ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2009

Την Τρίτη 30/6, διεξήχθησαν οι προεδρικές εκλογές στη σχολή πολιτικών μηχανικών. Ως Ανεξάρτητη Αριστερή Παρέμβαση και σχήμα της Ε.Α.Α.Κ., ήμασταν η μοναδική συλλογικότητα εντός της σχολής που είχαμε δημοσιοποιήσει ανοιχτά στον κόσμο της σχολής –εδώ και πολύ καιρό- τη θέση μας για την επίφαση της δημοκρατικότητας που αφορά τη διάταξη του νόμου που μιλά για καθολική ψηφοφορία των φοιτητών στις συγκεκριμένες εκλογικές διαδικασίες. Ακόμη περισσότερο, θεωρούσαμε αναγκαίο να απαντηθεί άμεσα η προσπάθεια εφαρμογής του νέου νόμου-πλαίσιο, από την στιγμή που τα τελευταία χρόνια είναι ξεκάθαρες οι τοποθετήσεις του φοιτητικού μας συλλόγου-μέσα από τις γενικές του συνελεύσεις- για ματαίωση οποιασδήποτε προσπάθειας υλοποίησής του.

Πέρα από τα παραπάνω, ο τρόπος με τον οποίο κύλησε όλο το προηγούμενο διάστημα στη σχολή μας η "προεκλογική περίοδος" αποτελούσε μια τρανή απόδειξη μιας σειράς πραμάτων. Πρώτα απ'όλα, το γεγονός ότι είχε δηλωθεί μόλις ένας υποψήφιος που δε γνώριζε κανείς τις θέσεις του για τα ζητήματα της σχολής, επιβεβαίωσε αυτό το οποίο είχε φανεί και σε άλλες σχολές, ότι δηλαδή η εκλογή διοικήσεων των ιδρυμάτων είναι μια διαδικασία που ουσιαστικά έχει λήξει από τα πριν, με κύριο κριτήριο το συμφέρον του υπουργείου και όχι φυσικά των φοιτητών. Πρακτικά, έχουμε να κάνουμε με υποψηφίους οι οποίοι είναι πανέτοιμοι να υλοποιήσουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση αξιοποιώντας όλες τις υπερεξουσίες που τους προσδίδει η κυβέρνηση(άρση ασύλου, κατάρτιση εσωτερικών κανονισμών κτλ.).Συνεπώς, δεν είναι τυχαίο ότι και στη σχολή μας μοναδικός υποψήφιος ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος –μάλιστα- διετέλεσε πριν μερικά χρόνια γραμματέας του υπουργείου μεταφορών.

Ένα ακόμη σημείο το οποίο πρέπει να τονίσουμε, έχει να κάνει με την κουβέντα για τη δημοκρατικότητα της νέας αυτής πτυχής. Το γεγονός ότι όλοι οι ένθερμοι υποστηρικτές του μέτρου δεν είπαν κουβέντα όλο το προηγούμενο διάστημα και περίμεναν την ημέρα των εκλογών για να ασχοληθούν, είναι ενδεικτικό του πόσο επιδιώκουν οι εξελίξεις για τα επίκαιρα θέματα της σχολής να χρωματίζονται με καθαρά κομματικούς όρους .Και αν κάτι τέτοιο ήταν αναμενόμενο για τις κυβερνητικές παρατάξεις(ΔΑΠ και ΠΑΣΠ), σίγουρα από την παράταξη του Εγκέλαδου θα έπρεπε να υπήρχε -κάτι το οποίο δεν έγινε-μια διαφορετική στάση. Το γεγονός ότι επέλεξε να τοποθετηθεί για το ζήτημα ελάχιστες μέρες πριν τις εκλογές-και μάλιστα μέσα από το διαδίκτυο!- με μοναδικό αποδέκτη της κριτικής του το σχήμα της Ε.Α.Α.Κ. στη σχολή, αποδεικνύει ότι αυτό που ενδιέφερε τους συναδέλφους από τον Εγκέλαδο ήταν μια αντιπαράθεση με το σχήμα μας με καθαρά όρους εντυπωσιασμού. Ακόμη περισσότερο, θα πρέπει να τονίσουμε ότι δε γίνεται η συγκεκριμένη παράταξη από τη μία να θεωρεί ότι η συγκεκριμένη πτυχή του νόμου είναι καλύτερη και από την άλλη, να αποδέχεται να ενσωματώνεται στο πλαίσιο η πρόταση για καμία εφαρμογή του νέου νόμου, όπως έγινε και στην τελευταία γενική συνέλευση.

