ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 10/6

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Για άλλη μια χρονιά, βλέπουμε ότι όσο πλησιάζει το τέλος του εαρινού εξαμήνου το ενδιαφέρον της πλειοψηφίας των φοιτητών επικεντρώνεται –όπως είναι φυσικό –στην προετοιμασία για τις επερχόμενες εξετάσεις. Το γεγονός αυτό έχει σαν άμεση συνέπεια τη μείωση του ενδιαφέροντος για τις εξελίξεις που συντελούνται τόσο εντός της σχολής όσο και συνολικά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Με βάση αυτό , δεν είναι τυχαίο ότι κάθε χρόνο είναι αυτή η περίοδος όπου το Υπουργείο Παιδείας σε συνεργασία με μια σειρά από συμμάχους του ( προέδρους, πρυτάνεις κ.α ) επιλέγει την προώθηση μιας σειράς αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων , εκμεταλλευόμενο την υπολειτουργία των φοιτητικών συλλόγων. ‘Οπως και πέρυσι (αναγνώριση των ΚΕΣ ως εκπαιδευτικά ιδρύματα ) έτσι και φέτος προβαίνει σε ανάλογες κινήσεις :

α) Εξελίξεις στο ΤΕΕ : επιδιώκεται η σκλήρυνση των εξετάσεων για τη λήψη άδειας άσκησης επαγγέλματος από τους απόφοιτους του τεχνικού κλάδου. Οι εξετάσεις από 30λεπτες γίνονται 3ωρες, το κατώτατο όριο επιτυχίας γίνεται το 6, ενώ η εξεταστέα ύλη ξεφεύγει από τον κύκλο σπουδών, κάτι που δεν ίσχυε πρίν όπου το αντικείμενο εξέτασης αφορούσε μόνο τη διπλωματική εργασία του κάθε φοιτητή. Κάτι τέτοιο αποσκοπεί σε μια διαρκή αποσύνδεση του πτυχίου από τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Επίσης, είναι δεδομένο ότι κάτι τέτοιο θα εντείνει τον ανταγωνισμό μεταξύ των χιλιάδων αποφοίτων οι οποίοι πέρα από το ήδη υπάρχον αβέβαιο εργασιακό μέλλον θα βρεθούν αντιμέτωποι και με επιπλέον εξεταστικούς φραγμούς. Συνεπώς, για όλους τους αποφοίτους θα είναι χειρότεροι οι όροι με τους οποίους θα ενταχθούν στην αγορά εργασίας, πολύ περισσότερο για αυτούς που θα αποτυγχάνουν στις εξετάσεις οι οποίοι θα εργάζονται χωρίς καν επαγγελματικά δικαιώματα. Με βάση τα παραπάνω, δεν είναι τυχαίο ότι η συζήτηση του παραπάνω θέματος μεταφέρθηκε στην αντιπροσωπεία του ΤΕΕ στις 4-5 Ιουλίου (μέσα στην εξεταστική ) στη Θεσσαλονίκη.

β) Προεδρικές Εκλογές : φέτος στη σχολή μας θα διεξαχθούν για πρώτη φορά οι προεδρικές εκλογές σύμφωνα με το νέο νόμο-Πλαίσιο. Η συγκεκριμένη διάταξη προβλέπει τη συμμετοχή ολόκληρου του φοιτητικού σώματος στη διαδικασία της ψηφοφορίας και όχι μόνο των εκπροσώπων των φοιτητικών παρατάξεων όπως ίσχυε με τον προηγούμενο νόμο. Όλο αυτό , μπορεί να μοιάζει πιο δημοκρατικό, όμως δεν είναι τυχαίο ότι αποσκοπεί να προσδώσει μια περαιτέρω νομιμοποίηση στον πρόεδρο κάθε σχολής ο οποίος εκμεταλλευόμενος το επιχείρημα της διευρυμένης συμμετοχής των φοιτητών θα προχωράει στην εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Πολύ περισσότερο, κάτι τέτοιο αναμένεται να συμβεί στο επόμενο χρονικό διάστημα όπου οι εξουσίες των προέδρων και πρυτάνεων είναι ιδιαίτερα αυξημένες (άρση ασύλου, συγκρότηση πειθαρχικών συμβουλίων κ.α ). Παράλληλα, προωθούνται ακόμα περισσότερο οι πελατειακές σχέσεις μεταξύ παρατάξεων – υποψηφίων-φοιτητών, ακριβώς γιατί οι περισσότεροι φοιτητές δεν γνωρίζουν τους υποψήφιους συνεπώς για την εκλογή τους είναι αναγκαία η ενεργοποίηση των εκλογικών μηχανισμών των κυβερνητικών παρατάξεων. Εμείς , ως ΕΑΑΚ , επιλέγουμε και προτάσουμε την αποχή από αυτές τις διαδικασίες (τόσο με τον παλιό όσο και με τον καινούριο νόμο Πλαίσιο ) αποσκοπώντας η διαδικασία λήψης των αποφάσεων για τα ζητήματα της σχολής να γίνεται από όλους τους φοιτητές μέσω των γενικών συνελεύσεων .

