανονισμούς (πειθαρχικά, απώλειες εξάμηνων, 3 βδομάδες εξεταστικής...), λίστες συγγραμμάτων, ψηφίζουν τα τετραετή προγράμματα και τις πιστωτικές μονάδες, χωρίς την παρουσία φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης

· Εκδικήθηκαν τους φοιτητές με απώλειες εξεταστικών και εξαμήνων (πολυτεχνείο Κρήτης) ή ακόμη και με μηνύσεις (Πολυτεχνική Ξάνθης)

· Δε διστάζουν να περιφρουρήσουν την εκλογή τους με μπράβους της νύχτας (ΠΑ.ΠΕΙ.) ή με τις δυνάμεις των ΜΑΤ (ΤΕΙ Θεσσαλονίκης)

· Υποστηρίζουν την κατάλυση του ασύλου όποτε τους δίνεται η ευκαιρία.

Ειδικά για τη σχολή μας:

Το «αμαρτωλό» της (Μιμίκου) παρελθόν (ψηφίστηκε-στηρίχτηκε από ΠΑΣΠ+ΑΡ.ΕΝ (!), η ΔΑΠ ψήφισε τον δικό της):

· Δύο χρόνια τώρα το τμήμα καθηγητών δεν έχει πάρει απόφαση καταδίκης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, για τη μη εφαρμογή του νέου νόμου, τα ΚΕΣ, τα ιδιωτικά παν/μια, τα άσυλο, ούτε στήριξης των φοιτητικών κινητοποιήσεων. Αντίθετα ήταν πρόθυμο να καταγγείλει τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και να σφυρίζει αδιάφορα στα αιτήματα τους.

· Απειλούσε (και ψήφισε αρχικά) απώλεια εξαμήνου (!), ενώ είχαν ολοκληρωθεί όλα τα απαραίτητα μαθήματα, προκειμένου να ποινικοποιήσει τους αγώνες.

· Μείωσε τη διάρκεια της περσινής εαρινής εξεταστικής από 4 σε 3 βδομάδες, ενώ δεν είχαν χαθεί καθόλου μαθήματα, πραξικοπηματικά χωρίς κανένα διάλογο.

· Πεισματικά αρνούταν να δεχθεί οποιαδήποτε φοιτητική διεκδίκηση (από τη μη εφαρμογή της λίστας, την κανονική διάρκεια εξαμήνων, την πτυχιακή εξεταστική, τη διατήρηση του κτηρίου Γκίνη…).

· Προχώρησε χωρίς κανένα διάλογο με τους φοιτητές σε αναδιάρθρωση του προγράμματος σπουδών στα πρότυπα των δύο κύκλων και της ειδίκευσης.

Εμείς σαν Ανεξάρτητη Αριστερή Παρέμβαση και σα σχήμα ΕΑΑΚ, είμαστε η μόνη δύναμη που δεν έχει καμία αυταπάτη για τη συνδιαχείρηση, ούτε ψηφίζει αυριανές διοικήσεις πανεπιστημίων πρυτάνεις και προέδρους. Προτάσσουμε τις μαζικές παραστάσεις διαμαρτυρίας σε τμήματα και συγκλήτους και τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων σαν απάντηση στα προβλήματα που προκύπτουν. Δεν έχουμε αυταπάτες για το ρόλο που παίζουν όργανα με υπερεξουσίες, όπως οι πρυτάνεις και οι πρόεδροι, που έχουν αποδείξει επανειλλημένα τον ρόλο τους στην επίθεση στα φοιτητικά δικαιώματα .

☺ Καμία εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο.

☼ Καμία συμμετοχή στις προεδρικές εκλογές!

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές...

...έλαβαν χώρα την επαύριο μιας πλούσιας πολιτικά και κινηματικά χρονιάς. Η μεγαλειώδης εξέγερση του Δεκέμβρη που τόσο πολύ συντάραξε ολόκληρη την κοινωνία, έδειξε ότι η νεολαία δε έμεινε και δε θα μείνει αμήχανη και απαθής απέναντι στο μέλλον που προδιαγράφεται για την ίδια. Οι μηδαμινές προσδοκίες, η εργασιακή ανασφάλεια, η προσπάθεια απαξίωσης και αναίρεσης οποιουδήποτε συλλογικού κεκτημένου και δικαιώματος των εργαζόμενων και της νεολαίας, βρήκε και θα συνεχίσει να βρίσκει την απάντησή της στις νικηφόρες κοινωνικές συγκρούσεις στο δρόμο που χάραξαν και όλες οι φοιτητικές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων...

