ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΔΕΠ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ 

ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΔΕΠ

Σήμερα το μεσημέρι 11/11, λίγες μέρες πριν την επέτειο της εξέγερσης του πολυτεχνείου, η διοίκηση της σχολής με πρωτοπόρο τον κοσμήτορα Κουτσογιάννη, ζηλεύοντας την «αίγλη» των κινήσεων του Φορτσάκη προσπάθησε με το πιο αυταρχικό-αντιδημοκρατικό τρόπο μέσα σε 2 ώρες (!) να ψηφίσει όλες εκείνες τις κομβικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών, που έχουν πολλάκις καταδικαστεί από τους φοιτητικούς συλλόγους.

Τα θέματα που τέθηκαν στη Γ.Σ αφορούσαν αλλαγή του προγράμματος σπουδών, θέσπιση πιστωτικών μονάδων, δημιουργία ειδικών μέτρων φύλαξης.

Σε μια γενική συνέλευση καθηγητών για την οποία οι φοιτητές σκόπιμα δεν ενημερώθηκαν για την διεξαγωγή της, υπήρξε προκλητική στάση από τους καθηγητές της σχολής. Συγκεκριμένα, όταν ζητήθηκε να γίνει τοποθέτηση για τα παραπάνω ζητήματα, εμμονικά η απάντηση που δινόταν ήταν πως η διαδικασία είναι κλειστή για τους φοιτητές και πως αυτοί δεν έχουν λόγο: έφθασαν μάλιστα σε τέτοιο σημείο κρετινισμού να απειλούν με πειθαρχικά τους παρευρισκόμενους φοιτητές καθώς και να λένε ψέματα ότι η διαδικασία δεν θα πάρει απόφαση αλλά θα έχει ενημερωτικό χαρακτήρα!

Η τόσο μεγάλη επιθυμία τους να αποχωρήσουμε από τη διαδικασία δικαιολογείται από το ότι τα ζητήματα της ΓΣ ήταν:

Αλλαγή του προγράμματος σπουδών: Σε μια κατεύθυνση που συμβαδίζει με τη γενικότερη πολιτική των οργανισμών και του ν.Διαμαντοπούλου, προτάθηκε η μείωση των μαθημάτων για πτυχιο σε 54, η αύξηση των μαθημάτων κατευθύνσεων, η συνεπακόλουθη μείωση μαθημάτων κορμού, εισαγωγή νέων «μανατζερίστικων» μαθημάτων και η οριοθέτηση ανωτάτου και κατώτατου αριθμού μαθημάτων. Επίσης έμπαινε σαν κατεύθυνση ότι το πρόγραμμα σπουδών θα καθορίζεται με βάση τις αντικειμενικές αιχμές δηλαδή θα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες που θα έχει κάθε φορά η αγορά και οι εκάστοτε επιχειρηματικοί όμιλοι.Ουσιαστικά υλοποιείται η κατεύθυνση εξειδίκευσης του προγράμματος σπουδών. Αυτό σημαίνει ότι ο απόφοιτος θα μπορεί να εργάζεται μόνο σε ορισμένους τομείς(π.χ μόνο σε υδραυλικά έργα), δεν θα έχει σε καμία περίπτωση συνολική εποπτεία του αντικειμένου του μηχανικού και θα αναγκάζεται να κυνηγά συνεχώς νέες δεξιότητες μέσα από σεμινάρια που μόνος του θα πληρώνει έτσι ώστε να εργαστεί σε ένα διαφορετικό τομέα πέραν αυτού της εξειδίκευσής του. Στην ουσία το πρόγραμμα σπουδών απαντάει στην ανάγκη για ένα εργατικό δυναμικό αναλώσιμο και εξειδικευμένο, που απέχει από την έννοια ενος εργαζομένου με δικαιώματα

Εισαγωγή ΕCTs(πιστωτικές μονάδες):Κάθε μάθημα σύμφωνα με αυτό το σύστημα θα αντιστοιχίζεται σε συγκεκριμένο αριθμό πιστωτικών μονάδων και για να φτάσεις στην απόκτηση διπλώματος πρέπει να συμπληρώσεις 300. Πρακτικά αυτό σημαίνει τον κατακερματισμό του πτυχίου και διάλυση κάθε έννοιας ενιαιότητας σε αυτό. Μιλάμε πλέον για ένα τσουβάλι συλλογής μονάδων και όχι για ένα ενιαίο πτυχίο με κατοχυρωμένη αναγνώριση και δικαιώματα. Έτσι, θα δημιουργούνται διαφορετικών ταχυτήτων απόφοιτοι και σε συνδυασμό με την κατάργηση κάθε συλλογικής σύμβασης εργασίας παγιώνεται μια κατάσταση ατομικής διαπραγμάτευσης με τον εκάστοτε εργοδότη που τελικά διαμορφώνει έναν πλήρως εκμεταλλευόμενο εργαζόμενο. Ο μηχανικός δε θα έχει καμία συνολική εποπτεία του αντικειμένου του ενώ όλα αυτά είναι πρόδρομοι για τη διάσπαση του πτυχίου σε 2 κύκλους σπουδών όπου ο δεύτερος θα περιλαμβάνει δίδακτρα όπως προβλέπεται ήδη από το προσχέδιο του οργανισμού του ιδρύματος.

Θέματα φύλαξης: Στην εισήγηση γίνεται λόγος να θεσπιστούν ένστολοι ειδικά εκπαιδευμένοι φύλακες, κάμερες ασφαλείας καθώς και έλεγχος ταυτοτήτων για είσοδο στο χώρο του πανεπιστημίου. Είναι προκλητικό να δίνονται εκατομμύρια σε εταιρίες security την ώρα που η ίδια η διοίκηση συμφωνεί στην κατάργηση του τωρινού κλάδου φύλαξης. Προσπαθούνε να ξεπουλήσουνε την ασφάλεια προσπαθώντας παράλληλα να διαμορφώσουν ένα πλήρως αποστειρωμένο πολυτεχνείο και να εξασφαλίσουν την καταστολή των κινητοποιήσεων όπως ακριβώς γίνεται στο ΕΚΠΑ το τελευταίο διάστημα, προκειμένου να θεσπίσουν όλες τις πτυχές της αναδιάρθρωσης.

