Κάλεσμα την Ανεξάρτητης Αριστερής Παρέμβασης στο Τμήμα Καθηγητών 24/1 στις 14.30 για το ζήτημα των μεταγραφών.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ…

  Για ακόμα μία φορά η κατάσταση που επικρατεί στην σχολή σε σχέση με τις μεταγραφές είναι απαράδεκτη. Ενώ εδώ και δύο μήνες έχουν εγκριθεί αυτές από το υπουργείο Παιδείας και το μόνο που μένει είναι να εγκριθούν και από την σχολή για να ενταχθούν κανονικά στη σχολή οι συμφοιτητές μας, η διοίκηση της σχολής φτάνει να πάρει την τελική απόφαση μία μέρα μετά την έναρξη της εξεταστικής! Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι μία μεγάλη μερίδα φοιτητών δεν έχει πάρει ακόμα κωδικούς, βιβλία και πάσο (για να μην μιλήσουμε για εστίες και άλλες παροχές) και επομένως διακυβεύεται το αν θα χάσουν το εξάμηνο, αφού τυπικά δεν μπορούν να δώσουν μαθήματα.  Σε αυτό το πλαίσιο έγινε και παράσταση διαμαρτυρίας στο γραφείο του κοσμήτορα όπου η τοποθέτηση που πήραμε ήταν τουλάχιστον χυδαία. Ο Κουτσογιάννης, ενώ δήλωσε ξεκάθαρα ότι είναι εναντίον των μεταγραφών, θα τις δεχτεί τελικά, γιατί θέλει να αποφύγει τις πιθανές αντιδράσεις του Φοιτητικού Συλλόγου.
   Με βάση αυτή την πρόθεση, ο Κουτσογιάννης έχει βάλει μία σειρά εμποδίων στην ένταξη των συμφοιτητών μας στην σχολή. Αρχικά, διάλεξε να συζητηθεί στην συνέλευση καθηγητών που έγινε με κεντρικό ζήτημα την αλλαγή του προγράμματος σπουδών, ως δευτερεύον ζήτημα(!). Με την παρέμβαση του ο σύλλογος, υπερασπιζόμενος τις συλλογικές του αποφάσεις, απέτρεψε την ψήφιση του Νέου Προγράμματος Σπουδών. Σε αυτό η διοίκηση απάντησε εκδικητικά και εκβιαστικά με την αναστολή της κουβέντας για τα ζητήματα μεταγραφών, ενώ με συνοπτικές διαδικασίες ψήφισε ηλεκτρονικά το Ν.Π.Σ. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν πως η καθυστέρηση της έκδοσης των κωδικών, είναι εσκεμμένη και απόδειξη αυτού είναι ότι κάθε χρόνο “ανακύπτουν” τέτοιου είδους προβλήματα. Ακόμα και μετά την παράσταση διαμαρτυρίας, ο Κουτσογιάννης αρνήθηκε να καλέσει έκτακτη συνεδρίαση της Γ.Σ.Τ καθώς και να δεσμευτεί ρητά ότι δεν θα χάσουν την εξεταστική αυτοί οι φοιτητές.
   Μπορούμε όμως πολύ εύκολα να κατανοήσουμε την στάση της κοσμητείας απέναντι στους μετεγγραφέντες αφού αυτοί αντιμετωπίζονται ως επιπλέον κόστος από το ίδρυμα. Κόστος που κανείς δεν προνοεί να καλύψει και σε καμία περίπτωση ο κοσμήτορας και συνολικά η πρυτανεία που εδώ και χρόνια ψηφίζει τους όλο και πιο μειωμένους προϋπολογισμούς.  Γι΄αυτό το λόγο δεν μας λένε τίποτα τα κροκοδείλια δάκρυα και οι δηλώσεις στην Καθημερινή των καθηγητών του ΕΜΠ που “διαμαρτύρονται” για την υποβάθμιση του ιδρύματος. Άλλωστε ξέρουμε ότι η χρηματοδότηση των λειτουργειών (πχ. Ερευνητικά προγράμματα) που αφορούν τα συμφέροντα των ιδίων και των επιχειρηματικών ομίλων που παρεμβαίνουν στο ΕΜΠ,  είναι εξασφαλισμένη από άλλες πηγές.   Αντίθετα, οι παροχές προς τους φοιτητές μειώνονται συνεχώς.
  Αυτή η σκληρή αντιμετώπιση από μεριάς της διοίκησης, διευρύνεται και σε άλλα τμήματα της ακαδημαϊκής κοινότητας, δηλαδή δυστυχώς και σε πολλούς καθηγητές και φοιτητές. Δεν είναι λίγες οι φορές που φοιτητές έχουν αντιμετωπιστεί υποτιμητικά μόνο και μόνο επειδή πέρασαν στη σχολή με μεταγραφή, με πιο ακραίο παράδειγμα την άρνηση καθηγητή να διορθώσει εργασίες φοιτητών γι΄αυτόν ακριβώς το λόγο. Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι πολλές φορές τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν βρίσκουν απέναντι τους την αποδοκιμασία του συνόλου των φοιτητών.          Καλλιεργείται ένας διαχωρισμός μεταξύ φοιτητών στη βάση του περισσότερο ή λιγότερο άξιου να φέρει το πτυχίου του ΕΜΠ.  Διαχωρισμός που είναι στη βάση του λάθος, αφού όλοι μας θα βγούμε στην ίδια αγορά εργασίας, δηλαδή στην ανεργία του 70% και την επισφάλεια, και αυτές οι κανιβαλικές τάσεις που αναπτύσσονται μεταξύ μας εξυπηρετούν την διατήρηση αυτής της κατάστασης.
  Απέναντι σε αυτή την κατάσταση καλούμε κάθε φοιτητή, μετεγγραφέντα ή μη, να παραστεί στο Τμήμα Καθηγητών την Τρίτη 24/1 στις 14.30 διεκδικώντας το αυτονόητο δικαίωμα σε αξιοπρεπείς σπουδές.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ.