...Αυτό ήταν που πάνω από όλα τρόμαξε τις καθεστωτικές παρατάξεις, δηλαδή το ενδεχόμενο οι φοιτητικές εκλογές να διεξαχθούν σε ενεργό πολιτικά χρόνο για τους φοιτητικούς συλλόγους κοντά δηλαδή στα παραπάνω κινηματικά γεγονότα. Αυτό θα αποτελούσε εμπόδιο στο σχεδιασμό τόσο της ΠΑΣΠ όσο και της ΔΑΠ που θέλανε οι φοιτητικές εκλογές να γίνουν σε ένα πεδίο αποτύπωσης κοινοβουλευτικών συσχετισμών, που θα δρομολογεί μια κατάσταση ομαλότητας. Για αυτό και η επιλογή τους για εκλογές σε πολιτικά νεκρό χρόνο, μακριά από οποιαδήποτε κινητοποίηση αποτέλεσε μία προσπάθεια αποπολιτικοποίησης και της ίδιας της μάχης των φοιτητικών εκλογών (σημείωση: είναι η πρώτη φορά που φοιτητικές εκλογές διεξάγονται τόσο αργά στα μέσα του Μάη)

Παρόλα αυτά θεωρούμε ότι τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών μας δίνουν περιθώριο να εξάγουμε μία σειρά από συμπεράσματα ειδικά για την σχολή μας.

Αρχικά κοιτάζοντας κάποιος τα φετινά αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών το πρώτο πράγμα που αντικειμενικά διαπιστώνει είναι η αύξηση του ποσοστού της αποχής, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι ήταν σωστή από πλευράς της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ η επιλογή να μεταθέσουν την ημερομηνία των εκλογών ώστε η διαδικασία να αποστειρωθεί από τα όποια πολιτικά ερωτήματα.

ΕΑΑΚ: Όσον αφορά τα σχήματα των εαακ και ειδικά την Aνεξάρτητη Aριστερή Παρέμβαση στη σχολή μας, κατάφεραν να διατηρήσουν και να ανεβάσουν τα ποσοστά τους κόντρα σε κάθε λογική εκλογικών μηχανισμών. Σε μια ιδιαίτερα οξυμένη πολιτικά χρονιά όπου μία σειρά από ερωτήματα μπήκαν στους φοιτητικούς συλλόγους (λίστα συγγραμμάτων, ΚΕΣ, εφαρμογή του νόμου πλαίσιο μέσω εξεταστικών και εξαμήνων, κρατική δολοφονία μαθητή), τα εαακ κατάφεραν να ορίσουν εκείνο το πολιτικό σχέδιο εντός των φοιτητικών συλλόγων, αντιπαράθεσης με όλες τις πτυχές της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, με αποτέλεσμα τώρα να μιλάμε από καλύτερες θέσεις μάχης. Το πάγωμα της κοινοτικής οδηγίας για την αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων στα κολέγια, καθώς και η διασφάλιση τεσσάρων εβδομάδων εξεταστικής και η διανομή όλων των απαραίτητων συγγραμμάτων, κόντρα σε όποια λογική βάζει ο νέος νόμος πλαίσιο, ήταν κάποια από τα αποτελέσματα του σχεδίου των σχημάτων της εαακ που υλοποιήθηκε όλη τη φετινή χρονιά. Η δημοκρατικότητα των αποφάσεων μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, η συντονισμένη παρέμβαση των συλλόγων σε τμήματα και συγκλήτους, καθώς και οι κινηματικές πρακτικές κεντρικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση και τις επιλογές της, απέδειξαν με τον πιο έντονο τρόπο ποιος πραγματικά είναι ο μόνος δρόμος υπεράσπισης των δικαιωμάτων και των κεκτημένων μας, πράγμα που αποτυπώθηκε και στη μάχη των φοιτητικών εκλογών.

Εγκέλαδος-ΑΡΕΝ: Η αδυναμία της ΑΡΕΝ να ορίσει ένα διακριτό πολιτικό στίγμα εντός της φοιτητικής αριστεράς ανέκοψε της τάσεις ανόδου και οδήγησε σε πτώση της (συγκεντρωτικά πτώση γύρω στη μισή μονάδα και σε απόλυτο αριθμό ψήφων το ¼ της περσινής εκλογικής της δύναμης). Η πολιτική τοποθέτηση της ΑΡΕΝ- όταν δεν κρυβόταν πίσω από το πολιτικό σχέδιο των εαακ -ήταν αντιφατική και πολλές φορές εξόχως προβληματική. Η στάση της απέναντι στην προσπάθεια εφαρμογής της λίστας συγγραμμάτων, η απουσία τοποθέτησης από τα ζητήματα που αφορούσαν τη σχολή όλο το προηγούμενο διάστημα και τέλος η απαράδεκτη στάση που κράτησε όσον αφορά το ζήτημα της αλλαγής των εξετάσεων για άδεια άσκησης επαγγέλματος στο ΤΕΕ, είναι ενδεικτικά της πολιτικής της ταλάντευσης όλο το τελευταίο διάστημα που στο φόντο μιας περιόδου που το ρεύμα “Τσίπρα” αρχίζει να ξεθωριάζει εντός της νεολαίας, οδήγησε στην απομείωση της πολιτικής της επιρροής εντός των φοιτητικών συλλόγων, γεγονός που αποτυπώθηκε και στις εκλογές.