Χαρακτηριστικές και οι δηλώσεις του γραμματέα Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας και πρώην επικεφαλής της ΟΝΝΕΔ και στέλεχος της ΔΑΠ, Ανδρέας Παπαμιμίκος, «…Να υπάρχει πανεπιστημιακή αστυνομία. […]Πώς θα δώσεις κίνητρα σε μια επιχείρηση, σε μια εταιρία, να έρθει να χρηματοδοτήσει ένα μεταπτυχιακό…>>. Η σκέψη του νεοφιλελεύθερου πρώην ΟΝΝΕΔίτη, αφοπλιστικά απλή: Για να μπουν οι επιχειρήσεις στα πανεπιστήμια και να χρηματοδοτήσουν ερευνητικά προγράμματα, χρειάζεται να είναι διασφαλισμένη η «σιγή νεκροταφείου» στα ιδρύματα.

Όλα αυτά μπαίνουν σε μια κατεύθυνση σύνδεση πανεπιστημίου-αγοράς, που όσο εύηχη και αν ακούγεται σε ορισμένους, προμηνύουν νέες δυσχερέστερες συνθήκες για όλους μας. Ο σχεδιασμός με κριτήριο τις ανάγκες της αγοράς και γνώμονα το κέρδος έχει οδηγήσει στην απαξίωση του δημόσιου και δωρεάν κοινωνικού αγαθού της παιδείας με την περσινή διαθεσιμότητα των διοικητικών, με τα κομμένα σχεδιαστικά και συγγράμματα, με την ελλιπέστατη στέγαση όπου φοιτητές με εισόδημα κάτω από το όριο φτώχειας μένουν χωρίς δωμάτιο. Με την έρευνα να ωφελεί τους μεγαλοεπιχειρηματίες και όχι να αξιοποιείται για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Έχει οδηγήσει σε μια σειρά φαινομένων καθηγητικής αυθαιρεσίας και μαζικών κοψιμάτων ενώ όλο και εντείνεται η εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών με αντίστοιχη μείωση του ελεύθερου χρόνου, της κριτικής σκέψης και του προβληματισμού, με αποτέλεσμα να μας οδηγούνε στον ατομικό δρόμο.

Λίγες μέρες πριν την επέτειο του πολυτεχνείου η αυταρχικότητα δεν έχει όρια. Το δόγμα της νομιμότητας που διατυμπανίζεται από την κυβέρνηση μέχρι τον τελευταίο καθηγητή, θα τους το γυρίσουμε από την ανάποδη. Είναι αδιανόητο να αποφασίζουν για το μέλλον μας χωρίς εμάς. Μέσα από τη γενική συνέλευση της Πέμπτης να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας όπως ακριβώς έγινε τον Ιούλιο με την διεκδίκηση και εν τέλει τη διεξαγωγή της εξεταστικής μας. Να κινηθούμε αποφασιστικά για να διασφαλίσουμε ότι οι δικές μας ανάγκες είναι αυτές βάσει των οποίων θα παίρνονται οι αποφάσεις. Να είμαστε εκεί για να επιβάλουμε το δίκαιο των αιτημάτων και των διεκδικήσεών μας!

ΚΑΜΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΟΥ ΠΤΥΧΙΟΥ

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΙ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 13/11

Ανεξαρτητη Αριστερη Παρεμβαση-ΕΑΑΚ

Γενικη Συνελευση Φ.Σ Τρίτη 4/11/14

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Την προηγούμενη εβδομάδα έγινε από το σύλλογό μας προσπάθεια για τη διεξαγωγή της πρώτης Γενικής Συνέλευσης του νέου ακαδημαϊκού έτους, υπό το πρίσμα σημαντικών ζητημάτων που έχουν ανοιχτεί τόσο στο ίδρυμά μας όσο και γενικότερα στον τομέα της εκπαίδευσης. Η αναγκαιότητα αυτή, μάλιστα, είχε αναγνωριστεί από σημαντικό κομμάτι του συλλόγου που υπέγραψε για τη Γενική Συνέλευση, δείχνοντας τη θέλησή του να συνεδριάσει και να πάρει θέση απέναντι στις εκπαιδευτικές εξελίξεις.Παρ' όλα αυτά, στο αμφιθέατρο δε μαζεύτηκε η απαραίτητη μάζα κόσμου και ο σύλλογος δεν μπόρεσε να λάβει αποφάσεις. Σε συνέχεια με την αδράνεια του προηγούμενου έτους, φαίνεται να έχει επιρρεάσει το σύλλογο η λογική ανάθεσης του πολιτικού διαλόγου και της λήψης αποφάσεων, ενώ η γενική συνέλευση αντιμετωπίζεται συχνά σαν ένα “ευχάριστο διάλειμμα” ανάμεσα σε μαθήματα και κυλικείο, την ίδια ώρα που είναι το πιο σημαντικό μέσο διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας. Στην κατεύθυνση αυτή, βέβαια, αποσκοπεί και η στάση της αυτοδύναμης ΔΑΠ που, παρότι υπέγραψε Δ.Σ. για συνέλευση, αρνήθηκε για μια ακόμα φορά να μπει στο αμφιθέατρο, πάντα πιστή στις υποδείξεις του υπουργείου και στις μεταρρυθμίσεις που αυτό προωθεί. 

Αλλά και οι δυνάμεις της ΚΝΕ, περιχαρακωμένες στις δικές τους δομές και με πρόταγμα τις δικές τους αποφάσεις, έχουν πια καθιερώσει ρόλο διασπαστικό στη διαδικασία της συνέλευσης, προκαλώντας αντιπαραθέσεις που μόνο προωθητικές δεν είναι, αφού αποτρέπουν τον κόσμο να συμμετέχει ενεργά στο διάλογο. Καθώς, όμως,το τμήμα κόσμου που, την περασμένη Τρίτη, συγκεντρώθηκε στο αμφιθέατρο δεν ήταν καθόλου αμελητέο, ενώ ταυτόχρονα πολλοί είναι οι φοιτητικοί σύλλογοι που έχουν πάρει αποφάσεις απέναντι στην εντεινόμενη επίθεση του υπουργείου στην εκπαίδευση και τη νεολαία, μια νέα Γενική συνέλευση είναι απαραίτητη.