    

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΧΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ

Για ακόμη μία φορά η κατάσταση που επικρατεί σχετικά με τους μετεγγραφέντες στη σχολή είναι απαράδεχτη! Ενώ έχει μείνει σχεδόν μόνο μία εβδομάδα πριν την έναρξη της εξεταστικής περιόδου η γραμματεία της σχολής δεν έχει ακόμα εκδώσει κωδικούς για τους φοιτητές οι οποίοι και σύμφωνα με υπουργική απόφαση έχουν εγκριθεί οι μεταγραφές τους. Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι αυτοί οι φοιτητές κινδυνεύουν να χάσουν το εξάμηνο αφού δεν θα υπάρχει δυνατότητα να δώσουν μαθήματα. Και αυτό είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα αφού ούτε βιβλία από τον Εύδοξο μπορούν να πάρουν χωρίς κωδικούς, ούτε σημειώσεις μαθημάτων (βλ. μάθημα Γεωλογίας 1^ου εξαμήνου). Επιπλέον, το όριο δήλωσης μαθημάτων που έχει επιβληθεί για τους εισαχθέντες του 2016 κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα για όλους, πόσο μάλλον για φοιτητές που ενδεχομένως να μην έχουν το δικαίωμα να δώσουν μαθήματα αυτή την εξεταστική, ενώ φοιτούν κανονικά εδώ και ένα εξάμηνο.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΕΚΔΩΘΟΥΝ ΚΩΔΙΚΟΙ

 ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ!

Ωστόσο σύμφωνα με την γραμματεία αυτή η καθυστέρηση θεωρείται δικαιολογημένη αφού όπως λένε οι καθηγητές δεν έχουν βρει την ευκαιρία να συνεδριάσουν γι’αυτό το ζήτημα και δεν έχει παρθεί απόφαση από την συνέλευση των καθηγητών(!). Οι ίδιοι καθηγητές λοιπόν που πολύ εύκολα κάνουν ηλεκτρονικές ψηφοφορίες για να περάσουν αποφάσεις που πλήττουν τους φοιτητές, όπως το όριο δήλωσης και το πρόγραμμα σπουδών, τώρα προς τιμήν των δημοκρατικών διαδικασιών που τόσο πολύ σέβονται, αγνοούν τις ανάγκες τόσων και τόσων φοιτητών της σχολής. Και μάλιστα όλα αυτά κόντρα και σε αποφάσεις νόμων και υπουργικών αποφάσεων εν τέλει. Από ότι φαίνεται λοιπόν καθηγητές και κοσμήτορας μια κάνουν ότι βλέπουν και μία ότι δεν βλέπουν «το γράμμα του Νόμου» που τόσο συχνά ευαγγελίζονται. Διαλέγουν να ακολουθούν τους νόμους για να ψηφίζουν πετσοκομμένους προυπολογισμούς, που συνεπάγονται τη διάλυση της φοιτητικής μέριμνας δηλαδή το μένουν παιδιά χωρίς εστία, να κόβονται συγγράμματα κλπ ή ακόμα και να απολύονται εργαζόμενοι! Αντίθετα όταν πρόκειται για τις μεταγραφές φοιτητών ή για την επί πτυχίω εξεταστική, σηκώνονται θαρρετά και διαμαρτύρονται ενάντια τους χαντακώνοντας τόσους και τόσους συναδέλφους μας.

Γι΄αυτή την κατάσταση είναι υπόλογη η διοίκηση της σχολής λοιπόν και πρέπει να αναλάβει την ευθύνη! Καταδικάζουμε την στάση της κοσμητείας!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 16/1

 ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΗΤΟΡΑ ΣΤΙΣ 11:00.

Πρωτοφανής και απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ στις 7/12 στο Υπουργείο Παιδείας

Ενώ παραδοσιακά το κράτος χρησιμοποιεί μία σειρά από προβοκατόρικες πρακτικές για να επιτεθεί σε φοιτητικές διαδηλώσεις, αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε να έχει, έστω και φαινομενικά, μία αφορμή για να το κάνει. Πρωτοφανής και απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ στις 7/12 στο Υπουργείο Παιδείας που ήρθαν σε σύγκρουση με σειρά φοιτητικών συλλόγων και μαθητών σε κινητοποιήσεις που επιχείρησαν να εισέλθουν στο χώρο του Υπουργείου για να μεταφέρουν τις συλλογικές αποφάσεις και τα αιτήματα τους. Για άλλη μια φορά όταν οι φοιτητικοί σύλλογοι κατάφεραν να μπουν στον χώρο του Υπουργείου μετά την άγρια επίθεση που δέχτηκαν, ο Υπουργός και το γραφείο τύπου είχαν «εξαφανιστεί» από το χώρο και οι υποτιθέμενοι αντιπρόσωποι του υπουργείου αρνιόντουσαν τόσο να ακούσουν τα αιτήματα των συγκεντρωμένων, όσο και να αναλάβουν την ευθύνη της επίθεσης της αστυνομίας στους φοιτητές (ένας εκ των οποίων βρέθηκε στο νοσοκομείο) καθώς δεν ήξεραν, ούτε έδωσαν εντολές για τέτοια επέμβαση. Αυτή η πρακτική προφανώς δεν είναι τυχαία αλλά είναι μια συνέχεια στην προσπάθεια καταστολής όποιου σηκώνει κεφάλι και αντιστέκεται παρά το «αριστερό προφίλ» που σπέυδει επανειλημμένα να διαβεβαιώσει η κυβέρνηση ότι έχει. Το φοιτητικό κίνημα δεν καταστέλλεται! Η τρομοκρατία σπάει στους δρόμους του αγώνα!

Τοποθέτηση για τις αλλαγές στο Πρόγραμμα Σπουδών

Καλωσήρθες … ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ?

Με την έναρξη της νέας χρονιάς το ζήτημα του προγράμματος σπουδών, το οποίο μας είχε απασχολήσει και πριν από δύο χρόνια, έχει ξανανοίξει. Η περιβόητη επιτροπή προπτυχιακών σπουδών έχει ήδη καταθέσει «προς διαβούλευση», μια πρόταση για νέο πρόγραμμα σπουδών, καθιστώντας το ζήτημα άμεσο. 