γ) Μουσειοποίηση του Πολυτεχνείου Πατησίων : φέτος για πρώτη φορά η εαρινή εξεταστική θα διεξαχθεί στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου και όχι στο κτίριο Γκίνη. Το επιχείρημα που έθεσε τόσο η πρόεδρος της σχολής κα Μιμίκου όσο και η πρυτανεία του ΕΜΠ ήταν η ανάθεση εργολαβίας για πραγματοποίηση επισκευών στο κτίριο. Στη σύγκλητο του ΕΜΠ που διεξήχθη πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκε οτι κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ. Ουσιαστικά λοιπόν αποδεικνύεται ότι υπάρχει μια σαφής στόχευση για απονέκρωση των εκπαιδευτικών διαδικασιών στο κτίριο Γκίνη. Παράλληλα ,δεν είναι τυχαίο ότι το γεγονός αυτό έρχεται σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση αποσκοπεί στο να μετατραπεί το Πολυτεχνείο Πατησίων σε μουσείο εθνικής αντίστασης. Μια τέτοια κίνηση έρχεται να χτυπήσει χώρους ασύλου οι οποίοι βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, ακριβώς γιατί όλα τα προηγούμενα χρόνια λειτούργησαν ως χώροι διεαξαγωγής κινηματικών διεργασιών κατά τη διάρκεια των φοιτητικών και ευρύτερα κοινωνικών κινημάτων.

Με βάση αυτά , διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια σειρά από ζητήματα για τα οποία αν δεν διεξαχθεί ο απαραίτητος διάλογος μέσα στη σχολή , οι εξελίξεις θα είναι σύντομα δυσάρεστες. Συνεπώς , κόντρα στην προσπάθεια του Υπουργείου και των καθεστωτικών παρατάξεων να εκμεταλλευτούν την υπολειτουργία του συλλόγου προκειμένου να εφαρμοστούν τα παραπάνω, είναι σημαντικό να δοθεί απάντηση μέσα από τη διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης.





ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 10/6
ΣΤΙΣ 12:30 ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ 1,2.

ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ = ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Στα τέλη Ιούνη έχει οριστεί για τη σχολή μας η ημερομηνία των προεδρικών εκλογών, που θα διεξαχθούν με το μέτρο της καθολικής ψηφοφορίας, σύμφωνα με το γράμμα του νέου νόμου πλαισίου.

Η περίοδος που επιλέγεται να εφαρμοστεί αυτή η πτυχή του νέου Νόμου Πλαίσιο δεν είναι τυχαία. Είναι μια περίοδος εν μέσω εξεταστικής, που βρίσκει το φοιτητικό σύλλογο ανενεργό χωρίς τη δυνατότητα διεξαγωγής συλλογικών διαδικασιών. Αυτή η προσπάθεια να παρακαμφτεί ο φοιτητικός σύλλογος εντέχνως και να αποκρυφτεί η εναντίωσή του στο νέο νόμο πλαίσιο, που έχει εκφραστεί τα τελευταία χρόνια με τις γενικές του συνελεύσεις και με τη συμμετοχή του στα φοιτητικά κινήματα ενάντια στο Νόμο Πλαίσιο, καταρρίπτουν περίτρανα τον όποιο δημοκρατικό χαρακτήρα θέλουν να προσδώσουν σε αυτήν τη διαδικασία.