ΠΚΣ: η συγκεκριμένη παράταξη αποτέλεσε το μεγάλο χαμένο των φετινών φοιτητικών εκλογών, όχι μόνο στη σχολή μας (που πέφτει τα τελευταία χρόνια συνεχώς), αλλά και πανελλαδικά. Είναι εμφανές ότι στο εκλογικό της αποτέλεσμα καταγράφηκε το κόστος της στάσης νομιμοφροσύνης και καταγγελίας των κοινωνικών εκρήξεων, αλλά και η ακόμη μεγαλύτερη στροφή της στην αυτοαναφορικότητα. Είναι σαφές ότι σε μία περίοδο που το πολιτικό και ιδεολογικό ρήγμα βαθαίνει εντός της νεολαίας ολοένα και περισσότερο, ο συντηρητισμός, η ηττοπάθεια και τελικά μια πολιτική πρόταση που στοχεύει μόνο στην κομματική οικοδόμηση και όχι στην υπεράσπιση των συμφερόντων της νεολαίας, αδυνατεί να συσπειρώσει πλειοψηφικά κομμάτια φοιτητών από πίσω της.

ΠΑΣΠ: παρά το γεγονός ότι αντικειμενικά η συγκυρία των εκλογών ευνοούσε την ΠΑΣΠ λόγω κεντρικού πολιτικού σκηνικού, αυτό δεν κατάφερε να αποτυπωθεί και στη σχολή μας. Η θεαματική πτώση της ΠΑΣΠ, τόσο πέρυσι όσο και φέτος, δείχνει τα όρια μιας πολιτικής γραμμής που εδώ και τόσα χρόνια εξυπηρετεί η ΠΑΣΠ στη σχολής μας. Η “αριστερίζουσα” φρασεολογία της μόνο σε επίπεδο επικοινωνιακού διαχωρισμού της από τη ΔΑΠ, δεν κατάφερε να πείσει τους φοιτητές ότι η συγκεκριμένη παράταξη λέει και κάνει κάτι διαφορετικό από τη ΔΑΠ. Η συμμετοχή της σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανεπιθύμητων -για τους φοιτητές- αλλαγών στη σχολή μας (αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών, εξεταστικές περίοδοι), η δουλική στάση της απέναντι στην πρόεδρο, ο κενός περιεχομένου λαϊκισμός της (πρακτική άσκηση), αλλά και η μη συμμετοχή και πολεμική της σε όποιον κινητοποιείται συλλογικά, το μόνο που κατάφερε ήταν να πείσει τους φοιτητές για την πλήρη σύμπλευση της με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Απέδειξε ότι ο ρόλος που επιτελεί μέσα στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι αυτός της προώθησης των κυρίαρχων επιλογών των εκάστοτε κυβερνήσεων, άλλοτε με τόνο συμπολιτευτικό (όταν κυβέρνηση ήταν το ΠΑΣΟΚ) και άλλοτε με τόνο αντιπολιτευτικό (τώρα που κυβέρνηση είναι η ΝΔ).

ΔΑΠ: δυστυχώς είναι πλέον ολοφάνερο ότι η μηχανισμοί της ΔΑΠ στη σχολή μας κινητοποιήθηκαν στο ακέραιο. Παρά τη γενική κατακραυγή προς την κυβέρνηση και την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, η ΔΑΠ ποντάροντας στην αρχή της “χαλαρής-κοινωνικής” ψήφου κατάφερε να διατηρήσει τα ποσοστά της. Βέβαια αυτοαναιρείται την αμέσως επόμενη ημέρα των φοιτητικών εκλογών, όταν κεντρικά στελέχη της κυβέρνησης έσπευσαν να δηλώσουν ότι η ΝΔ σάρκωσε στις φοιτητικές εκλογές στέλνοντας μήνυμα σύμπλευσης με τις επιλογές του υπουργείου.. Είναι λοιπόν σαφές τι σημαίνει ψήφος στη ΔΑΠ πέρα και έξω από το τι η ίδια λέει. Τάζει μαθήματα, σημειώσεις, πάρτυ κλπ στο όνομα μίας χαλαρής (το ξαναλέμε) ψήφου, ώστε να δείξει προς τα έξω στην κοινωνία ότι η νεολαία στρατεύεται μαζί της, νομιμοποιώντας έτσι την κυβέρνηση να προχωρήσει τις αλλαγές που καιρό ετοιμάζει. Εμείς λέμε ότι η ψήφος στη ΔΑΠ είναι επικίνδυνη ψήφος και όπως φάνηκε και από τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερες τομές εντός των φοιτητικών συλλόγων για να μπορέσει να καταγραφεί και με έναν πιο μόνιμο τρόπο η αριστερή στροφή που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια εντός της νεολαίας. Εμείς όλο το επόμενο διάστημα σαν σχήμα της εαακ θα προσπαθήσουμε με μεγαλύτερο πείσμα να απομονώσουμε την οπισθοδρόμηση που η ΔΑΠ πρεσβεύει: τη λογική τις απαξίωσης των συλλογικών κεκτημένων, τη λογική του ατομικού δρόμου, τη λογική των πελατειακών σχέσεων, τη λογική τελικά που θέλει να συμπιέσει ακόμα περισσότερο την εργασιακή προοπτική και τη ζωή μας. Η πολιτική απομείωση της ΔΑΠ είναι πολιτικό σχέδιο που χρειάζεται συστράτευση και δυναμική παρουσία στην καθημερινότητα στις σχολές, στις μεγάλες στιγμές των μαχών της νεολαίας και των εργαζομένων. Συνάδελφοι της ΔΑΠ είστε και θα είστε υπόλογοι στις γενικές συνελεύσεις του συλλόγου μας για οποιαδήποτε επιλογή θα πάρετε αντιπαραθετική με τα συμφέροντα και τα δικαιώματά μας..