Το νέο Πανεπιστήμιο, που οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις των τελευταίων ετών προωθούν, σε βάρος της σπουδάζουσας νεολαίας, έρχεται πλέον πιο δυναμικά από ποτέ να υλοποιηθεί από τα πειθήνεια όργανα του υπουργείου. Στο ίδρυμά μας, σε παράσταση διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε στον Πρύτανη, κ. Γκόλια, έπειτα από αποφάσεις συλλόγων του ΕΜΠ, εκείνος δήλωσε ξεκάθαρα την πρόθεσή του να εναρμονιστεί με οτιδήποτε η ΕΕ και το υπουργείο επιτάσσουν. Είναι έτοιμος να εφαρμόσει όλες εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που θα οδηγήσουν σε ένα Πανεπιστήμιο με λειψή τη μέριμνα σίτισης και στέγασης καταλήγοντας να είναι προνόμιο των “λίγων”,με εντατικοποιημένους όρους σπουδών, με φοιτητές που δε θα έχουν κανένα λόγο στις αλλαγές που τους αφορούν, με πτυχία που θα έχουν διασπαστεί και δε θα προσφέρουν καμία συλλογική κατοχύρωση. Ένα πανεπιστήμιο πλήρως εναρμονισμένο με τις ανάγκες της αγοράς, που θα λειτουργεί με γνώμονα το κέρδος, με φοιτητές πλήρως υποταγμένους χωρίς καμία αγωνιστική διάθεση. Το τελευταίο άλλωστε επιχειρήθηκε με τον πιο αντιδραστικό τρόπο και από την πρυτανεία του ΕΚΠΑ, που θέλησε να προωθήσει face control και ιδιωτικούς security στο Πανεπιστήμιο, ενώ κατέστειλε τις διαμαρτυρίες των φοιτητών για τις ερχόμενες διαγραφές με τη βοήθεια των ΜΑΤ! 

Ωστόσο, αν αναλογιστούμε τις αγωνιστικές αποφάσεις που σε πανελλαδικό επίπεδο λαμβάνονται τα τελευταία χρόνια, απονομιμοποιώντας τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις και δένοντας τα χέρια των διοικήσεων να προχωρήσουν στην εφαρμογή τους, αντιλαμβανόμαστε πως τίποτα δε χάθηκε. Πόσο μάλλον τώρα που στο πλευρό μας έχουμε μεγάλο κομμάτι της εκπαιδευτικής κοινότητας έτοιμο να αγωνιστεί: από τους μαθητές και τον αγώνα τους να μην καθιερωθεί το νέο λύκειο ως ένα εξεταστικό κέντρο, που θέτει ταξικούς φραγμούς αποκλείοντας τα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας, μέχρι τους εργαζόμενους που βρίσκονται υπό τη μόνιμη ανασφάλεια μεταθέσεων, μαζικών απολύσεων,διαθεσιμότητας και απαιτούν καλύτερες εργασιακές συνθήκες (πχ οι εργαζόμενοι στο ΕΚΠΑ κατήγγειλαν τον εγκλεισμό τους στο χώρο της πρυτανείας).

Θεωρούμε ότι η διεξαγωγή ΓΣ αυτή τη στιγμή είναι κάτι παραπάνω απο αναγκαίο κυρίως για τους εξής λόγους:

1. Οι διαγραφές των φοιτητών, μέτρο αυταρχικό και κατασταλτικό που κανέναν άλλο στόχο δεν εξυπηρετεί πέρα από το να προσθέσει περισσότερα βάρη στις πλάτες των φοιτητών, και να πετάξει έξω από το πανεπιστήμιο το κομμάτι των φοιτητών που πλήττεται οικονομικά.
2. Οι οργανισμοί που τα ιδρύματα πιέζονται να διευθετήσουν από το υπουργείο και έρχονται να εξυπηρετήσουν πλήρως τις ανάγκες τις αγοράς και να καθιερώσουν την πλήρη εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου τόσο στο κομμάτι της ερευνητικής διαδικασίας όσο και στους ρυθμούς σπουδών και τους όρους φοίτησης.
3. Τα κομμένα υλικά σχεδίου στο 1^ο εξάμηνο που δε θεωρούμε ότι είναι ούτε τεχνικό θέμα που όπως μας λένε οι διοικήσεις και η ΔΑΠ θα λυθεί, ούτε μεμονωμένο αλλά εντάσσεται στην γενική κατεύθυνση της υποχρηματοδότησης των φοιτητικών παροχών όπως είναι και η σίτιση-στέγαση.
4. Η ανάγκη για συμπόρευση με τα υπόλοιπα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας, που βγαίνουν ξανά στους δρόμους τις επόμενες μέρες αγωνιζόμενα για τα δικαιώματά τους, ώστε μαζικά να διεκδικήσουμε αυτά που η κυβερνητική πολιτική και η ΕΕ μάς παίρνουν πίσω. Στα πλαίσια αυτά είναι σημαντική η συμμετοχή στη μαθητική πορεία τη Δευτέρα 3/11 και στην Πανελλαδική απεργία την Τετάρτη 6/11 με αντίστοιχη απόφαση του συλλόγου.

Για όλους αυτούς τους λόγους καλούμε σε διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης του συλλόγου. Απέναντι σε αυτούς που προσπαθούν να ανατρέψουν κεκτημένα που συλλογικά και μαζικά υπερασπιζόμαστε, που μας εκβιάζουν και μας καταστέλλουν με το χειρότερο τρόπο, καθώς και απέναντι στις κυβερνητικές παρατάξεις, το μόνο στήριγμά τους μέσα στις σχολές, εμείς επιμένουμε και αγωνιζόμαστε.

Όλοι-ες στη γενική συνέλευση την Τρίτη στις 12:30 στο αμφιθέατρο 1,2

                            Ανεξάρτητη Αριστερή Παρέμβαση-ε.α.α.κ.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 21/10

Για άλλη μια χρονια ξεκινάμε με τις εξελίξεις να τρέχουν χωρίς να μας περιμένουν. Ο μόνος τρόπος για να συζητήσουμε τα προβλήματα τα οποία προκύπτουν στην εκπαίδευση και την κοινωνία ευρύτερα  και μας επηρεάζουν είναι οι συλλογικές διαδικασίες όπως η Γενική Συνέλευση. Η γενική συνέλευση αποτελεί το ανώτερο όργανο του φοιτητικού συλλόγου. Κάθε φοιτητής μπορεί να συμμετέχει σε αυτή, να εκθέτει απόψεις και προβληματισμούς, να καταθέτει ψηφίσματα και προτάσεις και εν τέλει  να υλοποιεί τις αποφάσεις της.  Είναι η μόνη δημοκρατική διαδικασία, πραγματικά συλλογική και όχι ατομική που μπορεί να επιβάλλει με τη μαζικότητα της τις διεκδικήσεις μας (με πιο πρόσφατο παράδειγμα  την επιβολή της διεξαγωγής διπλής εξεταστικής μέσω της απόφασης της συνέλευσης παρά την αντίθετη άποψη των καθηγητών της σχολής).