Στα πλαίσια αυτά, ως συλλογικότητα θεωρήσαμε ότι η υπεράσπιση του παραπάνω κεκτημένου του φοιτητικού μας συλλόγου θα διασφαλιζόταν μόνο μέσα από τη μηδενική καταγραφή της κάλπης των προπτυχιακών φοιτητών, κάτι το οποίο και τελικά συνέβη αφού δε ψήφισε κανένας. Οποιαδήποτε άλλη αντιμετώπιση(ακόμη και αυτή της ψήφισης του λευκού) θα αποτελούσε ένα πρώτο βήμα για την παγίωση της συγκεκριμένης πτυχής, συνεπώς μια κατάσταση που θα λειτουργούσε αντιπαραθετικά με τα φοιτητικά αιτήματα. Πολύ περισσότερο, ήταν αναγκαία μια τέτοια κίνηση από την στιγμή που επιβεβαιώθηκαν οι εκτιμήσεις μας για τη διεξαγωγή μιας διαδικασίας με αμιγώς κομματικό στίγμα, καθώς οι μοναδικοί φοιτητές που εξέφρασαν την επιθυμία να ψηφίσουν ήταν ορισμένα μέλη της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ και του Εγκέλαδου. Επίσης, το γεγονός ότι από τους 275 μεταπτυχιακούς φοιτητές ψήφισαν μόλις οι 11,ήρθε σαν συνέπεια του παραταξιακού χαρακτήρα της διαδικασίας. Στα ίδια μήκη κύματος, πιστεύουμε ότι και το επόμενο διάστημα οποιαδήποτε προσπάθεια απαξίωσης των αμεσοδημοκρατικών μας αποφάσεων, θα πρέπει να απαντηθεί ανάλογα από τους φοιτητές κόντρα σε λογικές διαπλοκής και υπεύθυνης εκπροσώπησης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ!

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2009

Το να παρατηρήσει κανείς εκφάνσεις ρατσιστικής συμπεριφοράς σε επίπεδο καθημερινότητας αποτελεί –δυστυχώς-κάτι δεδομένο και σύνηθες. Αυτό που αξίζει, όμως, να επικεντρωθεί κανείς, είναι στις συνθήκες αντιμετώπισης των μεταναστών και στα αίτια που οδηγούν στην εκμετάλλευσή τους με τον πλέον ακραίο τρόπο. Κάτι τέτοιο αποκτά μεγαλύτερη σημασία και βαρύτητα, αν αναλογιστούμε τα αυξημένα κρούσματα βίας σε αλλοδαπούς τον τελευταίο χρόνο, τόσο από μέλη ακροδεξιών οργανώσεων όσο και από τις δυνάμεις της αστυνομίας, και την προπαγάνδα της κυβέρνησης και των ΜΜΕ πάνω στο ζήτημα αυτό .