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Για τους θρασύδειλους τραμπουκισμούς της ΚΝΕ στους Ηλ/Μηχ Πάτρας

Το πρωί της Δευτέρας 18/5 στο Τμήμα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, χωρίς προσχήματα 80 και πλέον μέλη της ΚΝΕ από όλο το Πανεπιστήμιο της Πάτρας επιτέθηκαν με συμμορίτικο και τραμπούκικο τρόπο σε μέλη των σχημάτων της Ε.Α.Α.Κ., με αποτέλεσμα 3 φοιτητές μέλη της Ε.Α.Α.Κ. να βρεθούν στο νοσοκομείο, με τον ένα σε σοβαρό κίνδυνο. Τα χέρια που σηκώθηκαν το πρωί στους Ηλεκτρολόγους, οι κλωτσιές σε πεσμένα μέλη της Ε.Α.Α.Κ. είχαν σκόπο να στείλουν ανθρώπους στο νοσοκομείο. Χτυπώντας με τον πιο τραμπούκικο και πραγματικά δολοφονικό τρόπο, όποιον βρισκόταν μπροστά τους (έφτασαν στο σημείο να χτυπήσουν διερχόμενες φοιτήτριες και καθηγητή!), απαιτούσαν την απομάκρυνση οποιουδήποτε ΕΑΑΚίτη ή και φίλα προσκείμενου φοιτητή στην ΕΑΑΚ από το κτίριο των Ηλεκτρολόγων αντιλαμβανόμενοι με αυτόν τον τρόπο την πολιτική, οδηγώντας τελικά σε απαξίωση του ίδιου του συλλόγου και των διαδικασιών του.

Η πρακτική αυτή δεν ανήκει ούτε στην Χρυσή Αυγή, ούτε σε κάποια άλλη παρακρατική συμμορία παρ’ ότι μοιάζουν επικίνδυνα. Παρά το γεγονός ότι αυτές οι συμμορίες στοχοποιούν περισσότερο από όλους αγωνιστές και σχήματα της Ε.Α.Α.Κ. Η πρακτική αυτή ανήκει στην ΚΝΕ που αποδεικνύει με αυτή την πρακτική της πόσο σχέση έχει με το ήθος της αριστεράς και πόσο πολύ σχέση έχει με το οπαδιλίκι και τις πρακτικές των παλιών και νέων διωκτών του εργατικού και αριστερού κινήματος. Πρακτικές συμμορίας σαν και αυτή ρίχνουν νερό στο μύλο όσων δυσφημούν και αμαυρώνουν το άσυλο. Ρίχνουν νερό στο μύλο της κυβέρνησης και του ΠαΣοΚ γιατί αντί να βλέπουν τον εχθρό τους σε αυτούς, επιλέγουν να επιτίθενται σε αγωνιστές της ΕΑΑΚ και του φοιτητικού κινήματος.

Η κίνησή αυτή έχει γίνει ξανά: Έγινε στην τραμπούκικη επίθεση της ΚΝΕ στους φοιτητικούς συλλόγους στο Πολυτεχνείο του 2005. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η ΚΝΕ επιλέγει σήμερα να χτυπήσει τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ., που χρόνια τώρα βάζουν μια κινηματική και αγωνιστική κατεύθυνση στους φοιτητικούς συλλόγους, προωθώντας τις ανάγκες και τα συμφέροντα των φοιτητών. Είναι αυτή η χρεοκωπημένη αντίληψή για την αριστερά, μια αντίληψη στην οποία οι φοιτητές γύρισαν την πλάτη στις τελευταίες φοιτητικές εκλογές με τον πιο καθαρό τρόπο σημειώνοντας πτώση πάνω από 1,5%. Όποιο κίνημα δεν μεταφέρεται αυτόματα και στην κάλπη σε -ψήφο στο ΚΚΕ- είναι και επικίνδυνο για τους ίδιους. Κατά τη γνώμη τους, μόνο η δική τους οργανωτική ανάπτυξη και εκλογική καταγραφή θα σημαίνει αναζωογόνηση για το κίνημα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι συμμορίτικες πρακτικές δεν μετριάζουν καθόλου το γεγονός ότι η ΠΚΣ είναι ο μεγάλος χαμένος των φοιτητικών εκλογών. Και αυτό είναι αποτέλεσμα του ότι η γραμμή της ηττοπάθειας, της περιχαράκωσης και της καταγγελίας των αγώνων, που κορυφώθηκε τον Δεκέμβρη, δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματική και ριζοσπαστική διέξοδο για την νεολαία.
Η αριστερά που τα τελευταία χρόνια δέχεται συνεχώς συγχαρητήρια από την κυβέρνηση (τα ‘’μπράβο’’ του Στυλιανίδη μαζί με τα ‘’μπράβο’’ του Καραμανλή τον Δεκέμβρη και το κάλεσμα ακροδεξιών φυλλάδων για ‘’σώσει την νομιμότητα’’ το ΚΚΕ) είναι η ίδια με την αριστερά που πιστεύει ότι οι αγώνες δεν μπορούν να φέρουν νίκες, είναι η ίδια η αριστερά που αντί να στέκεται πλάι στους αγώνες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας, προσπαθεί να τα εξαργυρώσει στην κάλπη και στην κομματική άνοδο.