Αν κοιτάξει κανείς τις «γενικές αρχές» - κριτήρια με τα οποία σχεδιάστηκε το πρόγραμμα σπουδών και την ίδια την πρόταση που έχει κατατεθεί από την ΕΠΣ, βλέπει δύο αρκετά αντικρουόμενα ντοκουμέντα. Από τη μια στις γενικές αρχές γίνεται κουβέντα για «παροχή θεωρητικών, τεχνολογικών γνώσεων και σύνδεση με οικονομικές, ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες» για «κατάλληλη αλληλουχία μαθημάτων και εμπέδωση του γνωστικού περιεχομένου» για δημιουργία «υποδείγματων θεμάτων εξέτασης» καθώς και για «μείωση των μαθημάτων».

Από όλα αυτά στην πληρότητα του στην ίδια την πρόταση ισχυέι σχεδόν μόνο η μείωση των μαθημάτων, καθώς παρουσιάζεται ένα πρόγραμμα που το οποίο του «δούρειου ίππου» της μείωσης:

·        Συμπτήσει μαθήματα – κατεβάζει μαθήματα στα κατώτερα εξάμηνα (π.χ. Μπετό 1 στο 5^ο(!))

·        Δημιουργεί ένα “βασικό” κορμό γνώσεων στα πρώτα εξάμηνα και μια βαθύτερη εξειδίκευση – κατεύθυνση στα επόμενα

·        Προσθέτει ένα υποχρεωτικό θέμα κατευθύνσης (μιρκή διπλωματική)

·        Προσθέτει υποχρεωτική παρακολούθηση εργαστηρίων σε κάθε έτος, καθώς και επιπλέον σεμιναριακά μαθήματα

Η πρόταση αυτή έχει ξαναγίνει στην σχολή πριν δύο χρόνια. Αφού η κοσμητεία δεν κατάφερε την τελευταία φορά να περάσει ένα μάλλον κακό-σχεδιασμένο πρόγραμμα σπουδών, λόγω και των εσωτερικών τριβών μεταξύ των καθηγητών και των τομέων, επιστρέφει με ένα υποτίθεται πιο «δουλεμένο» πρόγραμμα Η κοσμητεία έχει δείξει ήδη την βιασύνη της να περάσει αυτές τις αποφάσεις, με τον ίδιο τρόπο που «βιάστηκε» να περάσει ένα όριο δήλωσης και μια σειρά «μέτρων» που έχουν καταντήσει τη γραμματεία χειρότερα γραφειοκρατικοποιήμενη και από την εφορία.

Κοιτώντας, βέβαια, την κατάσταση ευρύτερα, βλέπουμε ότι το πρόγραμμα σπουδών δεν το φέρενει η κοσμητεία, η ΕΠΣ ή κάποιοι καθηγητές. Δεν είναι τυχαίο, ότι σε μια σειρά σχολών  του ΕΜΠ αλλά και σε όλη την Ελλάδα αυτήν την περίοδο προτείνονται και εγκρίνονται αλλάγες στα προγράμματα σπουδών με ανάλογα κριτήρια. Ακόμη, ευρύτερα, οι κατευθύνσεις που προτάσσουν τόσο ο ελληνικός νόμος Διαμαντοπούλου (4009/2011), όσο και η ευρωπαϊκή συνθήκη Μπολόνια, μπορούν να εξειδικευτούν σε αυτές που περιγράφει η αλλαγή του προγράμματος σπουδών που έρχεται και στη σχολή μας.

Η κατεύθυνση των νόμων και της αναδιάρθρωσης προφανώς συσχετίζεται με της ανάγκες της παραγωγής. Οι τελευταίες βέβαια δεν σημαίνει ότι ταυτίζονται με αυτές των φοιτητών/αποφοίτων, πόσο μάλλον διαρκώς προσπαθούν να παρουσιαστούν ως «δικές μας», ως ωφέλιμες αλλαγές που θα μας συνδέσουν με την αγορά εργασίας, ενώ στην πραγματικότητα, μας μετατρέπουν σε ένα πιο ευέλικτο και φτηνό εργατικό δυναμικό.

Βασική κατεύθυνση, αυτή του καταμερισμού της γνώσης, του σπασίματος της δηλαδή σε «πακέτα» γνώσεων και δεξιοτήτων (με ανάλογη κοστολόηηση σε ECTs) τα οποία ο φοιτητής καλείται να λαμβάνει, με την συμπλήρωση ενός βασικού και μικρού κορμού, πάνω στον οποίο θα χτίζεται μια εξειδίκευση. Στόχος, η παροχή μιας πολύ εξειδικευμένη γνώσης έτσι ώστε ο αυριανός απόφοιτος να μπορεί να εκτελεί μια πολύ συγκεκριμένη εργασία. Με αυτήν την έννοια χάνεται όλο και περισσότερο οποιαδήποτε δυνατότητα συνολική εποπτείας της δουλειάς και του αντικειμένου, ενώ ταυτόχρονα και λόγω αυτού, ο εργαζόμενος, παρότι συνδεδεμένος πλέον με τις ανάγκες τις αγοράς για εξειδικευμένο δυναμικό, δεν έχει κανέναν λόγο για όλο το υπόλοιπο κομμάτι της παραγωγής.

Ακόμη περισσότερο, η λογική της επανακατάρτισης, που είναι φανερή και στο πρόγραμμα σπουδών μας, θεωρεί ότι η διαδικασία των σπουδών «δεν τελειώνει ποτέ» («δια βίου μάθηση» λέει η Ε.Ε.), ότι το πανεπιστήμιο δεν πρέπει να παρέχει το πλήρες περιεχόμενο της γνώσης που απαιτείται στο πτυχίο, αλλά ο απόφοιτος θα πρέπει διαρκώς να επανακαταρτίζεται με 5 μάστερ, 3 διδακτορικά και «διαρκή σεμινάρια», τα οποία συνήθως πληρώνει από την τσέπη του!