        Γνωστό είναι επίσης ποίοι προωθούν και ποίοι εμποδίζουν τις συλλογικές διαδικασίες.Για τη ΔΑΠ,παράταξη της κυβέρνησης και εκφραστές των συμφερόντων του κεφαλαίου στα πανεπιστήμια, είναι πάγια τακτική το σαμποτάρισμα κάθε προσπάθειας οργάνωσης του συλλόγου μας. Η αυτοδυναμία της άλλωστε τη βοηθάει σε αυτή τη προσπάθεια. Ετσι,τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, με την αυτοδυναμία ΔΑΠ και το σύλλογό μας να έχει συνεδριάσει ελάχιστες φορές έχουμε παρατηρήσει έξαρση της καθηγητικής αυθαιρεσίας(όλο και πιο δύσκολα θέματα στις εξετάσεις, μαζικά κοψίματα, υποχρεωτικά θέματα και προόδοι σε όλο και πιο πολλά μαθήματα), προσπάθεια για κόψιμο συγγραμάτων και φέτος τα δωρεάν σχεδιαστικά υλικά δεν έχουν δωθεί ακόμα στο 1^ο έτος. Διαχρονικός σκοπός της στο εσωτερικό των πανεπιστημίων είναι η απονέκρωση των φοιτητικών συλλόγων καθώς και η επιβολή της αδράνειας και της πλήρης αποπολιτικοποίησης του φοιτητικού σώματος. Έτσι φυσικά θα είναι πολύ πιο εύκολη και «αναίμακτη» η εμπέδωση ενός νέου κλίματος στα πανεπιστήμια. Ένα πανεπιστήμιο πλήρως εναρμονισμένο με τις ανάγκες της αγοράς, που θα λειτουργεί με γνώμονα το κέρδος, με φοιτητές πλήρως υποταγμένους χωρίς καμία αγωνιστική διάθεση.  Όσες προσπάθειες έγιναν φέτος για κάλεσμα σε ΓΣ από τις αριστερές δυνάμεις μέσω διοικητικών συμβουλίων βρήκαν τη ΔΑΠ αντίθετη. Μόνο μετά τη συλλογή υπογραφών η ΔΑΠ κατέβασε δικό της Διοικητικό Συμβούλιο για να καπιλευτεί τη προδιάθεση αυτή των φοιτητών της σχολής μας και επειδή ακριβώς πιέστηκε από την επιθυμία αυτού του μεγάλου κομματιού . Εξάλλου η προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής που επιδιώκει και η ατομικίστικη λογική έρχεται σε αντίθεση με την έκθεση της σε μαζικό αμφιθέατρο.

Θεωρούμε ότι η διεξαγωγή ΓΣ αυτή τη στιγμή είναι κάτι παραπάνω απο αναγκαίο κυρίως για τους εξής λόγους:

·         Οι διαγραφές των φοιτητών, μέτρο αυταρχικό και κατασταλτικό που κανέναν άλλο στόχο δεν εξυπηρετεί πέρα από το να προσθέσει περισσότερα βάρη στις πλάτες των φοιτητών, και να πετάξει έξω από το πανεπιστήμιο το κομμάτι των φοιτητών που πλήττεται οικονομικά.

·         Οι οργανισμοί που τα ιδρύματα πιέζονται να διευθετήσουν από το υπουργείο και έρχονται να εξυπηρετήσουν πλήρως τις ανάγκες τις αγοράς και να καθιερώσουν την πλήρη εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου τόσο στο κομμάτι της ερευνητικής διαδικασίας όσο και στους ρυθμούς σπουδών και τους όρους φοίτησης.

·         Τα κομμένα υλικά σχεδίου στο 1^ο εξάμηνο που δε θεωρούμε ότι είναι ούτε τεχνικό θέμα που όπως μας λένε οι διοικήσεις και η ΔΑΠ θα λυθεί, ούτε μεμονωμένο αλλά εντάσσεται στην γενική κατεύθυνση της υποχρηματοδότησης των φοιτητικών παροχών όπως είναι και η σίτιση-στέγαση.

·         Το ρεσιτάλ αυταρχισμού σε ΑΠΘ και ΕΚΠΑ  όπου Ματ και εισαγγελείς καταπάτησαν το άσυλο για να καταστείλουν την αποφασιμένη από τους φοιτητικούς συλλόγους κατάληψη της πρυτανείας στη μία περίπτωση και τη παρεμπώδιση της συμμετοχής των φοιτητών στη διαδικασία της συγκλήτου στην άλλη.

Για όλους αυτούς τους λόγους καλούμε σε διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης του συλλόγου. Καταγγέλουμε τη στάση της ΔΑΠ και απαιτούμε την αναγνώριση των υπογραφών των μελών του φοιτητικού συλλόγου. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να θεωρούν το σύλλογο τσιφλίκι τους και να αδιαφορούν προκλητικά για τις επιθυμίες μας.

Όλοι-ες στη γενική συνέλευση την Τρίτη στις 12:30 στο αμφιθέατρο 1,2

ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΒΑΣΕΙ… ΣΧΕΔΙΟΥ!

Από τι στιγμή που άνοιξε η σχολή έρχονται ξανά στην επιφάνεια τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ενώ λοιπόν γίνεται ακατάπαυστα από το Υπουργείο-ΜΜΕ-ΔΑΠ η κουβέντα για το πόσο πρόβλημα δημιουργούν οι αιώνιοι-τεμπέληδες φοιτητές, οι αργόσχολοι-διορισμένοι εργαζόμενοι και η «κακή» αριστερά μέσα στα πανεπιστήμια και πως τελικά καταλήγουν να υποβαθμίζουν  αυτό, γίνεται γνωστό από τη σχολή πως τα υλικά του τεχνικού σχεδίου δε θα δοθούν! Επειδή όμως τα υλικά του τεχνικού σχεδίου, δε τα έκλεψαν από την αποθήκη του ΕΜΠ ούτε οι «αιώνιοι» αλλά μάλλον ούτε και οι εργαζόμενοι, κρίνουμε αναγκαίο να δούμε λίγο βαθύτερα το πυρήνα του προβλήματος.