Η μόνη διέξοδος για τους φοιτητικούς συλλόγους είναι να γυρίσουν την πλάτη σε όσους κάνουν σήμερα πολιτική με όρους συμμορίας. Να γυρίσουν απαξιωτικά την πλάτη σε όσους αμαυρώνουν την ίδια την αριστερά με τη λογική και την πρακτική τους. Να παλέψουν μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, μέσα από την ισχυροποίηση των συλλογικών τους διαδικασιών για τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους, να δώσουν την μάχη μέχρι την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης ΠαΣοΚ ΕΕ και των εκφραστών της σε εκπαίδευση και εργασία.

Η άλλη αριστερά που έχει ανάγκη η εποχή μας, η εποχή της οικονομικής κρίσης αλλά και των εκρηκτικών δυνατοτήτων που έδειξε ο Δεκέμβρης και τα κινήματα των τελευταίων χρόνων απέχει πολύ από τραμπούκικους ΨΕΥΤΟηγεμονισμούς, από συμμορίες και από μαφιόζικες επιθέσεις. Βρίσκεται και γεννιέται στους δρόμους, στους αγώνες, στις νίκες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας.


Ε.Α.Α.Κ. Πάτρας
Σε ΑΕΙ κ’ ΤΕΙ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ....559

ΠΑΣΠ...........308

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΕΑΑΚ...........134

ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ-ΑΡΕΝ.........134

ΠΚΣ............102

ΠΟΡΕΙΑ........14

ΛΕΥΚΑ..........16

ΑΚΥΡΑ..........46

----
ΣΥΝΟΛΟ 1313

Εκλογές 2009: Οι παρατάξεις φόρεσαν τα χρώματα του πολέμου! Να φορέσουμε τα χρώματα που επιτάσσουν οι ανάγκες μας…

για τη φοιτητική μας καθημερινότητα και το εργασιακό μας μέλλον!

Οι φοιτητικές εκλογές για μας:

- Δεν αποτελούν μια διαδικασία προσωπικών και πελατειακών σχέσεων, γλειψίματος και χειραψιών

- Δεν αποτελούν μια μάχη εκλογικών επιτελείων, μηχανισμών και εκλογικής εξαργύρωσης των κινημάτων.

- Δεν αποτελούν μια διαδικασία απολίτικη, μακριά από τα επίδικα της συγκυρίας, ούτε μια διαδικασία αποκομμένη από τις διεκδικήσεις, τους αγώνες και τα αιτήματα του φοιτητικού κινήματος όλη τη χρονιά που μας πέρασε.
________________________________________

☼ Αποτελούν μια διαδικασία βαθιά πολιτική, ένα πεδίο έκφρασης των διαφορετικών και αντικρουόμενων πολιτικών θέσεων και επιλογών.

☼ Αποτελούν μια στιγμή του φοιτητικού κινήματος, μια στιγμή όπου καταγράφονται εκείνα τα μπλοκ μέσα στις σχολές που όλο το προηγούμενο διάστημα εναντιώνονταν στις κυβερνητικές επιδιώξεις και προάσπιζαν τα φοιτητικά δικαιώματα και κεκτημένα.
Εκείνα τα μπλοκ που δεν πείθονται ούτε από τις καθεστωτικές λογικές και το δρόμο του βολέματος, του αποπροσανατολισμού και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, ούτε από τις αυτοαναφορικές πρακτικές που θέλουν ένα κίνημα εγκλωβισμένο και ακίνδυνο, ούτε από τις καιροσκοπικές λογικές του μισού δρόμου, της ενσωμάτωσης και της εξαργύρωσης των κινημάτων.

☼ Αποτελούν μια στιγμή συμπύκνωσης των διεκδικήσεων και των αγώνων που εκφράζονταν καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, μέσα από τις ανώτερες διαδικασίες του φοιτητικού συλλόγου, τις Γενικές Συνελεύσεις και τις κινηματικές διαδικασίες, μια στιγμή καταδίκης των πολιτικών που ώθησαν τη νεολαία τα τελευταία χρόνια να βγει στο δρόμο και να διεκδικήσει τη ζωή της!
________________________________________

Για μας ως Ανεξάρτητη Αριστερή Παρέμβαση και σχήμα της ΕΑΑΚ, είναι σημαντικό, με αφορμή τις επικείμενες εκλογές και την προσπάθεια μετατροπής τους σε ένα απολίτικο ψηφοθηρικό πανηγύρι, να εκφράσουμε τις θέσεις μας και να προβάλλουμε τις διεκδικήσεις μας, που παλέψαμε στο φοιτητικό σύλλογο, μέσα από τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες των γενικών συνελεύσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς:


☻ Απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης και των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ μέσα στις σχολές:
Στην κατεύθυνση της επιχειρηματικής-ανταποδοτικής λειτουργίας, της εντατικοποίησης, της πειθάρχησης και του αυταρχισμού.