Μετά το Δεκέμβρη βλέπουμε να διαμορφώνεται ένα πολιτικό σκηνικό, του οποίου το βασικό χαρακτηριστικό είναι τα ζητήματα της ασφάλειας, της καταστολής και του αντιμεταναστευτικού ρατσισμού. Το ΛΑΟΣ παίζει βασικό ρόλο σ' αυτή την προσπάθεια μετατόπισης του πολιτικού σκηνικού προς τα ακροδεξιά. Από ένα κόμμα που λειτουργούσε σαν υποδοχέας της δυσαρέσκειας των συντηρητικών και καθυστερημένων κομματιών της βάσης της ΝΔ, έχει αναδειχθεί (κυρίως μετά τις ευρωεκλογές) στο διαμορφωτή της πολιτικής ατζέντας της περιόδου. Και το ΠΑΣΟΚ σπεύδει να συμφωνήσει μ' αυτή την πολιτική και να την θέσει στο κέντρο και του δικού του πολιτικού λόγου. Η αντιπολίτευσή του έχει τα χαρακτηριστικά της κριτικής προς την ΝΔ από τα δεξιά της με το σύνθημα “μηδενική ανοχή στη λαθρομετανάστευση”.

Το ζήτημα του ρατσισμού είναι μάλιστα το σημείο που συνδέει και δικαιολογεί όλους τους πολιτικούς στόχους που αναδεικνύονται από αυτή την πολιτική. Πρόκειται για μια πολιτική που καθορίζεται από τα συμφέροντα της αστικής τάξης σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Επιχειρείται ο αποπροσανατολισμός και η αδρανοποίηση των εργαζόμενων και της νεολαίας απέναντι στην πολιτική διαχείρισης της οικονομικής κρίσης. Κατασκευάζεται ένας αποδιοπομπαίος τράγος, δηλαδή οι μετανάστες και οι πρόσφυγες χωρίς χαρτιά, ο οποίος χρεώνεται τις επιπτώσεις της καπιταλιστικής πολιτικής και της κρίσης: ανεργία, υποβάθμιση της ζωής στις γειτονιές, κοινωνική ανασφάλεια των εργαζομένων, εγκληματικότητα κλπ. Η κυβέρνηση εγκαλεί την κοινωνία να συνταχθεί μαζί της, για να διώξει τους παράνομους μετανάστες, να κλείσει τα σύνορα για να μην έρθουν κι άλλοι, και έτσι “όλοι μαζί” να αντιμετωπίσουμε τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης.

Επιχειρείται έτσι, η διάσπαση του εργατικού κινήματος και η αύξηση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης των εργαζομένων. Και κυρίως –αρχικά- εκείνων των κομματιών της εργατικής τάξης, που είναι ήδη τα πιο ευάλωτα και στερούνται δικαιώματα. Οι μετανάστες, και κυρίως οι “παράνομοι”, είναι αυτό το κομμάτι της εργατικής τάξης, πάνω στο οποίο μπορεί να επιβληθούν ακόμα χειρότερες εργασιακές σχέσεις. Οι μετανάστες δεν μπορούν να εγγραφούν σε κάποιο συλλογικό φορέα εργασίας (σωματείο, συνδικάτο) και συνεπώς έχουν περιορισμένες-ή μάλλον καλύτερα μηδαμινές- δυνατότητες διεκδίκησης εργασιακών δικαιωμάτων. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς μια σειρά από εργατικά ατυχήματα, τα οποία στοίχισαν ανθρώπινες ζωές, δεν κατέληξαν σε καμία απόδοση ευθυνών. Στα ίδια μήκη κύματος, κινείται και η νέα Ευρωσυνθήκη, η οποία κατηγοριοποιεί τους μετανάστες σε 2ης, 3ης γενιάς κλπ, δημιουργώντας ακόμα πιο δυσμενείς όρους διαβίωσης και εργασίας για αυτούς.

Συνολικά, το γεγονός ότι στην Ελλάδα οι μετανάστες τυγχάνουν ίδιας μεταχείρισης όπως σε άλλες χώρες και έχουν περιορισμένα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, αντανακλά και τον σχεδιασμό που έχει ως η πιο ανεπτυγμένη καπιταλιστικά χώρα στα Βαλκάνια. Η έντονη κινητικότητα μεταναστών που παρατηρήθηκε κυρίως στις αρχές της δεκαετίας του ’90, έδωσε τη δυνατότητα σε πολλές ελληνικές επιχειρήσεις να αυξήσουν την παραγωγή και τα κέρδη τους, μέσα από την αξιοποίηση ενός πολύ φτηνού εργατικού δυναμικού, κάτι το οποίο συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Πρόκειται για το πιο εξαθλιωμένο κομμάτι της κοινωνίας, διπλά και τριπλά καταπιεσμένο, για το οποίο μάλιστα θεσμοθετούνται και οι πιο σκληρές νομοθετικές ρυθμίσεις. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των ομάδων μεταναστών που στοιβάζονται σε μονάδες περιοχών, όπως αυτές του Έβρου, αλλά και η δημιουργία νέων στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους μετανάστες.

