ΚΑΙ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Μια ιστορία διεκδίκησης χώρου πρασίνου.

Μετά την τεράστια οικολογική καταστροφή του καλοκαιριού και παρά τους λιγοστούς ελεύθερους χώρους και τα πάρκα στο λεκανοπέδιο Αττικής, οι μάχες των κατοίκων συνεχίζονται. Δεν είναι λίγες οι περιοχές που κράτος και τοπική αυτοδιοίκηση προσπαθούν να εκμεταλλευτούν προς όφελος του κεφαλαίου και να οικοδομήσουν τερατουργήματα τύπου MALL ή καινούριους δρόμους.

Έτσι λοιπόν οι κάτοικοι στις περιοχές αυτές πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Με πρωταγωνιστές τα δημοτικά σχήματα της ριζοσπαστικής αριστεράς δημιουργήθηκαν επιτροπές κατοίκων που στόχο έχουν να παλέψουν για τα αυτονόητα, για ελεύθερους χώρους και για πράσινο. Παραδείγματα τέτοιων περιοχών είναι το Ελληνικό, ο Υμηττός, το Γουδί και του Ζωγράφου.

Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι θα μιλήσουμε για την ιστορία της βίλας Ζωγράφου…

Όταν πριν από λίγο καιρό και μάλιστα 15 Αυγούστου ο δήμαρχος του Ζωγράφου, Καζάκος, αποφάσισε να πουλήσει τα 10 στρέμματα της βίλας σε ιδιώτη για να χτιστεί εμπορικό κέντρο δε ρώτησε κανέναν, παρά μόνο υπέγραψε το συμβόλαιο.

Το Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου, που αποτελεί ανεξάρτητο τοπικό σχήμα της ριζοσπαστικής αριστεράς έκανε κινήσεις και έτσι συστάθηκε η Επιτροπή Αγώνα Κατοίκων για να γίνει το Κτήμα Ζωγράφου Κτήμα του Λαού. Στόχος της συγκεκριμένης επιτροπής ήταν ο χώρος της βίλας να ανοίξει και κάθε κάτοικος να μπορεί να πηγαίνει μια βόλτα, κάθε παιδί να μπορεί να παίζει και γενικότερα η βίλα Ζωγράφου να αποτελέσει χώρο υψηλού πρασίνου, περιπάτου και πολιτισμού.

Μέσα από συντονιστικά και Γενικές Συνελεύσεις κατοίκων αποφασίστηκαν δράσεις που θα έδιναν μια απάντηση στην κίνηση του δημάρχου, αλλά και στη γενικότερη πολιτική του ΥΠΕΧΩΔΕ. Έτσι η επιτροπή αγώνα κατοίκων απαριθμεί σημαντικά βήματα προς την υλοποίηση του στόχου της.

Μετά από μαζικές Γενικές Συνελεύσεις αποφασίστηκε η δυναμική παρέμβαση των κατοίκων στα Δημοτικά Συμβούλια, προκειμένου να διασφαλιστεί η απόφαση των κατοίκων και να χαρακτηριστεί η βίλα Ζωγράφου χώρος υψηλού πρασίνου. Έπειτα σειρά είχαν πιο δυναμικές κινητοποιήσεις, όπως η πορεία στην περιοχή του Ζωγράφου με 700 άτομα, αριθμό τεράστιο για τα δεδομένα της περιοχής, η συμμετοχή στην πορεία στο Σύνταγμα κατά την παγκόσμια ημέρα δράσης κατά της κλιματικής αλλαγής, με κορυφαία στιγμή το άνοιγμα της βίλας Ζωγράφου για μια ολόκληρη μέρα. Κατά την εκδήλωση στο χώρο της βίλας οι κάτοικοι διασκέδασαν με τραγούδια και χορό και ένιωσαν ότι ο χώρος πραγματικά τους ανήκει.

Όμως οι δράσεις της επιτροπής δεν σταμάτησαν εκεί, αφού σε τακτά χρονικά διαστήματα γίνονται μοιράσματα φυλλαδίων στους κατοίκους της περιοχής, ακτιβισμοί με χαρτοπανό σε λεωφορεία, ενώ ο αριθμός υπογραφών ξεπερνά τις 3000. Έτσι οι Γενικές Συνελεύσεις μαζικοποιήθηκαν και οι αγωνιστικές αποφάσεις συνεχίστηκαν, με αποτέλεσμα η Βίλα να ανοίξει πάλι. 23 του Δεκέμβρη διοργανώθηκε από την Επιτροπή Αγώνα παζάρι στο χώρο της βίλας, μια εκδήλωση που για άλλη μια φορά έκανε τους κατοίκους να καταλάβουν ότι με το συλλογικό δρόμο πετυχαίνουμε νίκες.

Η νεοφιλελεύθερη επίθεση του κράτους όπως φαίνεται δεν είναι κάτι μακρινό και έξω από τη ζωή μας, είναι κάτι που το καταλαβαίνουμε ακόμα και με τον πιο απλό τρόπο. Οι ευθύνες κράτους και κεφαλαιοκρατών είναι μεγάλες όσον αφορά ακόμα και την οικολογική καταστροφή της χώρας. Ας θυμηθούμε τις δηλώσεις του Πολύδωρα στις μεγάλες πυρκαγιές του καλοκαιριού «οι πυρκαγιές θα σβήσουν όταν αποφασίσει ο στρατηγός άνεμος». Τώρα κάτω από την απειλή των βροχοπτώσεων του χειμώνα κάποιοι έχουν την απαίτηση οι ελεύθεροι χώροι της Αθήνας να γίνουν εμπορικά κέντρα και αθλητικές εγκαταστάσεις ιδιωτών (πριν λίγο καιρό στο Πεδίο του Άρεως).