Ήδη από το 2010 και την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ, έχει οξυνθεί μια κατάσταση που φέρει τη χρηματοδότηση για την παιδεία να μειώνεται χρόνο με το χρόνο. Μάλιστα το ποσό που δόθηκε για το 2014 άγγιζε μόνο το 2,7% σημειώνοντας ιστορικό χαμηλό! Οι συνέπειες αυτού, δε θα μπορούσαν να μη πλήξουν και το ΕΜΠ άρα και τη σχολή μας. Το πρόβλημα που προκύπτει φέτος με τα σχεδιαστικά είναι άλλος ένας συντελεστής που προστίθεται στο άθροισμα που ονομάζεται «ολοένα μεγαλύτερη περικοπή φοιτητικών παροχών». Τα βοηθητικά «κίτρινα» συγγράμματα του Θωμαϊδείου δε δίνονται πλέον σε ένα σωρό μαθήματα, η έλλειψη διδακτικού και διοικητικού προσωπικού γίνεται αισθητή τόσο στη γραμματεία αλλά όσο και κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας ( εξεταστική χωρίς επιτηρητές, συγχώνευση τμημάτων στο μάθημα της Γεωμετρίας), τα κριτήρια για τη παροχή δωματίου στις εστίες αυξάνονται, εκπαιδευτικές εκδρομές καταργούνται εξαιτίας της μειωμένης χρηματοδότησης τους!

Επειδή πιστεύουμε ότι είναι ζήτημα βούλησης το αν θα δοθούν τα υλικά σχεδίου και όχι «αναγκαίο κακό» το ζητούμενο είναι να αναγνωρίσουμε την κατάσταση και να αναλάβουμε δράση. Από τη μια η συνδιαλλαγή και τα κομπρεμί που θα επιχειρήσει η ΔΑΠ δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα, αλλά από την άλλη η πρόταση της σχολής για ανταλλαγή σχεδιαστικών μεταξύ των φοιτητών είναι τουλάχιστον εξωφρενική καθώς επιχειρεί να δώσει λύση με «χριστιανικό-φιλανθρωπικό» τρόπο «ξεχνώντας» ότι τα υλικά του σχεδίου είναι χρήσιμα και για τα επόμενα εξάμηνα, σε ένα πρόβλημα πολιτικής φύσης. Τα συμπεράσματα, λοιπόν, που βγαίνουν από αυτήν τη διαδικασία είναι κατά τη γνώμη μας δύο. Πρώτον,  ότι για να πετύχουμε αυτά που θέλουμε, δεν αρκεί να διατυπώνουμε ένα αίτημα αλλά να κινητοποιούμαστε όλοι εμείς που πληττόμαστε με συλλογικό τρόπο και να μην μπαίνουμε σε μια διαδικασία απλά να μπαλώσουμε ατομικά την κατάσταση (βλέπε ΔΑΠ-Κοσμητεία να ανταλλάξουμε τα υλικά σχεδίου χωρίς να διεκδικήσουμε τίποτα). Το δεύτερο και πιο σημαντικό είναι ότι, μάλλον, μια λογική που λέει ότι η συνδιαλλαγή με την αντίπαλη πλευρά μπορεί να επιφέρει καρπούς είναι λαθεμένη. Δεν μπορούμε να βασιστούμε στην καλή θέληση κανενός για να μας βοηθήσει, ούτε, μάλλον, μπορούμε να θεωρούμε ότι μόνο με τα κατάλληλα επιχειρήματα θα πείσουμε την άλλη πλευρά για την ορθότητα των αιτημάτων μας. Όταν ο οποιοσδήποτε πάει να μας δυσκολέψει την ήδη δύσκολη καθημερινότητα μας θα πρέπει να μας βρίσκει απέναντι του, έτοιμους να έρθουμε σε ρήξη με κάθε προσπάθεια συμπίεσης μας γιατί τελικά, μόνο έτσι θα γίνει κατανοητό από μεριάς μας ότι δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω από τα αιτήματα μας και ότι θα τα διεκδικήσουμε μέχρι τέλους.
               
Σε τελική ανάλυση, μια σειρά γεγονότων(όριο δήλωσης μαθημάτων, χαριστική εξεταστική, συγγράμματα…) μας δείχνει ότι έτσι μπορούμε να κερδίζουμε, συλλογικά και με διάθεση ρήξης με όποιον πλήττει τα συμφέροντα μας. Με αυτό τον τρόπο θα πρέπει να συνεχίσουμε…

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ! ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ!

 Την Πέμπτη 17/7 πραγματοποιήθηκε στη σχολή μας Συνέλευση Τμήματος, η οποία αποφάσισε να χαθεί η εαρινή εξεταστική και να πραγματοποιηθεί μία επαναληπτική εξεταστική το Σεπτέμβρη διάρκειας 6 εβδομάδων. Τα επιχειρήματα που ακούστηκαν ήταν πάρα πολλά, αλλά δεν έχουν σε καμία περίπτωση στοιχειώδη λογική. Αρχικά ακούστηκε ότι είναι καλύτερο με ακαδημαϊκά κριτήρια και ας μην είναι και ακριβώς σύμφωνο με το νόμο, από καθηγητή που έλεγε πως αν χαθεί άλλη μια μέρα μάθημα χάνεται το εξάμηνο γιατί ο ίδιος νόμος λέει αυστηρά 13 βδομάδες μαθημάτων!!! Ακούστηκε επίσης πως γίνεται για το καλό των φοιτητών, όταν μέσα στην αίθουσα βρισκόντουσαν 40 φοιτητές για να πιέσουν να μη χαθεί η εξεταστική, και το ΔΣ του συλλόγου κατέθεσε ομόφωνα πρόταση για διεξαγωγή εαρινής-επαναληπτικής εξεταστικής (3+4 εβδομάδες) το Σεπτέμβρη!!! Ακόμα κάποιοι υποστήριξαν ότι δεν μπορούμε να βάλουμε τόση δουλειά στη γραμματεία σε τόσο λίγο χρόνο, όταν πριν 2 εβδομάδες έλεγαν ότι το διοικητικό προσωπικό έιναι υπεραρκετό, και αν ανοίξει η σχολή όλα θα γίνουν τέλεια!!! Και τέλος κάποιοι δεν κρύφτηκαν πίσω από αστείες δικαιολογίες και είπαν τον πραγματικό λόγο που θέλουν να μας κόψουν μία εξεταστική: «για να πάρουν ένα μάθημα όσοι νομίζουν πως θα κλείνει η σχολή και δεν θα υπάρχουν συνέπειες» και «δεν θέλω μέσα σε 1 μήνα να βάλω 2 φορές θέματα». Πολύ απλά και καθαρά δηλαδή: εκδίκηση προς τους φοιτητές και εκφοβισμός πως όποτε σπάει η ομαλότητα θα μας τιμωρούνε και δεν θα κάνουν καμία θυσία για να μας διευκολύνουν (όπου «θυσία» είναι τα μπάνια και οι διακοπές τους).