Αλλά ακόμη και όσον αφορά τους όρους των τωρινών μας σπουδών στο πανεπιστήμιο, η συζήτηση για το πρόγραμμα σπουδών, μας αφορά. Το πλέον καίριο ζήτημα είναι αυτό της διάσπασης του ενιαίου πτυχίου, το οποίο μπορεί η κοσμητεία/πρυτανεία να διατυμπανίζει ότι «προφυλάσσει», αλλά μέσω των νέων προγραμμάτων σπουδών, του «κατεβάσματος» μαθημάτων, αλλά και διατάξεων όπως το τομεακό θέμα, ουσιαστικά στήνει το «σκαλοπάτι» για την μελλοντική διάσπαση του που προβλέπεται εξάλλου από τις διατάξεις της ΕΕ. Ακόμη, σχετικά με τις σπουδές μας, δεν θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε την αύξηση του βαθμού υποχρεωτικών μαθημάτων και γενικότερα φόρτου εργασίας, ο οποίος έρχεται μαζί με την σκλήρυνση των όρων παρακολούθησης / περάσματος σε μία σειρά μαθημάτων που συντελείται ήδη, και κάνει της σπουδές ολοένα και πιο βάναυσες στην πληττόμενη πλειοψηφία των φοιτητών, χωρίς να προσθέτει κάποιο ποιοτικό περιεχόμενο παρά έναν ανιαρό φόρτο.

Όλα αυτά είναι ίσως μια κατάσταση που μεγάλη μερίδα φοιτητών της σχολής αντιλαμβάνεται καθώς την βιώνει. Από την πλευράς μας, αυτό που μένει να τονισθεί πρώτα από όλα, είναι η δυνατότητα να πάρουμε εμείς θέση για αυτήν. Όπως κάθε ζήτημα στον χώρο του πανεπιστήμιο και της κοινωνίας, έτσι και το ζήτημα του Προγράμματος Σπουδών, της μόρφωσης και της γνώσης δηλαδή την οποία θέλουμε, τον όρων με τους οποίους θα σπουδάζουμε και θα εργαζόμαστε, μπορεί και πρέπει να απαντάται από τον Φοιτητικό Σύλλογο. Όχι γιατί είναι κάποιος παντογνώστης και αυθεντία, όπως αρκετοί καθηγητές μπορεί να αυτοπροσδιορίζονται, αλλά γιατί εκφράζει την ικανότητα των ατόμων που έχουν σπαταλήσει ατελείωτες ώρες στην εκπαιδευτική διαδικασία, να έχουν και ρόλο στο περιεχόμενό της. Με αυτήν την έννοια η τελευταία λέξη για το πρόγραμμα σπουδών οφείλει να έρθει από τον Φοιτητικό μας Σύλλογο και την Γενική του Συνέλευση!

Μπορούμε σήμερα να βάλουμε μπροστά την πάλη για ένα προγραμμα σπουδων για τισ αναγκεσ μασ! Ως κομμάτι της συνολικής μας πάλης για ανατροπή στην κοινωνία, έτσι παλεύουμε για μια εκπαίδευση με:

-        Μόρφωση για όλους! Όλη η γνώση στο πτυχίο, όχι στο σύστημα της διαρκούς επανακάταρτισης. Μόρφωση σύμφωνα με τις κλίσεις και τις δεξιότητες μας, που επιβάλλουν οι σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Ενιαίο και αδιάσπαστο πτυχίο με όλα τα δικαιώματα σε αυτό.

-         Εργασία για όλους! Οι σπουδές πρέπει να είναι διαβατήριο στην δουλειά και όχι στον μεσαίωνα της ανεργίας. Απέναντι στο τεράστιο κύμα μετανάστευσης, τις απλήρωτες πρακτικές, τις δουλιές με μπλοκάκι και την τραγική κατάσταση στον κλάδο μας, θέλουμε οι σπουδές να μπορούν να μας εξασφαλίζουν όλα τα εφόδια για την εργασία, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα.

-        Ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών! Δυνατότητα του καθενός και της καθεμιάς να σπουδάζει, απέναντι στους ταξικούς φραγμούς. Προαιρετικά όλα τα εργαστήρια/θέματα/παρακολούθησεις, να σταματήσουν τα μαζικά κοψίματα χωρίς όριο στα μαθήματα. Διαθέσιμο πλήρες υλικό/πρότυπα θέματα σε όλα τα μαθήματα για το διάβασμα και για την εξέταση από την σχολή, και όχι από την πελατεία και τα «φροντηστήρια».

-        Συνολική εποπτεία του αντικειμένου, ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση! Μπορούμε να έχουμε επίγνωση των διαφόρων πτυχών του ενιαίου γνωστικού αντικειμένου, και όχι αυτό να καταμερίζεται και να διασπάται. Ενιαιότητα της θεωρητικής μάθησης με την πρακτική διαδικασία μέσα από την διαδικασία των σπουδών. Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο ενάντια στην διάκριση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-Σχολές κατάρτισης.

-        Γνώση και έρευνα για τις λαϊκές ανάγκες! Η ανάπτυξη της έρευνας να σχεδιάζεται με κριτήριο που επιβάλλουν οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι τα συμφέροντα των επιχειρήσεων, των πολυεθνικών, των κρατών και της ΕΕ όπως γίνεται σήμερα. Κανένα εμπόδιο στην ανάπτυξη της επιστήμης για την ωφέλεια της κοινωνίας.