Τέλος, για όλους τους παραπάνω λόγους θεωρούμε σημαντική τη συμμετοχή μας στη διοργάνωση του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ, η οποία εμπλέκει χιλιάδες μετανάστες κάθε χρόνο. Ειδικά τη φετινή χρονιά η συμμετοχή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς αφ’ενός η υπερπροβολή από τα ΜΜΕ ακροδεξιών στοιχείων και ρατσιστικών αντιλήψεων, και αφ’ ετέρου η προσπάθεια για διεύρυνση του αισθήματος εθνικής καθαρότητας, έχουν οξύνει το κλίμα τρομοκρατίας σε βάρος των μεταναστών. Συμμετέχουμε στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ για να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στους μετανάστες και τις μετανάστριες, για να φιμώσουμε τους φασίστες του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής και να δώσουμε φωνή σε αυτούς που «δεν έχουν»!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ 3-5 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΣΤΟ ΡΕΝΤΗ

ΑΠΟ ΤΟΥ ΓΚΙΝΗ ΣΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ:ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ;;;

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Μετά τα γεγονότα της εξέγερσης του Δεκέμβρη,κατά τη διάρκεια της οποίας οι χώροι των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων αποτέλεσαν κέντρα που συνέβαλλαν καθοριστικά στην ανάπτυξη κινηματικών διεργασιών,παρατηρούμε μια ξεκάθαρη προσπάθεια αποδυνάμωσης και επίθεσης στο κεκτημένο του ασύλου, είτε μέσω της έμπρακτης κατάργήσης του(π.χ Φιλοσοφική) είτε με προτάσεις που αφορούν τη σταδιακή μουσειοποίηση του Πολυτεχνείου Πατησίων. Όλοι γνωρίζουμε ότι για πρώτη φορά δε διεξήχθη ούτε ένα μάθημα του εαρινού εξαμήνου στο κτίριο Γκίνη ενώ και η εξεταστική που διανύουμε λαμβάνει χώρα στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου, και όλα αυτά με τη δικαιολογία των-υποτιθέμενων- καταστροφών που έγιναν το Δεκέμβρη. Η δικαιολογία αυτή προφανώς και ήταν ασταθής, αφού στη χειμερινή εξεταστική όλοι διαπιστώσαμε ότι δεν υπήρχαν φθορές στο κτίριο και οι εκπαιδευτικές λειτουργίες μπορούσαν να διεξαχθούν κανονικά.

Η πρόεδρος της σχολής κα Μιμίκου διαβεβαίωνε για την οριστική ανάθεση της εργολαβίας και την έναρξη των εργασιών για τις επισκευές, ενώ παράλληλα μοίραζε υποσχέσεις για εαρινή εξεταστική στην Πατησίων.Όμως, όπως ήταν αναμενόμενο για εμάς οι ισχυρισμοί της αποδείχθηκαν ψευδείς καθώς ανάθεση της εργολαβίας δεν έχει γίνει (όπως γνωστοποιήθηκε και σε μία από τις τελευταίες συγκλήτους) αλλά έχει ανακοινωθεί από τώρα η διεξαγωγή επαναληπτικής εξεταστικής στου Ζωγράφου.