Οι πρυτανικές και οι προεδρικές εκλογές ένα χρόνο τώρα, αποτέλεσαν ένα στοίχημα για την Κυβέρνηση και μια εκ των πραγμάτων πρώτη κεντρική προσπάθεια εφαρμογής του νέου νόμου στις σχολές. Απέναντι στο ασφυκτικό κλίμα που επιχειρήθηκε να διαμορφωθεί (ενεργοποίηση παρακράτους, κατασυκοφάντηση από τα ΜΜΕ) οι φοιτητικοί σύλλογοι όλο το προηγούμενο διάστημα προχώρησαν μέσα από τις αποφάσεις τους στο ουσιαστικό και συμβολικό μπλοκάρισμα αυτής της διαδικασίας, πετυχαίνοντας την αναβολή τους σε πολλές σχολές, ασκώντας έτσι πολιτική πίεση στην κυβέρνηση και στέλνοντας ηχηρό μήνυμα προς αυτήν.

Ο στόχος αυτής της πτυχής:

Σημείο κλειδί τόσο για την εφαρμογή του νέου νόμου όσο και για την προώθηση της αναδιάρθρωσης σε κάθε σχολή, αποτελεί η αναβάθμιση των εξουσιών των διοικητικών αρχών του κάθε ιδρύματος. Χρειάζονται «σιδερένιες» διοικήσεις στις σχολές οι οποίες να μπορούν να συγκρουστούν με τους φοιτητές, στο βαθμό που η πολιτική της κυβέρνησης αν δεν έχει στηρίγματα μέσα στο πανεπιστήμιο, δεν μπορεί να υλοποιηθεί. Γι' αυτό το λόγο η κυβέρνηση ενισχύει μονοπρόσωπα όργανα όπως ο πρύτανης και ο πρόεδρος, όργανα που ΠΟΤΕ δεν εξέφρασαν τη βούληση και τις αποφάσεις των φοιτητών, αλλά αντίθετα αποτέλεσαν τους πιο κοντινούς συμμάχους του υπουργείου. Γι' αυτό δίνει αρμοδιότητες στον πρύτανη και το συμβούλιό του να καταλύουν το άσυλο, γι' αυτό δίνει στον πρόεδρο κάθε σχολής τη δικαιοδοσία να συγκροτεί πειθαρχικά, γι' αυτό έχει καταστήσει τη σύνοδο των πρυτάνεων τον πιο αξιόπιστο συνομιλητή της μέσα στα πανεπιστήμια.

Υπό αυτήν την έννοια, το μέτρο της «καθολικής ψηφοφορίας» ούτε ήταν ποτέ αίτημα του φοιτητικού κινήματος, ούτε αποτελεί κάποιου είδους γιορτή της δημοκρατίας, όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα τηλεοπτικά παράθυρα και οι παρατάξεις.

Στοχεύει, όχι στην περαιτέρω παρέμβαση των φοιτητών στη λήψη των αποφάσεων, αλλά στην «καθολική» νομιμοποίηση από όλους τους φοιτητές των εξουσιών που έχει ο πρύτανης ή ο πρόεδρος σε ένα ίδρυμα και του ρόλου που καλείται πλέον να παίξει.

Πάταξη της διαπλοκής; Το γεγονός ότι συνεχίζονται να παρατηρούνται φαινόμενα συνδιαλλαγής μεταξύ των υποψηφίων και των καθεστωτικών παρατάξεων ΔΑΠ-ΠΑΣΠ, καταρρίπτει κάθε επιχείρημα που παρουσιάζει το μέτρο της καθολικής ψηφοφορίας ως πανάκεια για την πάταξη της διαπλοκής φοιτητικών παρατάξεων-καθηγητών. Αντίθετα αποδεικνύεται ότι οι σχέσεις συνδιαλλαγής πολλαπλασιάζονται και διεξάγονται με έναν αδιαφανή και υπόγειο τρόπο, όταν οι καθεστωτικές παρατάξεις διατίθενται να κινητοποιήσουν την εκλογική τους πελατεία για τη στήριξη συγκεκριμένων υποψηφίων. Κάτω από το πέπλο αυτής της «μυστικότητας» καθίσταται η όλη αυτή διαδικασία θωρακισμένη απέναντι στην άσκηση πολιτικής κριτικής η οποία μπορεί να τους επιφέρει πολιτικό κόστος.