Ανεξαρτητη αριστερη παρεμβαση - εαακ

Κάλεσμα της Ανεξάρτητης Αριστερής Παρέμβασης για Γ.Σ στις 1/12

Θέλοντας και μη, μάλλον καθένας στη σχολή μας θα έχει ακούσει έστω και λίγο για την αλλαγή του προγράμματος σπουδών που πλέον και επίσημα έρχεται. Θέλοντας και μη επίσης η πρόταση που καταθέτει η κοσμητεία και η επιτροπή προπτυχιακών σπουδών (μάλλον) δεν βρίσκεται σε καμία λογική βελτίωσης και ποιοτικής αναβάθμισης της σχολής μας και των μαθημάτων της. Συνοπτικά οι βασικοί άξονες είναι αρχικά η σύμπτυξη  των μαθημάτων κορμού (κυρίως γενικών γνώσεων, βλ. Μαθηματικά πρώτων ετών) και μείωση του πλήθους τους, προσθήκη υποχρεωτικών εργαστηρίων, αύξηση των εξαμήνων κατεύθυνσης από 3 σε 4 και τέλος καθιέρωση υποχρεωτικής εργασίας στο 9ο εξάμηνο.

Θα ήταν (μάλλον) πολύ βιαστικό συμπέρασμα να πούμε ότι αποτελεί τυχαίο συμβάν η πρόταση αυτή τη στιγμή που έχει ξανασυμβεί με παρόμοιες αιχμές και σε πολλές άλλες σχολές του ΕΜΠ πολύ πρόσφατα. Και πως άλλωστε να ήταν αφού σε όλες  οι αλλαγές γίνονται με άξονα την συνθήκη της Bolognia για την προσαρμογή του πανεπιστημίου στις ανάγκες της παραγωγής, που (μάλλον) δεν ταυτίζονται με τις δικές μας. Αντιθέτως η συνεχής σκλήρυνση της εξειδίκευσης των σπουδών εις βάρος μάλιστα της απόκτησης γενικών και ανθρωπιστικών γνώσεων βάζει τους μέλλοντες φοιτητές  στο δρόμο προς τη νέα εργατική βάρδια, την επισφαλή  εργασία και την ακραία εκμετάλλευση της δουλειάς τους. Αυτό επιδιώκεται με την κατεύθυνση καταμερισμού της  γνώσης που λαμβάνει καθένας κατά τις σπουδές του και σαν αποτέλεσμα αυτού η εξειδικευμένη εργασία που θα μπορεί να επιτελεί, γεγονός το οποίο προμηνύουν οι αλλαγές που προαναφέραμε.

.Όλα αυτά είναι μια κατάσταση που μεγάλη μερίδα φοιτητών της σχολής αντιλαμβάνεται καθώς την βιώνει. Από την πλευράς μας, αυτό που μένει να τονισθεί πρώτα από όλα, είναι η δυνατότητα να πάρουμε εμείς θέση για αυτήν. Όπως κάθε ζήτημα στον χώρο του πανεπιστήμιο και της κοινωνίας, έτσι και το ζήτημα του Προγράμματος Σπουδών, της μόρφωσης και της γνώσης δηλαδή την οποία θέλουμε, τον όρων με τους οποίους θα σπουδάζουμε και θα εργαζόμαστε, μπορεί και πρέπει να απαντάται από τον Φοιτητικό Σύλλογο. Έτσι λοιπον η πάλη κατά του προταθέντος προγράμματος δεν αποτελεί φετιχιστικό αίτημα στην παρούσα κατάσταση. Αντίθετα είναι μια αναγκαία μάχη που καλούμαστε και πρέπει να δώσουμε προς υπεράσπιση της αξίας και της ποιότητας των σπουδών μας.

            Ταυτόχρονα, βρισκόμαστε και μπροστά σε ένα κομβικής σημασίας τριήμερο κινητοποιήσεων στις 6-7-8 Δεκέμβρη. Η 8^η επέτειος από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, τη στιγμή που οι μαθητές κινητοποιούνται ενάντια στο Νέο Λύκειο στις 7/12 και οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα που απεργούν για να μπλοκάρουν το Εργασιακό Νομοσχέδιο στις 8/12, πρέπει να αποτελέσουν ένα σημείο συνάντησης για τη νεολαία και ενοποίησης των αιτημάτων για σπουδές και εργασία που πραγματικά μας αξίζουν. Οι αλλαγές με τις οποίες ερχόμαστε αντιμέτωποι μέσα στη σχολή δηλαδή το πρόγραμμα σπουδών και το όριο δήλωσης, αλλά και η ακραία υποχρηματοδότηση που κάνει δύσκολο ή και αδύνατο για όλο και περισσότερους από εμάς να σπουδάζουμε, πρέπει να βλέπονται στο ίδιο κάδρο με τις αλλαγές και στην δευτεροβάθμια αλλά και με την εδραίωση των ελαστικών και επισφαλών σχέσεων εργασίας. Άλλωστε ήδη από το λύκειο, αν προσέξει κανείς τις αλλαγές που προβλέπονται, διαμορφώνουν μαθητές διαφορετικών ταχυτήτων, χωρίς ίδιες ευκαιρίες σε πανεπιστημιακές σπουδές και άρα σε εργασία. Το απολυτήριο του λυκείου που υποτίθεται ότι αντιστοιχεί σε βασικές γνώσεις που πρέπει να κατέχει οποιοσδήποτε, τελικά μετατρέπεται και αυτό σε έναν ατομικό φάκελο προσόντων κατακερματισμένων και εξειδικευμένων γνώσεων.

Παράλληλα η πορεία στις 6 Δεκεμβρίου δεν αποτελεί για μας ένα πολιτικό μνημόσυνο, αλλά σηματοδοτεί την αναγκαιότητα να παλέψουμε για το δικαίωμα να αγωνιζόμαστε και να αντιδράμε απέναντι στις επιθέσεις που δεχόμαστε και δυσχεραίνουν τις ζωές μας, κόντρα στην ακραία καταστολή, την αστυνομική αυθαιρεσία και την περιστολή των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων. Ο αγώνας αυτός είναι πιο επίκαιρος από ποτέ αν ανατρέξουμε στο τριήμερο του Πολυτεχνείου, κατά το οποίο απαγορεύτηκαν όλες οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ενόψει της επίσκεψης του Ομπάμα, αλλά και δόθηκε άδεια από εισαγγελέα για παρέμβαση της αστυνομίας στο άσυλο. Αυτές οι δικτατορικές πρακτικές δεν έχουν κανένα άλλο σκοπό πέρα από την τρομοκράτηση της νεολαίας και των εργαζομένων που παλεύουν για τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους που την ίδια στιγμή τους στερούνται από το ίδιο το κράτος.