Εδώ όμως αντιστοιχούν και συγκεκριμένες ευθύνες και σε μία ‘’υπεύθυνη’’ και ‘’φερέγγυα’’ δύναμη τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, που τόσο νοιάζεται για το καλό και το συμφέρον του φοιτητή, που το μόνο που έκανε ήταν απλά να καταθέσει μια πρόταση στη γραμματεία και στο ΔΣ του φοιτητικού συλλόγου (η οποία ομόφωνα στηρίχθηκε), χωρίς να έχει τη διάθεση να την υπερασπιστεί έμπρακτα. Η τοποθέτηση της στη συνεδρίαση του ΔΣ σήμερα 18/7 για τον ορισμό γενικής συνέλευσης για το ζήτημα της εξεταστικής ήταν ότι «τώρα ψηφίστηκε και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι» και «η συνέλευση δεν έχει νόημα, ας αποφασίσει το ΔΣ και να το καταθέσουμε στον Γκόλια». Ακριβώς δηλαδή ότι κάναμε και πριν το τελευταίο τμήμα και είδαμε τι έγινε!!!! Απλά για τα μάτια του κόσμου, να πούμε ότι προσπαθήσαμε!!!

Όμως η ίδια η πραγματικότητα διαψεύδει την τοποθέτηση των συναδέλφων της ΔΑΠ: πριν μία εβδομάδα στη σχολή των Ηλεκτρολόγων οι καθηγητές αποφάσισαν να χαθεί η εαρινή εξεταστική, ακριβώς όπως σε εμάς. Τι ακολούθησε??? Μαζική ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ των φοιτητών και παράσταση διαμαρτυρίας στο επόμενο τμήμα καθηγητών που ακύρωσε την προηγούμενη απόφαση και τελικά θα κάνουν και την εαρινή τους εξεταστική!!!

Οι καθηγητές έδειξαν ξεκάθαρα τις προθέσεις τους. Τώρα εμείς καλούμαστε να απαντήσουμε:

Θα παραμείνουμε αδρανείς και θα επιτρέψουμε να παίζουν με τις ζωές και τις σπουδές μας, ή ενωτικά και αποφασιστικά θα διεκδικήσουμε αυτά που μας αντιστοιχούν???

Θα ανεχτούμε κάποιοι να μας κόβουν δικαιώματα «για το καλό μας»??? θα αφήσουμε κάποιους βολεμένους που πληρώνονται για να βγάλουν θέματα εξετάσεων να μας λένε «βαριέμαι»??? θα σκύψουμε το κεφάλι και θα διαβάσουμε από τώρα ή θα φέρουμε τα πάνω κάτω για να υπερασπιστούμε το συμφέρον μας???

Κόντρα, λοιπόν, στην αυταρχική και αυθαίρετη απόφαση των καθηγητών για χάσιμο της εαρινής εξεταστικής, αλλά και στην προσπάθεια της ΔΑΠ να μείνει ο σύλλογος και οι φοιτητές αδρανείς, καλούμε σε Γενική Συνέλευση τη Δευτέρα 21/7, ώστε την Τρίτη 22/7 στο τμήμα καθηγητών που έχει οριστεί να κερδίσουμε την εξεταστική που δικαιούμαστε, αλλά και να συζητήσουμε οποιοδήποτε άλλο θέμα προκύπτει.

Να σβήσουμε τα σύνορα, να νικήσουμε το φόβο… Να μη γίνει ο κόσμος φυλακή!

Η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα για τη δική της επιβίωση σε  συνθήκες οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης ακόμα πιο έντονα φαίνεται να προσπαθεί να διαιρέσει τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας διαδίδοντας σε αυτά ότι η αιτία της κρίσης είναι συγκεκριμένα κομμάτια αυτής και όχι το μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο η ίδια υπερασπίζεται. Τα κομμάτια αυτά μπορεί είναι συγκεκριμένοι κλάδοι, όπως οι «τεμπέληδες» δημόσιοι υπάλληλοι ή ολόκληρες κοινωνικές ομάδες όπως οι μετανάστες, οι γκέι κλπ. Οι μετανάστες και οι μετανάστριες είναι διαχρονικά το πιο καταπιεσμένο κομμάτι της κοινωνίας και αποτελούν εύκολο στόχο για εθνικιστικές και ξενοφοβικές συμπεριφορές. Επιπλέον αναγκάζονται να δουλεύουν ανασφάλιστοι, αμειβόμενοι λιγότερο από τους ντόπιους, σε καθεστώς ανασφάλειας και παρόλο που η εργασία τους είναι πολύ κερδοφόρα για τους εργοδότες, οι ίδιοι να τους υπερεκμεταλλεύονται και κακομεταχειρίζονται(βλ. Μανωλάδα).

Βέβαια ο ρατσισμός δεν αποτελεί εγχώριο ζήτημα. Η Ευρώπη, θωρακίζεται με τον πιο ακραίο και μερικές φορές θανάσιμο τρόπο απέναντι στους μετανάστες (βλέπε FRONTEX για την «ασφάλεια» των συνόρων από πρόσφυγες και μετανάστες) και δημιουργεί τον τρόμο της «εισβολής» των ξένων που ευθύνονται για την ανεργία και αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια...Η χώρα μας δεν αποτελεί εξαίρεση. Η κυβέρνηση προβάλλει το αντιφασιστικό της προσωπείο μετά τις συλλήψεις των κεφαλιών της χρυσής αυγής, ενώ την ίδια στιγμή το κράτος και οι θεσμοί καλλιεργούν το ρατσισμό και τις διακρίσεις με τη δολοφονία των μεταναστών στο Φαρμακονήσι, με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, τα ρατσιστικά παραληρήματα των εκπροσώπων της κυβέρνησης κατά των μεταναστών και τη σκληρή νομοθεσία απέναντι τους.