Όλες αυτές οι ενέργειες συντελούν στην επίτευξη του μακροπρόθεσμου στόχου του υπουργείου που είναι φυσικά η μουσειοποίηση του Πολυτεχνείου της Πατησίων,στα πλαίσια της συνολικής προσπάθειας για μεταφορά των πανεπιστημιακών σχολών έξω από το κέντρο των πόλεων. Όμως, η λειτουργία των πανεπιστημίων στο κέντρο της πόλης,προσδίδει σε αυτά ακόμη περισσότερο το χαρακτήρα της κοινωνικοποίησης και πολιτικοποίησης.Δεν είναι δυνατόν οι φοιτητές να εκπαιδεύονται μακριά από τον αστικό ιστό όταν αυτός αποτελεί μέρος της διδασκαλίας τους και συμβάλλει στην επαφή με την κοινωνική διάσταση του επαγγέλματός τους.Επίσης, για εμάς ο χώρος αυτός αποτελεί κέντρο κοινωνικών αγώνων που καθόρισε-σε μεγάλο βαθμό- τη δυναμική μεγάλων συλλαλητηρίων τα οποία κατέληγαν στο χώρο του ασύλου με στόχο το συντονισμό της δράσης των φοιτητικών συλλόγων καθώς και των εργαζόμενων. Για εμάς, το Πολυτεχνείο λόγω και των γεγονότων του ’74, εμπνέει τους αγώνες μας και η απονέκρωση των κτιρίων του θα ωφελήσει στο χτύπημα των διαδηλώσεων και των πολιτικών διαδικασιών από τις δυνάμεις καταστολής.

Όλα τα παραπάνω μόνο τυχαία δεν είναι, αλλά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της επίθεσης στα δημοκρατικά δικαιώματα και στις δημοκρατικές ελευθερίες. Ειδικότερα τα τελευταία χρόνια, η συσσωρευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια που έχουν προκαλέσει οι πολιτικές των Ν.Δ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ. , συχνά καταλήγει στην ανάπτυξη δυναμικών κοινωνικών κινημάτων.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι κυβερνήσεις-προκειμένου να αποτρέψουν την όξυνση της κοινωνικής διεκδικητικότητας- να απαντούν με αναβάθμιση του ρόλου και της δράσης των κατασταλτικών μηχανισμών, όπου συχνά αποτελούν το μοναδικό και ισχυρότερο σύμμαχό τους. Στα πλαίσια αυτά,βλέπουμε όλο και νέα μέτρα να ψηφίζονται(ποινικοποίηση κουκούλας, αύξηση αστυνόμευσης, ίδρυση ομάδων "δέλτα") με στόχο την τρομοκράτηση των διαδηλωτών και την ενσωμάτωση των αντιδράσεων.Συνεπώς, δεν εκπλήσσει η οργανωμένη επίθεση στο άσυλο ακριβώς γιατί αποτελεί μια ξεκάθαρη προσπάθεια επίδειξης πυγμής της κυβέρνησης μετά το Δεκέμβρη. Παράδειγμα αυτής της προσπάθειας,αποτελεί η είσοδος μοτοσυκλετιστών της αστυνομίας στη Φιλοσοφική πριν από λίγες μέρες.