Ο σύλλογος μας πρέπει να είναι παρών στις κινητοποιήσεις του τριημέρου 6/7/8 Δεκέμβρη αλλά και να εμβαθύνει την κουβέντα για το πρόγραμμα σπουδών και την εργασιακή μας προοπτική. Αυτή η κουβέντα μπορεί να γίνει μόνο μέσα στις δικές μας ανεξάρτητες συλλογικές διαδικασίες οι οποίες είναι οι μόνες που μπορούν να εκφράσουν πραγματικά τις δικές μας ανάγκες.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΕΑΑΚ 

Αλληλεγγύη χωρίς σύνορα

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες ενός τεράστιου μεταναστευτικού ρεύματος από τις χώρες της ανατολής προς την δύση. Το φαινόμενο αυτό εντείνεται συνεχώς λόγω των συνεχών πολεμικών επεμβάσεων στην μέση ανατολή και τα 2 τελευταία χρόνια με επίκεντρο την Συρία. Οι άνθρωποι προκειμένου να ξεφύγουν από την λαίλαπα του πολέμου εγκαταλείπουν τα σπίτια τους στην αναζήτηση καλύτερης ζωής. Από πλευρά της η "πολιτισμένη Δύση", ένας από τους βασικούς  υπαίτιους της δημιουργίας του κύματος αυτού με τις ιμπεριαλιστικές της επεμβάσεις, κλείνει τα σύνορα της, μεταμορφώνεται σε φρούριο με φράχτες και hotspot, σε μια προσπάθεια να ελέγξει και να κατευθύνει τις ροές αυτές με τη χρήση της FRONTEX του ευρωστρατού και μια πληθώρα μεθόδων. Παράλληλα υποθάλπει και καλλιεργεί την ανάπτυξη του ακροδεξιού και φασιστικού λόγου, προσπαθώντας για άλλη μια φορά να διαιρέσει του εργαζομένους και να στρέψει τον ένα απέναντι στον άλλο ώστε να προφυλαχτεί το σύστημα που γεννάει κρίσεις και πολέμους.

Τα γεγονότα αυτά δεν αποτελούν καινούργιο φαινόμενο για την ανθρωπότητα. Μπορούμε να εντοπίσουμε πολλά αλλά ιστορικά παραδείγματα χρήσης ιμπεριαλιστικών πρακτικών για την αντιμετώπιση των εκάστοτε οικονομικών κρίσεων. Οι πόλεμοι αυτοί, που  στόχο έχουν την καταστροφή και στη συνέχεια την ανακύκλωση του πλεονάζοντος εργατικού δυναμικού και κεφαλαίου σε περιόδους κρίσης, δεν είναι η πρώτη φορά που ξεσπούν, ακριβώς γιατί το σύστημα, στην προσπάθεια του να απαντήσει στην κρίση του, αδιαφορεί για το αν θα αιματοκυλίσει ολόκληρους λαούς.

Με τους μετανάστες είμαστε μαζί! Τσακίζουμε τον φασισμό σε κάθε γειτονιά!

Παράλληλα η κυρίαρχη ιδεολογία προωθεί λογικές εθνικισμού, ξενοφοβίας αποσκοπώντας στην απόκρυψη του πραγματικού αντιπάλου, στην συσκότιση της ταξικής πραγματικότητας και άρα στη διχόνοια μεταξύ ντόπιων και μεταναστών σε όλους τους χώρους, με ιδιαίτερο βάρος στους εργασιακούς, γιατί ακριβώς τέτοιες καταστάσεις οδηγούν στην καλλιέργεια ψευτοδιαιρέσεων μεταξύ των εργαζομένων, που με τη σειρά της οδηγεί στην αδυναμία ύπαρξης συλλογικών διεκδικήσεως και είναι  συνεπώς μόνο προωθητική για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Οι τόσο χρήσιμες για το σύστημα ψευτοδιαιρέσεις , με όχημα τον κάθε είδους ρατσισμό , δεν σταματούν να εμφανίζονται μόνο εκεί. Μορφές ρατσισμού εκδηλώνονται καθημερινά εναντίον κάθε ύπαρξης που σκέφτεται, δρα και λειτουργεί διαφορετικά από τα στερεότυπα και τις κυρίαρχες αντιλήψεις της σημερινής κοινωνίας με στόχο την περιθωριοποίηση όσων αμφισβητούν, όσων δεν υποτάσσονται στις κοινωνικές προσταγές και το κατεστημένο. Έτσι συναντάμε τον κοινωνικό ρατσισμό με τις διάφορες εκφάνσεις του, τον πολιτιστικό ρατσισμό, τον σεξισμό, την ομοφοβία κλπ.

Τον ρόλο αυτό δεν θα μπορούσε να τον παίξει άλλος από την εγκληματική Χρυσή Αυγή. Οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα και οι υπεύθυνοι για δολοφονικές επιθέσεις σε δεκάδες μετανάστες και μετανάστριες, έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να στοχοποιήσουν τους πρόσφυγες που ήρθαν στην χώρα μας παρουσιάζοντας τους ως τρομοκράτες, κλέφτες και πάσης φύσεως απειλή για τους Έλληνες πολίτες. Η ίδια εικόνα έχει διαμορφωθεί και στην υπόλοιπη Ευρώπη, όπου το αστικό κράτος έχει εσκεμμένα αφήσει ανεξέλεγκτες τις φασιστικές φωνές. Εμείς λέμε ξεκάθαρα ότι δεν θα αφήσουμε ούτε τον ελάχιστο χώρο για έκφραση στους νεοναζί να χύσουν το δηλητήριο τους και να επαναφέρουν στην επιφάνεια τις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ιστορίας. Το ευάλωτο της θέσης των προσφύγων που φτάνει μέχρι και στο να φοβούνται για τις ζωές τους, και η διπλή καταπίεση στην οποία υπόκεινται στους χώρους εργασίας, κάνει πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι είναι χρέος μας να είμαστε συνεχώς σε επαγρύπνηση ενάντια στους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής.