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο ρατσισμός στην Ελλάδα δεν ήταν εκδήλωση αυθόρμητων τάσεων της ελληνικής κοινωνίας, που μέσα στην κρίση απλώς παροξύνθηκαν. Αλλά μια ιδεολογία συμβατή με το ίδιο το σύστημα για τη δικαιολόγηση της εκμετάλλευσης συγκεκριμένων ομάδων και ένα σύνολο πρακτικών που επέτρεψε η δυσχερής κοινωνική θέση των μεταναστών πρακτικών που απογείωσαν την εκμετάλλευση, νομιμοποίησαν την κρατική ανομία και υποβαθμίζουν καθημερινά πια την ίδια τη ζωή, όπως συμβαίνει με την επ' αόριστον κράτηση στα ανά την Ελλάδα στρατόπεδα - κολαστήρια. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως ο ρατσισμός και η ξενοφοβία αποτελούν θεμέλιους λίθους της φασιστικής ιδεολογίας. Με τη Χρυσή Αυγή να εδραιώνεται στην κοινωνία, να τη μπολιάζει με το ρατσιστικό της μίσος, να οπλίζει τα σύγχρονα τάγματα εφόδου, να επιτίθεται σε μετανάστες και αντιφασίστες και να σκοτώνει ο κίνδυνος που γεννά ο ρατσισμός δεν είναι μόνο ιδεολογικός, εκτείνεται πέρα από τη δημιουργία μιας μισαλλόδοξης και ξενοφοβικής κοινωνίας και μόνο, έχει να κάνει με την επιβίωση των πιο εξαθλιωμένων κομματιών της κοινωνίας.

Καταπίεση όμως δεν βιώνουν μόνοι οι μετανάστες. Μορφές καταπίεσης εκδηλώνονται σε κάθε άνθρωπο που σκέφτεται και λειτουργεί διαφορετικά από τα κυρίαρχα πρότυπα. Διακρίσεις γίνονται στη βάση του φύλου, των θρησκευτικών πεποιθήσεων, των προσωπικών ή ερωτικών επιλογών κλπ. Όποιος και όποια δεν ταιριάζει στα στερεότυπα χλευάζεται, υποβιβάζεται και καταλήγει να γίνεται προϊόν εκμετάλλευσης από τους «φυσιολογικούς».

Το αντιρατσιστικό φεστιβάλ αποτελεί μια πρωτοβουλία που έχει ως σκοπό την αναχαίτιση του ρατσιστικού μίσους που αναπαράγεται από τα παραπάνω ιδεολογήματα και την εδραίωση σχέσεων αλληλεγγύης ανάμεσα στα κομμάτια της κοινωνίας που αγωνίζονται σε αυτή την κατεύθυνση. Παρά τη γενικότερη ρητορεία για ανθρωπισμό και ισότητα όλων των ανθρώπων κανένας εκπρόσωπος της κυρίαρχης ιδεολογίας δεν παλεύει για την επίλυση του προβλήματος στην ουσία του, ίσα ίσα, όπως φαίνεται από τα παραπάνω αυτοί είναι οι ίδιοι που συντηρούν την κατάσταση. Οι μετανάστες είναι τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και οι ίδιοι που τους εξωθούν στο δύσκολο δρόμο της περιπλάνησης τους αντιμετωπίζουν σαν κομμάτι κρέας χωρίς δικαιώματα, σαν ένα πρόβλημα που χρειάζεται να παταχθεί με τον πιο σκληρό τρόπο πολλές φορές. Μαζί με όλα τα καταπιεζόμενα κομμάτια της κοινωνίας θα πρέπει να παλέψουμε για ένα κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς καταπίεση, χωρίς κατηγοριοποιήσεις. Για ένα κόσμο που θα μας χωράει όλους και όλες γιατί όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά και όλοι είμαστε ίσοι.

Καλούμε σε συμμετοχή στο 18^ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ στην Πανεπιστημιούπολη των Ιλισίων 4-5-6 Ιουλίου

Η κυβέρνηση κλείνει το Πολυτεχνείο

Ίσως ο παραπάνω τίτλος να φαίνεται αντιφατικός, αλλά κατά την άποψή μας περιγράφει επακριβώς το ποιός επέλεξε να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση. Το Δεκέμβρη που μας πέρασε οι διοικητικοί υπάλληλοι επέστρεψαν στις δουλειές τους επειδή πείστηκαν από τις δεσμεύσεις του υπουργείου, ότι δηλαδή θα άλλαζε το καθεστώς διαθεσιμότητας. Μετά τον κυβερνητικό μετασχηματισμό ο νέος υπουργός δηλώνει ότι δεν έχει γίνει ουδεμία διαδικασία υπουργικής αξιολόγησης για τις θέσεις αυτές, ξεπερνώντας έτσι κάθε όριο θράσους και γκρεμίζοντας ταυτόχρονα τα ιδεολογήματα περί αξιοκρατίας. Στην ουσία ο νέος υπουργός επιβεβαίωσε ότι οι απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων δεν είναι μια διαδικασία «εξυγίανσης» των ελληνικών πανεπιστημίων αλλά άλλη μια εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής των τελευταίων χρόνων, κατά την οποία απολύονται στο βωμό της κρίσης χιλιάδες εργαζόμενοι με σκοπό να χρηματοδοτούνται εν μία νυκτί τράπεζες και επιχειρήσεις-κολοσσοί (π.χ. συνδέοντάς το μ’ ένα άλλο καυτό ζήτημα της επικαιρότητας το ελληνικό δημόσιο θα δώσει/χαρίσει στον Μελισσανίδη 20 εκ. ευρώ για να χτίσει το γήπεδο της ΑΕΚ). Εκτός αυτού, αν θέλουμε να μιλήσουμε για «αξιοκρατία» και «σωστή αξιολόγηση», ασχέτως από το τι λένε η κυβέρνηση, η τρόικα και τα ΜΜΕ περί μη παραγωγικών και υπεράριθμων υπαλλήλων, να υπενθυμίσουμε ότι εδώ και ένα χρόνο έχει υπάρξει εσωτερική αξιολόγηση του ιδρύματος και κατέληξε στο ότι χρειάζονται και παραπάνω υπάλληλοι αν θέλουμε να λειτουργούμε κανονικά!