Με βάση τα παραπάνω, αυτό τοοποίο θα πρέπει να έχουμε κατά νου είναι ότι το ζήτημα με το κτίριο Γκίνη χαρακτηρίζεται από μια ιδιαίτερα έντονη πολιτική χροιά. Συνεπώς, θα πρέπει σε όλο το επόμενο διάστημα να ιεραρχηθεί πολύ ψηλά στην κουβέντα που θα διεξαχθεί εντός του φοιτητικού συλλόγου, και κυρίως η πολιτική διαπάλη να συνοδεύεται και να καταλήγει σε αιτήματα επιθετικά γύρω από το θέμα του ασύλου, αιτήματα όπως: καμία παραβίαση του ασύλου και διεύρυνσή του σε εργασιακούς χώρους και σε χώρους δουλειάς. Επιπλέον, σε ότι αφορά καθαρά τη σχολή μας, είναι αναγκαίο στην προσπάθεια που γίνεται-από το τμήμα καθηγητών και την πρυτανεία- για εκβιαστική επίλυση του ζητήματος εν μέσω εξεταστικής, να εναντιωθούμε και να διεκδικήσουμε άμεσα οι επόμενες εξεταστικές να διεξαχθούν στο κτίριο Γκίνη και παράλληλα, να εξασφαλιστεί ότι κατά τη διάρκεια εξαμήνων τουλάχιστον ένα μάθημα-ανά έτος- θα πραγματοποιείται στο χώρο του Πολυτεχνείου Πατησίων. Είναι αναγκαίο τόσο στις συνεδριάσεις των τμημάτων καθηγητών και των συγκλήτων που θα διεξαχθούν εντός των εξεταστικών, όσο και και με την έναρξη της επόμενης χρονιάς να μην επιτρέψουμε την απονέκρωση των εκπαιδευτικών διαδικασιών στο κτίριο Γκίνη, κάτι που θα αποτελέσει ένα ισχυρό χτύπημα για το άσυλο ως κεκτημένο κοινωνικών αγώνων.

ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΛ/ΜΗΧ…

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟ!
ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ!
• ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΕΞΟΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ ΚΑΝΕΝΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ-ΠΡΥΤΑΝΗ
________________________________________
«ΔΕ ΔΙΝΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΛΕΥΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΣΕ ΥΠΕΡΠΡΥΤΑΝΕΙΣ – ΥΠΕΡΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΠΟΥ ΔΥΣΧΕΡΑΙΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!»

ΜΗΧΑΝΙΚΗ 2 (παλιά ΜΗΧΑΝΙΚΗ 2 + ΜΗΧΑΝΙΚΗ 3!) :

Αυτή η ιστορία δεν πρέπει να κρατήσει για πολύ…

Με τις αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών της σχολής μας, υπήρξε η «φαινή ιδέα» από την επιτροπή προπτυχιακών, σε συμφωνία με τους αρμόδιους καθηγητές, να ενοποιηθούν οι δυο παραπάνω μηχανικές, καθώς και οι ύλες τους!

Οι ήδη δύσκολες μηχανικές 2+3, που όλοι οι παλαιότεροι γνωρίζουν τη δυσκολία τους και τα μεγάλα ποσοστά αποτυχίας που τις χαρακτήριζαν, ενοποιούνται και δημιουργούν ένα μάθημα που όμοιό του δεν υπάρχει:

Απίστευτη ύλη + μεγάλη δυσκολία εξέτασης + τεράστια ποσοστά αποτυχίας!!

Ένα τρίπτυχο που σε καμία περίπτωση δε συμβάλλει στην καλύτερη προετοιμασία και μάθηση των φοιτητών, αλλά αντίθετα δυσχεραίνει τους όρους φοίτησης και εντατικοποιεί τις σπουδές.
Εμείς σαν Ανεξάρτητη Αριστερή Παρέμβαση διαφωνούμε με τη συνολική κατεύθυνση εντατικοποίησης και ειδίκευσης των αλλαγών στο πρόγραμμα σπουδών.

Απαιτούμε:
• το διαχωρισμό των δυο μηχανικών, όπως ίσχυε παλαιότερα
• τη μείωση της ύλης
• βατά (νορμάλ!) θέματα εξετάσεων
• κανονικοποίηση της βαθμολογίας σε περίπτωση μεγάλου ποσοστού αποτυχίας (τουλ/ον άνω 50%)

Η ιστορία θα δείξει την αλήθεια….
Σε περίπτωση μεγάλων ποσοστών αποτυχίας και σε αυτή την εξέταση του μαθήματος (όπως έγινε στην προηγούμενη), καλούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας του φοιτητικού συλλόγου στο τμήμα καθηγητών και στους διδάσκοντες του μαθήματος.
 

a

a

ΠΑΛΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


ATTACK: Πρωτοβουλία ανέργων/επισφαλώς εργαζομένων!

Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών: εργαζόμενοι/άνεργοι μηχανικοί