Το σύστημα αυτό που δολοφονεί και καταστρέφει τους πάντες και τα πάντα στην προσπάθεια να ξεπεράσει την κρίση του, δεν μας χωράει!

Απέναντι στις φωνές της εξατομίκευσης και της δημιουργίας πλαστών διαχωρισμών εμέις αντιλαμβανόμαστε ότι οι πρόσφυγες , οι άνεργοι, οι απανταχού καταπιεζόμενοι ανήκουν στο ίδιο κοινωνικό και πολιτικό στρατόπεδο και αντίπαλο τους δεν έχουν ο ένας τον άλλο, αλλά τον ίδιο τον καπιταλισμό που δημιουργεί την προσφυγιά, την ανεργία και κάθε είδους καταπίεση. Η πάλη μας δεν μπορεί παρά να περνά από την επιδίωξη της σύνδεσης μας με το κομμάτι των προσφύγων ώστε να δώσουμε από κοινού τους αγώνες και τις μάχες που ανοίγονται.  Ακριβώς και για αυτό σαν σχήμα δεν μείναμε και δεν μένουμε σε μια στείρα λογική αλληλεγγύης (τυπου ΣΚΑΙ ή εκκλησίας) στο μέτωπο του προσφυγικού, αλλά αντιθέτως από την πρώτη στιγμή προτάξαμε την ταξική διεθνιστική αλληλεγγύη που θεωρούμε ότι πρέπει να γίνει πραγματικό κτήμα του κινήματος. Από αυτή την σκοπιά παλεύουμε ενάντια στην Κυβέρνηση που είτε συνυπογράφει τις χειρότερες συμφωνίες, είτε φυλακίζει τους πρόσφυγες σε hotspot. Ενάντια στην ΕΕ που στην κυριολεξία δολοφονεί , είτε μέσω των πολεμικών της επεμβάσεων, είτε μέσω της διαχείρισης των προσφυγικών ροών με φράκτες, κλειστά σύνορα και Frontex. Ενάντια στο ίδιο το σύστημα που γεννά τους πολέμους και τον κατατρεγμό , τον καπιταλισμό, με επίγνωση ότι ο μόνος δρόμος για μια ζωή χωρίς πολέμους , με αξιοπρέπεια και χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση είναι πέρα και έξω από αυτό. Από αυτή τη σκοπιά παλεύουμε μέσα στους μαζικούς φορείς του κινήματος ( Φοιτητικοί Σύλλογοι, σωματεία, οργανώσεις στην γειτονιά, καταλήψεις στέγης κλπ) ώστε να αναβαθμιστεί ένα μετρήσιμο αντιπολεμικό κίνημα που θα προτάσσει την ταξική του αλληλεγγύη στους πρόσφυγες οικονομικούς ή πολέμου. Σε αυτήν την κατεύθυνση λοιπόν και αντιλαμβανόμενοι την ευάλωτη θέση στην οποία βρίσκονται αυτήν την στιγμή οι χιλιάδες συνάνθρωποι μας, πρόσφυγες και μετανάστες/ριες με την φασιστική απειλή να είναι στο προσκήνιο, συμμετέχουμε και στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΕΑΑΚ

 

Για τα μικρά ζητήματα...που όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε

Για τα μικρά ζητήματα

            που όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε

Καθώς η περίοδος των φοιτητικών εκλογών τελείωσε, και αρχίζει η περίοδος των εξετάσεων, φαίνεται να έρχεται στο τέλος της και κάθε πολιτική κουβέντα μέσα στο σύλλογο για αυτή την ακαδημαϊκή χρονιά. Πλέον μπορούμε να κλειστούμε χωρίς τύψεις στους τέσσερις τοίχους μας και μέχρι το πέρας της εξεταστικής να μην ασχοληθούμε με τίποτα άλλο. Λέξεις όπως «συνέλευση», «σύλλογος», «πολιτικό κείμενο» κλπ μοιάζουν να μην έχουν καμία θέση στο λεξιλόγιο μας και ότι δεν έχουν εν τέλει κάτι να μας προσφέρουν τουλάχιστον για όσο είμαστε υποχρεωμένοι/ες να διαβάζουμε μέχρι τελικής πτώσεως.

Ο σύλλογος για μας, του οποίου η συνέλευση είναι το ανώτατο όργανο, πρέπει να είναι εκείνη η δομή που να δίνει φωνή στο φοιτητή και την φοιτήτρια να μπορούν να εκφράσουν το οποιοδήποτε πρόβλημα ώστε να μπορεί να δίνεται σε αυτό μια συλλογική απάντηση ανά πάσα στιγμή  και περίοδο μέσα στον χρόνο. Τα ζητήματα της εργασιακής μας προοπτικής, της σκλήρυνσης των όρων σπουδών μας, της ανυπαρξίας υποδομών και παροχών στο πανεπιστήμιο πρέπει να μας απασχολούν συνεχώς. Το ίδιο και τα ακόμα μεγαλύτερα ζητήματα όπως ο πόλεμος, τα προβλήματα των προσφύγων συνανθρώπων μας και οι φασίστες που ψάχνουν ευκαιρία για να βγουν δυναμικά στο προσκήνιο. Η πολιτική για μας πρέπει να είναι κομμάτι της καθημερινότητας του καθενός και της καθεμίας, όχι μία ενασχόληση για λίγους και καλούς, όχι κάτι που γίνεται ευκαιριακά. Στο χώρο του πανεπιστημίου η πολιτική και η εκπαιδευτική διαδικασία, όχι μόνο είναι ισάξιες αλλά πρέπει να μην είναι και αποκομμένες και η μία από την άλλη, και άρα να μην παύουν ακόμα και μέσα στην εξεταστική περίοδο.