Καμία επομένως κάλυψη δεν υπάρχει για αυτές τις απολύσεις, όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν με αστήριχτες γενικεύσεις και τόνους λάσπης (τεμπέληδες, ρουσφετολόγοι, συντεχνίες κτλ). Τα πιθανά σενάρια εξέλιξης είναι τα εξής: είτε εργαζόμενοι με νέα ατομική ευέλικτη σύμβαση εργασίας και χαμηλότερο μισθό θα καλύψουν το κενό που θα αφήσουν οι απολύσεις είτε ιδιώτες θα αναλάβουν την παροχή των υπηρεσιών όπως γίνεται με τα κυλικεία και πολύ σύντομα με τη φύλαξη, είτε και τα δύο σε συνδυασμό. Η αιτία βέβαια είναι μία, είναι η ανάγκη υποτίμησης της αξίας της εργασίας και η παραίτηση του δημοσίου από οποιαδήποτε υποχρέωσή του. Αυτό καταδεικνύει γιατί σε πρώτη φάση ο αγώνας τους μας αφορά ως μελλοντικούς εργαζόμενους και ως τη γενιά που πλήρως θα βιώσει την εργασιακό μεσαίωνα στον οποίο μας γυρνάνε.

Βλέπουμε όμως ένα και έναν ακόμα κοινό στόχο με τους εργαζόμενους. Ο στόχος αυτός έχει όνομα: Πρότυποι Οργανισμοί. Εάν και εφόσον καταφέρουν να περάσουν οι οργανισμοί στα ιδρύματα θα μιλάμε για ένα τελείως νέο πανεπιστήμιο...Σε ποια κατεύθυνση όμως; Αναφέρουμε ενδεικτικά τα βασικά σημεία του πρότυπου οργανισμού: διαγραφές φοιτητών σε ν+2 χρόνια, δημιουργία πιστωτικών μονάδων, διάσπαση πτυχίου σε 3+2, δυνατότητα κάθε σχολής να δίνει περισσότερα από ένα πτυχία με διαφορετικά προγράμματα σπουδών, τα δίδακτρα αφήνονται στην ευχέρεια του συμβουλίου ιδρύματος, ενός οργάνου αποκομμένου από την κοινότητα και με υπερεξουσίες, περικοπή δωρεάν συγγραμμάτων. Μιλάμε επομένως για ένα πανεπιστήμιο συρρικνωμένο (ήδη αναμένουμε τις επόμενες συγχωνεύσεις με το σχέδιο Αθηνά 2), λιγότερο δημόσιο, πολύ λιγότερο δωρεάν και ελάχιστα δημοκρατικό, για ένα πανεπιστήμιο που θα λειτουργεί με λογικές εργολαβίας και ανταποδοτικών κριτηρίων. Αυτό δεν θα συμβεί στο μακρινό μέλλον, ήδη στα mail όλων μας βρίσκεται το προσχέδιο του οργανισμού σταλμένο από την πρυτανεία και ακόμα χειρότερα το υπουργείο υπόσχεται προσλήψεις μόνο εάν περάσει ο οργανισμός. Προκύπτει επομένως η αναγκαιότητα να αντιταχθούμε στους οργανισμούς και να συντονίσουμε τον αγώνα μας μαζί με τους εργαζόμενους και προς αυτή την κατεύθυνση.

Μας ενδιαφέρει όμως και να νικήσει αυτός ο αγώνας! Κι αυτό φάνηκε ότι δεν μπορεί να συμβεί με τους διαθέσιμους στις δουλειές τους και με το ίδρυμα σε κατάσταση ομαλότητας! Ο αγώνας διαρκείας που είχαν πραγματοποιήσει οι διοικητικοί, ανάγκασε για πρώτη φορά μνημονιακή κυβέρνηση να «τραινάρει»  τα σχέδια της για απολύσεις στο δημόσιο και την υποχρέωσε σε αναδίπλωση, γεγονός πρωτοφανές! Οι υποσχέσεις όμως που έδωσε το υπουργείο, ότι κανείς εργαζόμενος δε θα απολυθεί, αποδεικνύεται ότι ήταν ντρίπλα της κυβέρνησης απλά και μόνο για να κερδίσει χρόνο. Δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι το ίδιο θα γίνει αν οι εργαζόμενοι αναδιπλωθούν κι αυτή τη φορά! Κι εμείς ως φοιτητές δεν πρέπει να υποκύψουμε πάλι σε εκβιαστικά διλήμματα περί χαμένων εξαμήνων και εξεταστικών. Κανένα εξάμηνο δεν θα χαθεί και όσο για την εξεταστική είναι στο χέρι μας να διεκδικήσουμε και θα το κάνουμε να γίνει διπλή το Σεπτέμβρη.

Καλούμε εκ νέου σε διαδικασία συνέλευσης όχι επειδή έχουμε φετίχ αλλά γιατί τώρα είναι ώρα ο φοιτητής να πάρει θέση! Το κλίμα απάθειας, ατομικισμού, η πολιτική αδράνεια του συλλόγου που έχει ως αποτέλεσμα να μην συζητάμε ποτέ όλοι μαζί στο αμφιθέατρο δεν μπορεί παρά να ανοίγει δρόμο στα κυβερνητικά σχέδια και να μας αφήνει ως μόνη επιλογή να παλεύουμε ο καθένας μόνος του. Κάποιοι έχουν συμφέρον αυτό να γίνεται, γι ’αυτό και η παράταξη της ΔΑΠ συντηρεί και τροφοδοτεί το κλίμα αυτό και δεν έχει τοποθετηθεί ανοικτά στα καίρια αυτά ζητήματα που μας αφορούν όλους, ούτε επιλέγει να εκθέσει τις απόψεις της σε μαζικό αμφιθέατρο. Εμείς ως Ανεξάρτητη Αριστερή Παρέμβαση ξεκάθαρα δηλώνουμε ότι θέλουμε πρωτίστως να συζητηθούν τα ζητήματα των απολύσεων, του οργανισμού και των εξεταστικών με μαζικούς όρους από όλους τους φοιτητές. Όλο το σκεπτικό που αναπτύχθηκε πιο πάνω μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μπορούμε και έχουμε ευθύνη να βγούμε δυναμικά στο προσκήνιο και να καθορίσουμε τις εξελίξεις. Με μαχητικό τρόπο, ενάντια στις απολύσεις, στους οργανισμούς για έναν κοινό αγώνα εργαζομένων, φοιτητών που δεν θα υποκύπτει στους εκβιασμούς και τις αυταπάτες!

Όλοι στη συνέλευση την Τρίτη 1/7 στις 12:30 στο αμφ 1,2!