Αλήθεια ποιοι είναι αυτοί που επιμένουν στην εκλογή τους και ζητούν την ψήφο μας με το νέο νόμο πλαίσιο σε αυτή τη συγκυρία;

Καταρχήν, δεν είναι τυχαίο ότι οι υποψήφιοι αυτοί κατά κανόνα συσπειρώνουν και εκφράζουν μέσω της τοποθέτησής τους εκείνο το αντιδραστικό κομμάτι των καθηγητών που συστηματικά τάχθηκε και τάσσεται ενάντια στις φοιτητικές διεκδικήσεις και στηρίζουν την κυβερνητική πολιτική.

Είναι αυτοί (πρυτάνεις-πρόεδροι) που:

· Αποτελούν συμμάχους του υπουργείου στο εσωτερικό των σχολών. Καταρτίζουν εσωτερικούς κανονισμούς (πειθαρχικά, απώλειες εξάμηνων, 3 βδομάδες εξεταστικής...), λίστες συγγραμμάτων, ψηφίζουν τα τετραετή προγράμματα και τις πιστωτικές μονάδες, χωρίς την παρουσία φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης

· Εκδικήθηκαν τους φοιτητές με απώλειες εξεταστικών και εξαμήνων (πολυτεχνείο Κρήτης) ή ακόμη και με μηνύσεις (Πολυτεχνική Ξάνθης)

· Δε διστάζουν να περιφρουρήσουν την εκλογή τους με μπράβους της νύχτας (ΠΑ.ΠΕΙ.) ή με τις δυνάμεις των ΜΑΤ (ΤΕΙ Θεσσαλονίκης)

· Υποστηρίζουν την κατάλυση του ασύλου όποτε τους δίνεται η ευκαιρία.

Ειδικά για τη σχολή μας:

Το «αμαρτωλό» της (Μιμίκου) παρελθόν (ψηφίστηκε-στηρίχτηκε από ΠΑΣΠ+ΑΡ.ΕΝ (!), η ΔΑΠ ψήφισε τον δικό της):

· Δύο χρόνια τώρα το τμήμα καθηγητών δεν έχει πάρει απόφαση καταδίκης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, για τη μη εφαρμογή του νέου νόμου, τα ΚΕΣ, τα ιδιωτικά παν/μια, τα άσυλο, ούτε στήριξης των φοιτητικών κινητοποιήσεων. Αντίθετα ήταν πρόθυμο να καταγγείλει τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και να σφυρίζει αδιάφορα στα αιτήματα τους.

· Απειλούσε (και ψήφισε αρχικά) απώλεια εξαμήνου (!), ενώ είχαν ολοκληρωθεί όλα τα απαραίτητα μαθήματα, προκειμένου να ποινικοποιήσει τους αγώνες.

· Μείωσε τη διάρκεια της περσινής εαρινής εξεταστικής από 4 σε 3 βδομάδες, ενώ δεν είχαν χαθεί καθόλου μαθήματα, πραξικοπηματικά χωρίς κανένα διάλογο.

· Πεισματικά αρνούταν να δεχθεί οποιαδήποτε φοιτητική διεκδίκηση (από τη μη εφαρμογή της λίστας, την κανονική διάρκεια εξαμήνων, την πτυχιακή εξεταστική, τη διατήρηση του κτηρίου Γκίνη…).

· Προχώρησε χωρίς κανένα διάλογο με τους φοιτητές σε αναδιάρθρωση του προγράμματος σπουδών στα πρότυπα των δύο κύκλων και της ειδίκευσης.

Εμείς σαν Ανεξάρτητη Αριστερή Παρέμβαση και σα σχήμα ΕΑΑΚ, είμαστε η μόνη δύναμη που δεν έχει καμία αυταπάτη για τη συνδιαχείρηση, ούτε ψηφίζει αυριανές διοικήσεις πανεπιστημίων πρυτάνεις και προέδρους. Προτάσσουμε τις μαζικές παραστάσεις διαμαρτυρίας σε τμήματα και συγκλήτους και τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων σαν απάντηση στα προβλήματα που προκύπτουν. Δεν έχουμε αυταπάτες για το ρόλο που παίζουν όργανα με υπερεξουσίες, όπως οι πρυτάνεις και οι πρόεδροι, που έχουν αποδείξει επανειλλημένα τον ρόλο τους στην επίθεση στα φοιτητικά δικαιώματα .

Καμία εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο.

Καμία συμμετοχή στις προεδρικές εκλογές!

 

a

a

ΠΑΛΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


ATTACK: Πρωτοβουλία ανέργων/επισφαλώς εργαζομένων!

Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών: εργαζόμενοι/άνεργοι μηχανικοί