Όταν όμως οι συλλογικές διαδικασίες είναι ανύπαρκτες, και επομένως οι φοιτητές δεν μπορούν να συζητήσουν και να γενικεύσουν με ένα τρόπο το ατομικό πρόβλημα και να το ανάγουν σε μια συνολική κατάσταση που τους χτυπά όλους, ο ατομικός δρόμος είναι αυτός που κυριαρχεί. Αυτό είναι κάτι που δεν το αναγνωρίζουμε μόνο εμείς ως φοιτητές. Από τους καθηγητές και τις κοσμητείες μέχρι τα υπουργεία, είναι κοινή παραδοχή πως καλύτερη εποχή για την εφαρμογή οποιασδήποτε αντιδραστικής αλλαγής είναι αυτή κατά την οποία οι φοιτητές δεν μπορούν να συνεδριάσουν, να συντονιστούν και επομένως να δώσουν απάντηση. Αυτό φαίνεται είτε από το γεγονός ότι το νομοσχέδιο Φίλη για την παιδεία θα έρθει μάλλον να εφαρμοστεί το καλοκαίρι, είτε και με πιο προφανή τρόπο από το πώς στην δικιά μας σχολή η απόφαση για την επιβολή του ορίου δήλωσης πάρθηκε εν μέσω της προηγούμενης εξεταστικής περιόδου.

Με έναν ακόμα πιο απτό και προφανή τρόπο βλέπουμε πως αυξάνονται φαινόμενα όπως τα μαζικά κοψίματα. Το πιο φωτεινό παράδειγμα ήταν και η εξεταστική του Σεπτεμβρίου αλλά και η προηγούμενη κανονική, κατά την οποία στο μάθημα της Τεχνικής Μηχανικής 2, κόπηκε πάνω από το 80%  των φοιτητών. Επίσης, οι προσβλητικές συμπεριφορές καθηγητών σε φοιτητές που μπορεί να αφορούν από σεξιστικές συμπεριφορές μέχρι την υποτίμηση και τον εξευτελισμό  των μετεγγραφέντων συμφοιτητών μας φαίνονται να είναι πιο έντονες στην περίοδο των εξετάσεων.  Ανάλογη είναι και η αλλαγή που αποφασίστηκε φέτος σχετικά με τον κανονισμό των εξετάσεων, η οποία προβλέπει την αναστολή των σπουδών κατά ένα εξάμηνο τουλάχιστον(!) σε περίπτωση που κάποιος πιαστεί να έχει μαζί του κινητό (χωρίς να το χρησιμοποιεί απαραίτητα) στην εξέταση. Έχουν ήδη παρατηρηθεί περιστατικά που επιτηρητές, που συμπεριφέρονται περισσότερο σαν μπάτσοι, κατάσχουν κινητά εξεταζόμενων.

Σε αυτό το πράγμα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι πως δεν αντιλαμβανόμαστε κανέναν καθηγητή ως μία αυθεντία τον οποίο δεν έχουμε δικαίωμα να αμφισβητούμε. Έχοντας αυτό στο μυαλό μας, κάθε φωνή που λέει ότι «οι φοιτητές κόβονται στα μαθήματα επειδή δεν διάβασαν αρκετά» γίνεται δεκτή όταν είναι διαθέσιμο σε όλους το απαραίτητο υλικό (σημειώσεις, διαφάνειες του μαθήματος, λυμένα θέματα κλπ) που χρειάζεται για το μάθημα. Ποσοστά επιτυχίας που οριακά προσεγγίζουν το 15% δεν μπορεί (πέρα από ακραίες περιπτώσεις) να είναι ευθύνη των φοιτητών. Ταυτόχρονα, οι αυθαίρετες συμπεριφορές πρέπει να καταγγέλλονται και να αντιμετωπίζονται συλλογικά. Το ίδιο και όλοι εκείνοι οι κανονισμοί που έχουν ως ξεκάθαρο σκοπό την πειθάρχηση μας, την δημιουργία ενός πανεπιστημίου αποστειρωμένου.

Θεωρούμε πως οι φοιτητές έχουν λόγο στο τι γνώση πρέπει να λαμβάνουν η οποία πρέπει πρώτα και κύρια να απαντάει στις ανάγκες και στις κλίσεις τους, δηλαδή στις ανάγκες της κοινωνίας, και η οποία να μην είναι ξέχωρη από την πρακτική της εφαρμογή. Για μας η παροχή αυτής της γνώσης καμία σχέση δεν έχει με το σύστημα των εξετάσεων που ιδανικά θεωρούμε πως πρέπει να καταργηθεί, και καμία σχέση δεν έχει με την ήδη παρεχόμενη η οποία δεν προσφέρει συνολική εποπτεία του αντικειμένου στο οποίο θα κληθούμε να εργαστούμε. Για αυτό το λόγο και προτάσσουμε και την ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, χωρίς ταξικούς φραγμούς και κατακερματισμό των διάφορων αντικειμένων.

Με τις συλλογικές διαδικασίες μας μπροστά…

Σε αυτό το πλαίσιο δεν μπορούμε παρά να απαιτούμε:

• Προβολές γραπτών σε όλα τα μαθήματα. Μπορούμε και πρέπει να είμαστε σε θέση να ελέγχουμε τον τρόπο που διορθώνονται τα γραπτά μας και αυτό να μην είναι μια εξολοκλήρου αρμοδιότητα κάποιου φωτεινού παντογνώστ
•  Κανονικοποίηση βαθμών ώστε τουλάχιστον το 30% των φοιτητών να έχει προβιβάσιμο βαθμό σε περιπτώσεις μαζικών και παράλογων κοψιμάτων. 
• Επίσημη ανακοίνωση από την γραμματεία των ποσοστών επιτυχίας σε όλα τα μαθήματα.
•  Δωρεάν παροχή επαρκούς υλικού σημειώσεων, ασκήσεων κλπ σε όλα τα μαθήματα. 
•  Κατάργηση όλων των πειθαρχικών κανονισμών.