Οι διεκδικήσεις των κατοίκων στις εκάστοτε περιοχές είναι μια μάχη που παραμένει ανοιχτή, αφού η γενικότερη πολιτική του κράτους και συγκεκριμένα του ΥΠΕΧΩΔΕ είναι ο εκσυγχρονισμός των πόλεων, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι σε λίγα χρόνια θα κυκλοφορούμε με μια μάσκα οξυγόνου και τα καλοκαίρια το ένα βουνό θα καίγεται μετά το άλλο για να χτιστούν βίλες, καζίνο και φυσικά εκκλησίες.

Βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές όλων μας κάποιοι συνεχίζουν να αποφασίζουν μόνοι τους. Η Αθήνα είναι μια πόλη που η αστική ανάπτυξη και ο εκσυγχρονισμός έχουν καταφέρει να διαλύσουν. Καυσαέρια και σκουπίδια, λιγοστά ξεραμένα δέντρα και πολύ μπετόν είναι το καθημερινό τοπίο.

Οι εργολάβοι και οι πολιτικοί μηχανικοί φέρουν τεράστια ευθύνη, αφού στο όνομα του κέρδους ξεχνάνε τον ανθρώπινο παράγοντα και δημιουργούν πόλεις τέρατα. Ας θυμηθούμε λίγο τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Χιλιάδες ανασφάλιστοι αλλοδαποί εργαζόμενοι και δεκάδες νεκροί, δεκάδες ελεύθεροι χώροι σε όλο το λεκανοπέδια εκσυγχρονίστηκαν στο βωμό του κέρδους και αποτελούν πλέον εγκαταλελειμμένα αθλητικά κέντρα. Παρόλα αυτά όμως, οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας πέτυχαν για κάποιους κι αυτοί οι κάποιοι έπεισαν και όλον τον κόσμο, άσχετα που ακόμα πληρώνουμε τον περίφημο κύριο Καλατράβα.

Ο συλλογικός δρόμος είναι μονόδρομος απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε καθημερινά. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δημιουργήθηκαν τοπικά σχήματα της ριζοσπαστικής αριστεράς (το Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου, η Πρωτοβουλία Κατοίκων στα Νότια (ΠΡΩ.ΚΑΤ.), η Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου, η Παρέμβαση Πολιτών Βόλου κ.α.).

Τα τοπικά αυτά σχήματα έχουν καταφέρει να έχουν μια μεγάλη απήχηση στον κόσμο, αφού μαζί με όλους τους πολίτες παλεύουν για τα καθημερινά προβλήματα της περιοχής. Παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημιουργία των τοπικών επιτροπών, όπως στου Ζωγράφου και στα Εξάρχεια και καταφέρνουν να κερδίζουν μέσα από τη μαζικότητα των Γενικών Συνελεύσεων και των δράσεων.

Τα κόμματα της κοινοβουλευτικής αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) ακόμα κι αν θέλουν να μας πείσουν για τις οικολογικές τους ευαισθησίες, έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο το καλοκαίρι, όταν στο όνομα της Εθνικής Ενότητας φοβήθηκαν ακόμα και το να ζητήσουν ευθύνες από την κυβέρνηση της ΝΔ.

Η επίθεση στο περιβάλλον αποτελεί ένα κομμάτι της συνολικότερης νεοφιλελεύθερης επίθεσης σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην Ευρώπη όλες οι χώρες πλήττονται από πυρκαγιές και πλημμύρες, ενώ η ΕΕ ακόμα δεν έχει υποβάλει κυρώσεις στα κράτη μέλη της για τους ρύπους που μπορεί να ξεπερνούν το όριο. Όσον αφορά την Ελλάδα η ΝΔ συνεχίζει ακάθεκτη στο δρόμο του εκσυγχρονισμού που ξεκίνησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, άσχετα που τώρα προσπαθεί να μας πείσει ότι ακολουθούσε αριστερή πολιτική.

Απέναντι στο μέλλον που θέλουν να μας ετοιμάσουν, ας απαντήσουμε με τη φωνή των συλλογικών μας αγώνων. Το περιβάλλον ανήκει σε αυτούς που το έχουν ανάγκη, ανήκει στις γενιές που θα έρθουν. Πρέπει να αντισταθούμε και να παλέψουμε για ότι έχει απομείνει. Ας μην ξεχνάμε ότι η οικολογία έχει τη ριζοσπαστική της πλευρά, ότι ο άνθρωπος είναι μέλος του περιβάλλοντος, αλλά δεν έχει κανένα δικαίωμα να το καταστρέφει.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

 

a

a

ΠΑΛΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


ATTACK: Πρωτοβουλία ανέργων/επισφαλώς εργαζομένων!

Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών: εργαζόμενοι/άνεργοι μηχανικοί