• Ιδιωτικά πανεπιστήμια, αναγνώριση των ΚΕΣ, αξιολόγηση, 2 κύκλοι σπουδών, νέος Νόμος Πλαίσιο (1 και μοναδικό σύγγραμμα, 3βδομάδες εξεταστική, επιχειρησιακά προγράμματα, manager, πειθαρχικά συμβούλια..)
• Καταπάτηση του ασύλου, καταστολή δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων (κρατική δολοφονία Αλέξη, Κούνεβα)
• Εργασιακή ανασφάλεια, ανεργία, ελαστικές σχέσεις εργασίας, αντιασφαλιστικοί νόμοι
• Απαξίωση πτυχίων, αποσύνδεση επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων, αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών στην κατεύθυνση ειδίκευσης και 2 κύκλων, πιστωτικές μονάδες.
• Υποβάθμιση φοιτητικής μέριμνας-παροχών, κατάργηση δωρεάν σίτισης-στέγασης



☺ Προτάξαμε τη δική μας λογική για το πανεπιστήμιο:

◙ Μέσα από τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων καταφέραμε, συνολικά σαν ΕΑΑΚ ΕΜΠ, μετά από μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στη Σύγκλητο, να μπλοκάρουμε την εφαρμογή της διάταξης για τα συγγράμματα που μιλούσε για υποχρεωτική συμπλήρωση λίστας και για ένα και μόνο σύγγραμμα ,με ταυτόχρονη κατάργηση των παν/κων εκδόσεων. Έτσι, έμεινε μια μεταβατική διάταξη για τη λίστα,, όπου όλοι οι φοιτητές παίρνουν όλα τα απαραίτητα βιβλία και σημειώσεις για κάθε μάθημα, ανεξάρτητα από το αν έχουν συμπληρώσει λίστα ή όχι.

◙ Εξασφαλίσαμε μέσα από πίεση στην πρυτανεία , κονδύλι για το βιβλίο της Ενεργειακής Τεχνολογίας που είχε κοπεί λόγω της εφαρμογής της λίστας.

◙ Μπλοκάραμε την εφαρμογή της πτυχής του νέου Νόμου Πλαίσιο για την καθολική ψηφοφορία, προασπίζοντας τα αιτήματα των φοιτητικών κινημάτων.

◙ Με παράσταση διαμαρτυρίας στη Διοικούσα επιτροπή του ΤΕΕ, συνολικά σαν ΕΑΑΚ αλλά και με απόφαση συλλόγου, αντιταχθήκαμε στην κατεύθυνση για σκλήρυνση των εξετάσεων για την άδεια άσκησης επαγγέλματος των μηχανικών, παγώνοντας σε πρώτο πλάνο το ζήτημα και παίρνοντας δεσμεύσεις.

◙ Διεκδικήσαμε καλύτερους όρους φοίτησης μέσα στη σχολή και αντιταχθήκαμε σε οποιαδήποτε αυθαιρεσία από μεριάς καθηγητών (υποχρεωτικές πρόοδοι, απουσίες, μαζικά κοψίματα, «ύποπτοι» αντιγραφής, στο τεχνικό σχέδιο, FORTRAN, Εδαφομηχανική 2, λιμενικά έργα).

◙ Μέσα από πίεση και παραστάσεις διαμαρτυρίας στο τμήμα καθηγητών και τη Σύγκλητο πετύχαμε τη διενέργεια όλων των εξεταστικών με διάρκεια 4 εβδομάδων, χωρίς αύξηση της διάρκειας του εξαμήνου, ενάντια στο ρεβανσισμό των καθηγητών και την εντατικοποίηση των σπουδών.

◙ Για τη λήψη αποφάσεων πάνω στα ζητήματα της σχολής και της συγκυρίας προτάξαμε, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη και των κινημάτων των προηγούμενων χρόνων, τις αμεσοδημοκρατικές Γενικές Συνελεύσεις, ενάντια στη λογική των «εκπροσώπων» και του κουκουλώματος. Για μας ο μόνος αρμόδιος να αποφασίζει στη σχολή είναι οι ίδιοι οι φοιτητές και οι συλλογικές τους διαδικασίες.

◙ Χωρίς να έχουμε καμία αυταπάτη για τη συνδιαχείρηση στα όργανα και στις λειτουργίες του πανεπιστημίου, σα σχήμα, αλλά και σαν ΕΑΑΚ συνολικότερα, είμαστε η μόνη δύναμη μέσα στα πανεπιστήμια που αντί να λειτουργεί με τη λογική των ορισμένων από τις εκλογές και «πεφωτισμένων εκπροσώπων», όπως όλες οι υπόλοιπες παρατάξεις, προτάσσει τις μαζικές παραστάσεις διαμαρτυρίας σε τμήματα και συγκλήτους από τους φοιτητές σαν απάντηση στα προβλήματα που προκύπτουν. Δεν ψηφίζουμε αυριανές διοικήσεις πανεπιστημίων (πρυτάνεις, προέδρους..) που είναι μακριά, πέρα, και τις περισσότερες φορές, ενάντια στους φοιτητές, ούτε συμμετέχουμε στο εκλογικό παιχνίδι συμφερόντων μεταξύ αυτών και των άλλων παρατάξεων.



Είμαστε σχήμα της ΕΑΑΚ γιατί:
Τα σχήματα της ΕΑΑΚ αποτελούν εκείνη τη συνιστώσα εντός του ελληνικού πανεπιστημίου που 18 χρόνια τώρα παλεύει για την ενίσχυση των αγώνων, προτάσσοντας τον αγώνα διαρκείας, για ένα φοιτητικό κίνημα ανατρεπτικό και αμεσοδημοκρατικό, που θα μπορεί να πετυχαίνει νίκες στο σήμερα. Είναι αυτά που πρωτοστάτησαν στα φοιτητικά κινήματα των τελευταίων δύο δεκαετιών, με αποκορύφωμα το φοιτητικό κίνημα του 2006-2007 και την εξέγερση του Δεκέμβρη και έλεγαν και έκαναν την ανατροπή στην πράξη! Είναι η Αριστερά που δεν ενσωματώνεται και που δεν τρέφει διαχειριστικές αυταπάτες! Είναι η Αριστερά που δεν μνημονεύει τα κινήματα από φωτογραφίες του παρελθόντος, αλλά με τη συνεισφορά της σε αυτά και με την ίδια της την πείρα, προσπαθεί να σκιαγραφήσει και να χαράξει τα μεγάλα κινήματα του μέλλοντος!

________________________________________
Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Να προτάξουμε τη δική μας αντίληψη για το πανεπιστήμιο, αντίληψη που ξεκινά από τα αιτήματα των ίδιων των φοιτητών μέσα από τις γενικές συνελεύσεις και τα κινήματα, και καθοδηγείται μόνο από τις ανάγκες των φοιτητών και της κοινωνίας. ΓΙΑΤΙ: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ!
________________________________________

ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ... ...ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές πραγματοποιούνται σε μία κρίσιμη πολιτική περίοδο. Γίνονται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, μίας κρίσης που έχει αρχίσει να γίνεται εμφανής σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Τα στρατόπεδα έχουν στηθεί: Από τη μία, η κυβέρνηση και το κεφάλαιο εξαπολύουν συνεχώς νέες επιθέσεις στα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας προσπαθώντας να φορτώσουν το βάρος της κρίσης στις πλάτες τους. Από την άλλη, οι κοινωνικοί αγώνες του προηγούμενου διαστήματος και κυρίως ο εκρηκτικός Δεκέμβρης φέρνουν στην επιφάνεια την κοινωνική οργή που καιρό τώρα υπέβοσκε εξαιτίας της εντεινόμενης εκμετάλλευσης, της φτώχειας, της ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού και της καταστολής…. Σε μία τόσο κρίσιμη περίοδο δεν πρέπει οι φοιτητικές εκλογές να γίνουν ένα πανηγυράκι μεταξύ των παρατάξεων. Η επόμενη μέρα των εκλογών δεν πρέπει να είναι η μέρα που η κυβέρνηση της ΝΔ θα επικαλείται περήφανη την ψήφο της σπουδάζουσας νεολαίας για να υπερασπιστεί την πολιτική της. Η επόμενη μέρα των εκλογών δεν πρέπει να είναι ούτε η μέρα που θα βρεθεί ενισχυμένη η αυριανή (και τόσο όμοια) κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα, οι φοιτητικές εκλογές πρέπει να είναι μια πολιτική διαδικασία μέσω της οποίας θα σταλεί ένα μήνυμα καταδίκης απέναντι σε αυτούς που καθημερινά επιτίθενται στα δικαιώματα μας, που επιχειρούν να ευτελίσουν το δημόσιο πανεπιστήμιο και να το μετατρέψουν σε ιδιωτικό, που σπρώχνουν χιλιάδες στην ανεργία ή την «ελαστασφάλεια», που ουσιαστικά καταργούν το δικαίωμά μας να διαδηλώνουμε και να διεκδικούμε τα αυτονόητα, που φτάνουν ακόμα και να δολοφονήσουν εν ψυχρώ ένα μαθητή….

Η καταγγελία ωστόσο, είναι απαραίτητη αλλά δεν είναι και αρκετή. Το πολιτικό στίγμα που θα έπρεπε να δώσουν οι φοιτητικές εκλογές είναι αυτό της διάθεσης για ρήξη και ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής. Κάτι τέτοιο δε μπορεί να εκφραστεί μέσα από τη στήριξη των παρατάξεων της επίσημης Αριστεράς (ΠΚΣ, ΑΡΕΝ). Η πρώτη, αποτελεί την Αριστερά της διαμαρτυρίας, που δε μπορεί να δώσει διέξοδο μέσα από μαζικούς κοινωνικούς αγώνες, που κρατά εχθρική στάση απέναντι σε κάθε αγωνιστικό ξέσπασμα που δεν ελέγχει (Δεκέμβρης, φοιτητικές κινητοποιήσεις τριών τελευταίων χρόνων) και που εν τέλει προβάλλει ως μοναδική λύση την εκλογική της ενδυνάμωση και την αλλαγή των κοινοβουλευτικών συσχετισμών. Η δεύτερη, είναι η Αριστερά που «πατά σε δύο βάρκες»…. Αφενός υποστηρίζει τους αγώνες και τα κινήματα και αφετέρου παρουσιάζεται σαν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος αυτών, σαν υπεύθυνος εγγυητής των εξάρσεων και των υφέσεών τους. Η αριστερά που καταθέτει στη Βουλή έναν αντι-νόμο πλαίσιο, η αριστερά που με την ψηφοθηρική λογική της δεν διστάζει να στηρίξει πτυχές του ν.πλαίσιο που ακούγονται θελκτικές στα αυτιά των φοιτητών (καθολική ψηφοφορία), η αριστερά που προτείνει «ψήφο στα 16» την ώρα που οι μαθητές βγαίνουν στο δρόμο εξοργισμένοι, η αριστερά που συζητά τη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και συντάσσεται με την ηγεσία της ΓΣΕΕ ακυρώνοντας ή μισό-πραγματοποιώντας απεργιακές πορείες (όπως φέτος στις 10 Δεκέμβρη και στην Πρωτομαγιά), είναι μια αριστερά ενσωματώσιμη. Μια αριστερά που τρέφει αυταπάτες για μια πιο ¨ανθρώπινη¨ διαχείριση ενός βάρβαρου συστήματος.

Με ποια Αριστερά είμαστε λοιπόν?

Η ΕΑΑΚ αποτελεί την αντίρροπη δύναμη στο δίδυμο ΔΑΠ-ΠΑΣΠ μέσα στα πανεπιστήμια τόσο από άποψη πολιτικού λόγου όσο και από άποψη πρακτικών. Η ΕΑΑΚ είναι αυτή που προτάσσει τον αγώνα διαρκείας ως μοναδική απάντηση στο νόμο-πλαίσιο, τον Πρότυπο Εσωτερικό Κανονισμό, τη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων και την αναγνώριση των ΚΕΣ, την εντεινόμενη επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου. Η ΕΑΑΚ είναι αυτή που θέτει το ζήτημα της ανατροπής των παραπάνω νόμων αλλά και έρχεται συνολικά σε ρήξη με την κυρίαρχη πολιτική των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ. Παλεύει για ένα φοιτητικό κίνημα που θα αναπτύσσεται μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, με όλη την εξουσία στις Γενικές Συνελεύσεις. Για ένα φοιτητικό κίνημα που θα έχει το πολιτικό περιεχόμενο που το καθιστά επικίνδυνο και που θα ενώνει τη νεολαία με βάση την εργασιακή της προοπτική κόντρα στις συντεχνιακές λογικές και τους διαχωρισμούς (απόφοιτοι ¨πολλών ταχυτήτων¨) που της έχουν επιβάλει. Παράλληλα η ΕΑΑΚ είναι αυτή που δίνει καθημερινά τη μάχη μέσα στις σχολές, τις Συγκλήτους και τα τμήματα των καθηγητών για να μπλοκάρει την οποιαδήποτε προσπάθεια εφαρμογής της αντι-εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης (λίστες συγγραμμάτων, τετραετή επιχειρησιακά προγράμματα, χάσιμο εξεταστικών, πρυτανικές εκλογές, αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών…) και που υπερασπίζεται τα κεκτημένα του κινήματος στην πράξη. Είναι η ΕΑΑΚ αυτή που με κάθε τρόπο προασπίζεται το άσυλο ως εφαλτήριο αγώνων την ίδια στιγμή που αυτό έχει στοχοποιηθεί πλήρως σε μια κατεύθυνση καταπάτησης κάθε δημοκρατικού δικαιώματος, στα πλαίσια της εντεινόμενης καταστολής.

Στήριξη της ΕΑΑΚ σημαίνει ενίσχυση των αγώνων της επόμενης μέρας για ένα ριζοσπαστικό, ανατρεπτικό φοιτητικό κίνημα που θα μπορεί να πετυχαίνει νίκες. Ψήφος στην ΕΑΑΚ σημαίνει στήριξη του Δεκέμβρη των αντικυβερνητικών αγώνων και στις παρακαταθήκες που αυτός αφήνει για τους αγώνες της επόμενης μέρας. Ψήφο όχι στους αγώνες-ενθύμια αλλά στην προοπτική τους στο σήμερα.

Ψήφος στην ΕΑΑΚ σημαίνει ενίσχυση της ριζοσπαστικής , αντικαπιταλιστικής αριστεράς στις μεγάλες κοινωνικές μάχες που έρχονται . Εκείνης της αριστεράς που δεν τρέφει διαχειριστικές αυταπάτες. Που βλέπει ότι η διέξοδος βρίσκεται μέσα από την μαζική πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας και τη σύγκρουση με το σύνολο της κυρίαρχης πολιτικής. Ψήφος στην ΕΑΑΚ σημαίνει στήριξη της αριστεράς που προτάσσει το να πέσει η κυβέρνηση και κάθε επίδοξος διαχειριστής της ίδιας πολιτικής ,και απαιτεί να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο. Ψήφος στην ΕΑΑΚ σημαίνει ψήφος στην Αριστερά που έρχεται σε ρήξη με το σημερινό καταστροφικό σύστημα εκμετάλλευσης και η οποία μαθαίνοντας από τους αγώνες του παρελθόντος, αναζητά τις δυνατότητες του μέλλοντος χαράσσοντας τους δρόμους για τις επαναστάσεις της νέας εποχής…